Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Banach, Protokolant Starszy inspektor sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi G. W. na zarządzenie Prezydenta Miasta Skarżyska - Kamiennej z dnia 14 lipca 2025 r. nr 201/2025 w przedmiocie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w Skarżysku – Kamiennej oddala skargę.

W dniu 14 lipca 2025 r. Prezydent Miasta Skarżysko-Kamienna, działając na podstawie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.), dalej "u.s.g.", oraz § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej, publicznej szkoły ponadpodstawowej lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz.U. z 2021 r. poz. 1428), dalej jako "rozporządzenie w sprawie regulaminu konkursu", wydał zarządzenie nr 201/2025 o następującej treści:

"§ 1. Unieważniam konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w Skarżysku-Kamiennej, wszczęty na podstawie Zarządzenia nr 104/2025 Prezydenta Miasta Skarżyska-Kamiennej z dnia 14 kwietnia 2025 r.

§ 2. Zarządzam ponowne przeprowadzenie postępowania konkursowego.

§ 3. Ogłoszenie konkursu, warunki przystąpienia do konkursu, wymagane dokumenty, termin rozstrzygnięcia konkursu oraz powołanie komisji konkursowej nastąpi odrębnymi zarządzeniami.

§ 4. Wykonanie zarządzenia powierzam Naczelnikowi Wydziału Edukacji Urzędu Miasta Skarżyska-Kamiennej.

§ 5. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem podpisania."

W uzasadnieniu wydanego aktu organ wskazał, że w odpowiedzi na ogłoszenie o konkursie na stanowisko dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w Skarżysku-Kamiennej (zwanego dalej w skrócie "ZPO") wpłynęły dwie oferty. W dniu 16 maja 2025 r. komisja konkursowa przeprowadziła postępowanie konkursowe i wyłoniła kandydatkę na stanowisko dyrektora - zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia w sprawie regulaminu konkursu, następnie Przewodnicząca komisji konkursowej powiadomiła organ prowadzący o wynikach postępowania i przekazała dokumentację konkursową. Organ prowadzący, dokonując oceny formalnej przeprowadzonego konkursu, stwierdził że kandydatka – będąca czynnym zawodowo nauczycielem dyplomowanym, pełniącym dotychczas funkcję dyrektora w tej jednostce – nie powinna zostać dopuszczona do udziału w konkursie zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe w innym charakterze niż nauczyciel. Z załączonych dokumentów do konkursu, koncepcji funkcjonowania i rozwoju ZPO, uzasadnienia przystąpienia do konkursu oraz samych wypowiedzi kandydatki w trakcie prezentacji swojej osoby wynika jednoznacznie, że kandyduje na stanowisko dyrektora w charakterze menagera. Kandydatka, jako obecny dyrektor jednostki miała także świadomość, że nie ma w placówce innej osoby na stanowisku kierowniczym, która mogłaby pełnić nadzór pedagogiczny wynikający z art. 62 ust. 3 ustawy Prawo oświatowe. Posiadała również wiedzę o braku planu finansowego, dającego możliwość utworzenia takiego stanowiska. Organ, mając na uwadze treść § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, wskazał na zaistnienie okoliczności tego rodzaju i w takim zakresie, że determinują one wynik konkursu w stopniu nakazującym jego unieważnienie. Wynika z nich, że w toku postępowania konkursowego zaistniały uchybienia, które są istotne i mają wpływ na wynik konkursu, co z kolei obliguje organ prowadzący szkołę do jego unieważnienia. W stanie faktycznym bezspornie zachodzi związek funkcjonalny pomiędzy stwierdzonymi nieprawidłowościami w konkursie a ich wpływem na wynik postępowania, obligujący i uzasadniający decyzję o jego unieważnieniu.

Skargę na ww. zarządzenie skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach G. W., podnosząc zarzuty naruszenia przepisów prawa:

1) materialnego, a mianowicie:

a) § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia w sprawie regulaminu konkursu – poprzez uznanie, że w sprawie wystąpiły nieprawidłowości skutkujące unieważnieniem konkursu na stanowisko Dyrektora ZPO;

b) art. 62 ust. 2-3 ustawy Prawo oświatowe w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w publicznym przedszkolu, publicznej szkole podstawowej, publicznej szkole ponadpodstawowej oraz publicznej placówce - poprzez uznanie, że:

- zajmowanie stanowiska nauczyciela w dniu przeprowadzenia konkursu stanowi przesłankę wykluczającą ubieganie się o stanowisko dyrektora szkoły, mimo spełnienia wymagań określonych w § 6 tego rozporządzenia;

- możliwość wyłonienia w konkursie kandydata spełniającego wymagania określone w § 6 tego rozporządzenia (przy dopuszczeniu takiego kandydata w ogłoszeniu o konkursie) zależy od oceny ekonomicznej racjonalności utworzenia stanowiska kierowniczego, w ramach którego ma być sprawowany nadzór pedagogiczny;

2) procesowego, a mianowicie art. 8 K.p.a., poprzez naruszenie przez organ zasady budzenia zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej wskutek działań niekonsekwentnych i arbitralnych, wbrew treści ogłoszenia o konkursie oraz uprzednio przyjętej możliwości udziału w tym konkursie osoby, o której mowa w § 6 ww. rozporządzenia.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że nie istnieje przepis, który zabraniałby nauczycielowi aktualnie pełniącemu funkcję dyrektora startować w konkursie w innym charakterze, tj. w roli osoby niebędącej nauczycielem (nie ma zakazu "wyboru" ścieżki z § 6 ww. rozporządzenia z dnia 11 sierpnia 2017 r.). Wobec braku takiego zakazu należy uznać, że osoba zatrudniona na stanowisku nauczyciela może przystąpić do konkursu spełniając wymogi pracownika niebędącego nauczycielem. Jeżeli zaś zostanie wyłoniona w konkursie, spełniając te warunki, to w celu prawidłowego powierzenia stanowiska dyrektora należy nawiązać z nią stosunek pracy nie na stanowisku nauczyciela, lecz pracownika niepedagogicznego, czyli niebędącego nauczycielem (kierownika zespołu jako samorządowej jednostki organizacyjnej). Dzięki temu, osoba taka będzie zajmować stanowisko dyrektora jako osoba niebędąca nauczycielem, o której mowa w § 6 ww. rozporządzenia. Zatrudnienie na stanowisku pracownika niepedagogicznego (czy też brak zatrudnienia na stanowisku nauczyciela) nie jest więc wymogiem powierzenia funkcji kierowniczej osobie niebędącej nauczycielem, ale następstwem tego powierzenia.

Poza tym, skoro organ prowadzący w ogłoszeniu o konkursie dopuścił możliwość powierzenia stanowiska dyrektora osobie, która nie będzie zajmowała stanowiska nauczyciela, to oznacza to, że sam zakładał możliwość utworzenia innego stanowiska kierowniczego, na którym będzie sprawowany nadzór pedagogiczny. Uzależniając legalność wyłonienia kandydata niebędącego nauczycielem od ekonomicznej racjonalności utworzenia stanowiska kierowniczego w celu zapewnienia nadzoru pedagogicznego w Zespole, organ naruszył zatem przepisy prawa materialnego.

Odnośnie swojego interesu prawnego skarżąca wyjaśniła, że została wyłoniona na dyrektora ZSO w unieważnionym konkursie – a zatem gdyby nie unieważnienie i ogłoszenie kolejnego konkursu, wówczas od 1 września 2025 r. mogłaby zajmować wskazane stanowisko.

Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności ww. zarządzenia – w całości oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że do konkursu na kandydata na dyrektora może przystąpić zarówno czynny zawodowo nauczyciel, jak również osoba niebędąca nauczycielem, pod warunkiem spełnienia przesłanek wymaganych ustawowo, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 62 ust. 4 ustawy Prawo oświatowe. Brak jest możliwości przyjęcia za właściwą i prawnie dopuszczalną interpretację pełnomocnika skarżącej, wedle której organ winien zawęzić katalog w tym zakresie tylko do nauczycieli, albowiem takie działanie miałoby charakter dyskryminujący, wykluczający. Natomiast wskazać należy, że czynny zawodowo nauczyciel, jakim była skarżąca, winien przystąpić do konkursu właśnie jako nauczyciel. Inne działanie jest nieracjonalne, niezgodne z przepisami i narażające na konsekwencje, jakimi było właśnie unieważnienie konkursu, co wynika wyłącznie z błędnego działania skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1294 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Zgodnie natomiast z art. 3 § 1 w zw. z § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej "p.p.s.a." zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.). Przepis ten pozostaje w związku z art. 91 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Jak wynika natomiast z art. 91 ust. 4 u.s.g. w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, że uchwałę wydano z naruszeniem prawa. W rezultacie jedynie istotne naruszenie prawa może być podstawą stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy. Do takiej kategorii należy zaliczyć naruszenie: przepisów wyznaczających kompetencję do podejmowania uchwał, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego oraz przepisów regulujących procedurę uchwalania tych aktów, jak również brak podstawy prawnej ich podejmowania (T .Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, LexisNexis, Warszawa 2011, s. 147).

Przedmiot tak rozumianej kontroli stanowiło w niniejszej sprawie zarządzenie Prezydenta Miasta Skarżysko-Kamienna z 14 lipca 2025 r. w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora ZPO.

Skarga wniesiona została w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Uprawnionym do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest każdy, w sytuacji naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia kwestionowanym – jak w tym przypadku – zarządzeniem. Skarga uregulowana w art. 101 ust. 1 u.s.g. nie jest bowiem skargą powszechną (nie ma charakteru actio popularis). Dlatego w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym ze skargi wniesionej w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g., skarżący musi wykazać się nie tylko własnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale i jednoczesnym jego naruszeniem. Natomiast Sąd rozpoznający tego rodzaju skargę zobowiązany jest do zbadania, czy będąca przedmiotem skargi uchwała lub zarządzenie narusza chroniony interes prawny lub uprawnienie skarżącego. Dopiero wykazanie takiego naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przez wnoszącego skargę na uchwałę organu otwiera drogę do merytorycznego jej rozpoznania, przy czym naruszenie to nie może mieć charakteru przyszłego, niepewnego, ale powinno być realne i aktualne (por. wyroki NSA z 20 kwietnia 2007 r. II OSK 2019/06 oraz z 12 stycznia 2010 r., II OSK 1736/09, CBOSA).

Kwestionowane w niniejszej sprawie zarządzenie ma charakter indywidualny i dotyczy unieważnienia konkursu – wszczętego na podstawie zarządzenia nr 104/2025 Prezydenta Miasta Skarżyska-Kamiennej z 14 kwietnia 2025 r. – w wyniku którego skarżąca została wyłoniona jako kandydat na Dyrektora ZPO. Z tych względów Sąd uznał, że skarżąca posiada interes prawny w zaskarżeniu ww. zarządzenia i że interes ten został naruszony. Okoliczność ta nie była kwestionowana przez skarżony organ.

Zgodnie z art. 53 ust. 2b p.p.s.a. w przypadku innych aktów (innych niż decyzje, postanowienia, akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a.) jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę można wnieść w każdym czasie. Tym samym nie istniało ograniczenie terminem zaskarżenia w odniesieniu do zaskarżonego zarządzenia.

Stwierdzając zatem brak przeszkód w dopuszczalności merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, na początku wskazać należy na treść przepisów prawa znajdujących zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z art. 63 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.), zwanej dalej "u.P.o.", stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę (ust. 1). Kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora (ust. 10). Według definicji zamieszczonej w art. 4 pkt 16 u.P.o., przez organ prowadzący szkołę lub placówkę należy rozumieć ministra, jednostkę samorządu terytorialnego, inne osoby prawne i fizyczne.

Zgodnie z art. 62 ust. 1 u.P.o. szkołą lub placówką kieruje nauczyciel mianowany lub dyplomowany, któremu powierzono stanowisko dyrektora. Ust. 2 art. 62 u.P.o. stanowi, że szkołą lub placówką może również kierować osoba niebędąca nauczycielem powołana na stanowisko dyrektora przez organ prowadzący, po zasięgnięciu opinii organu sprawującego nadzór pedagogiczny. Z kolei z art. 62 ust. 3 wynika, że osoba, o której mowa w ust. 2, nie może sprawować nadzoru pedagogicznego. W przypadku powołania takiej osoby na stanowisko dyrektora nadzór pedagogiczny sprawuje nauczyciel zajmujący inne stanowisko kierownicze w szkole lub placówce.

W § 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w publicznym przedszkolu, publicznej szkole podstawowej, publicznej szkole ponadpodstawowej oraz publicznej placówce (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2578), zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem w sprawie wymagań", stwierdzono że stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły podstawowej i publicznej szkoły ponadpodstawowej, zwanych dalej "szkołami", oraz publicznej placówki może zajmować nauczyciel mianowany lub dyplomowany, który spełnia łącznie następujące wymagania:

1) posiada wykształcenie wyższe i tytuł zawodowy magister, magister inżynier lub równorzędny, oraz przygotowanie pedagogiczne i kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w danym przedszkolu, szkole lub placówce;

2) ukończył studia pierwszego stopnia, studia drugiego stopnia, jednolite studia magisterskie lub studia podyplomowe, z zakresu zarządzania albo kurs kwalifikacyjny z zakresu zarządzania oświatą prowadzony zgodnie z przepisami w sprawie placówek doskonalenia nauczycieli;

3) posiada co najmniej pięcioletni staż pracy pedagogicznej na stanowisku nauczyciela lub pięcioletni staż pracy dydaktycznej na stanowisku nauczyciela akademickiego;

4) uzyskał:

a) co najmniej bardzo dobrą ocenę pracy w okresie ostatnich pięciu lat pracy albo,

b) (uchylona)

c) w przypadku nauczyciela akademickiego - pozytywną ocenę pracy w okresie ostatnich czterech lat pracy w uczelni,

- przed przystąpieniem do konkursu na stanowisko dyrektora albo przed powierzeniem stanowiska dyrektora w przypadku, o którym mowa w art. 63 ust. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, jeżeli nie przeprowadzono konkursu, i w przypadku, o którym mowa w art. 63 ust. 12 tej ustawy;

5) spełnia warunki zdrowotne niezbędne do wykonywania pracy na stanowisku kierowniczym;

6) ma pełną zdolność do czynności prawnych i korzysta z pełni praw publicznych;

7) nie był prawomocnie ukarany karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 76 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2023 r. poz. 984, 1234, 1586, 1672 i 2005), a w przypadku nauczyciela akademickiego - karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 276 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742, 1088, 1234, 1672, 1872 i 2005), lub karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183, z późn. zm.), oraz nie toczy się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne;

8) nie był skazany prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

9) nie toczy się przeciwko niemu postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego;

10) nie był karany zakazem pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 289 oraz z 2023 r. poz. 1030 i 1532);

11) w przypadku cudzoziemca - posiada znajomość języka polskiego poświadczoną na zasadach określonych w ustawie z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2021 r. poz. 672 oraz z 2023 r. poz. 1672), ukończył studia pierwszego stopnia, studia drugiego stopnia lub jednolite studia magisterskie, na kierunku filologia polska, lub jest tłumaczem przysięgłym języka polskiego.

§ 6 rozporządzenia w sprawie wymagań stanowi natomiast, że stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły i publicznej placówki oraz zespołu publicznych przedszkoli, publicznych szkół lub publicznych placówek może zajmować osoba niebędąca nauczycielem, która spełnia łącznie następujące wymagania:

1) posiada obywatelstwo polskie, z tym że wymóg ten nie dotyczy obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz Konfederacji Szwajcarskiej;

2) posiada wykształcenie wyższe i tytuł zawodowy magister, magister inżynier lub równorzędny;

3) posiada co najmniej pięcioletni staż pracy, w tym co najmniej dwuletni staż pracy na stanowisku kierowniczym;

4) nie toczy się przeciwko niej postępowanie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub postępowanie dyscyplinarne;

5) spełnia wymagania określone w § 1 pkt 2, 5, 6, 8, 10 i 11.

W rozpatrywanym przypadku ogłoszenie o konkursie, unieważnionym następnie zaskarżonym zarządzeniem z dnia 14 lipca 2025 r., zawierało możliwość przystąpienia do niego osoby zarówno spełniającej wymagania określone w przytoczonym właśnie § 1 rozporządzenia w sprawie wymagań, jak też w § 6 tego rozporządzenia. Odpowiadało to dyspozycji art. 62 ust. 1 i 2 u.P.o., z których wynika, że szkołą lub placówką kieruje nauczyciel mianowany lub dyplomowany, któremu powierzono stanowisko dyrektora, ale może nią też kierować osoba niebędąca nauczycielem powołana na stanowisko dyrektora przez organ prowadzący, po zasięgnięciu opinii organu sprawującego nadzór pedagogiczny. Jak ponadto podniesiono w odpowiedzi na skargę, zawężenie katalogu w tym zakresie tylko do nauczycieli miałoby charakter dyskryminujący i wykluczający.

Okolicznością sporną w niniejszej sprawie było natomiast to, czy będąc – co niekwestionowane – czynnym zawodowo nauczycielem dyplomowanym (a jednocześnie do tej pory dyrektorem tej samej placówki) skarżąca mogła ubiegać się o stanowisko dyrektora w trybie art. 62 ust. 2 u.P.o., tj. jako "nie-nauczyciel", osoba nie sprawująca (docelowo) nadzoru pedagogicznego, a zatem pełniąca de facto, jak nazywa to organ, funkcję menadżera. W ocenie Sądu nie może ulegać wątpliwości, że taka była bowiem intencja skarżącej przy przystąpieniu do konkursu, co znajduje potwierdzenie po pierwsze w tym, że – jak podniósł pełnomocnik organu na rozprawie – do wymaganych dokumentów nie dołączyła ona karty oceny pracy lub oceny dorobku zawodowego, który to dokument jest wymagany w przypadku nauczyciela (§ 1 ust. 2 pkt 4 lit. m rozporządzenia w sprawie wymagań). Ocenę taką, jak wyjaśnił pełnomocnik, sporządza organ prowadzący placówkę i skarżąca nie wnioskowała o jego opracowanie. Po drugie, z protokołu posiedzenia Komisji Konkursowej z dnia 16 maja 2025 r. (k. 95 akt sprawy) wynika, że na pytanie członka Komisji: "Jak ma Pani zamiar rozwiązać kwestie nadzoru pedagogicznego w szkole gdy zostanie Pani menagerem?" skarżąca odpowiedziała: "Współpraca z Gminą w zakresie wyboru osoby sprawującej nadzór pedag.". Odpowiedź ta świadczy o tym, że skarżąca nie zamierzała jako przyszły dyrektor sprawować nadzoru pedagogicznego. Po trzecie wreszcie, na taką intencję skarżącej wskazuje wprost treść skargi, w której nie jest kwestionowany zamysł pełnienia funkcji dyrektora w charakterze menadżera, pomimo bycia czynnym zawodowo nauczycielem dyplomowanym. Przeciwnie, zarzuty skargi zmierzają do wykazania, że takie rozwiązanie jest prawnie możliwe i dopuszczalne. Sąd w tym zakresie podziela jednak odmienną ocenę wyrażoną przez organ w zaskarżonym zarządzeniu oraz odpowiedzi na skargę.

Za taką interpretacją (prezentowaną przez organ) przemawia już sama treść art. 62 u.P.o. Ust. 2 i 3 tego artykułu odnoszą się bowiem wprost do osoby niebędącej nauczycielem, co oznacza, że jeśli dana osoba spełnia ten wymóg, może ubiegać się o stanowisko dyrektora wyłącznie w trybie art. 62 ust. 1 u.P.o., tj. jako osoba sprawująca jednocześnie nadzór pedagogiczny. Analogiczne stanowisko wyrażono w piśmiennictwie (M. Pilich [red.], "Prawo oświatowe. Komentarz", wyd. III, WKP 2022, t. 3 do art. 62 u.P.o, w ślad za wyrokiem WSA w Bydgoszczy w wyroku z 2 grudnia 2015 r., sygn. II SA/Bd 1111/15), podnosząc że osoba będąca czynnym nauczycielem (oraz zatrudniona w tym charakterze) i mająca odpowiedni stopień awansu zawodowego (nauczyciela mianowanego lub dyplomowanego) nie może skorzystać z możliwości powołania na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki w trybie dawnego art. 36 ust. 2 ustawy o systemie oświaty (tj. art. 62 ust. 2 u.P.o.). Ustawodawca bowiem celowo dokonał rozróżnienia pojęć nauczyciela i nienauczyciela, co podyktowane zostało zapewne chęcią umożliwienia zajmowania stanowiska dyrektora szkoły także osobom innym niż nauczyciel i spełniającym inne wymagania (określone w § 6 rozporządzenia w sprawie wymagań). Osoba będąca nauczycielem, tj. zatrudniona w tym charakterze i mająca odpowiedni stopień awansu zawodowego, o czym komisja konkursowa na stanowisko dyrektora była poinformowana, nie może więc zostać dopuszczona do udziału w konkursie na to stanowisko w innym charakterze niż wynikający z dawnego art. 36 ust. 1 ustawy o systemie oświaty (obecnie art. 62 ust. 1 u.P.o.). Tezy tej nie można rzecz jasna rozciągać na przypadki, gdy dana osoba – pomimo legitymowania się kwalifikacjami wymaganymi od nauczycieli – albo w ogóle nie jest zatrudniona w charakterze nauczyciela, albo nie ma wymaganego stopnia awansu zawodowego (np. jest nauczycielem kontraktowym). Taka osoba może brać udział w konkursie na stanowisko dyrektora szkoły i zostać powołana w jego wyniku na podstawie art. 62 ust. 2 u.P.o. Sytuacja taka jednak nie ma miejsca w rozpatrywanym przypadku.

Zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia w sprawie regulaminu konkursu organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia:

1) nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego;

2) przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganego udziału 2/3 jej członków;

3) naruszenia tajności głosowania, z zastrzeżeniem § 4 ust. 1;

4) innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu.

W ocenie Sądu w świetle powyższych wywodów za zasadne należy uznać stanowisko organu, zgodnie z którym doszło w niniejszym przypadku do przewidzianych w punkcie 4. przytoczonego przepisu innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Należy przy tym w tym miejscu podkreślić, że wskazane wyżej uchybienie, wynikające z błędnej interpretacji przepisów prawa, stanowiło samoistną przesłankę unieważnienia konkursu, niezależną od tego czy placówka posiadała realną (także finansową) możliwość zatrudnienia innej osoby na stanowisku kierowniczym, mogącej sprawować nadzór pedagogiczny, oraz od świadomości skarżącej w tym zakresie. Na powyższą ocenę nie może wpływać również fakt, że organ prowadzący w ogłoszeniu o konkursie dopuścił możliwość powierzenia stanowiska dyrektora osobie, która nie będzie zajmowała stanowiska nauczyciela. Możliwość taka jest bowiem wprost przewidziana w przytoczonych wyżej przepisach, co jednak nie zmienia faktu, że nie dotyczy to osoby, która tym nauczycielem jest – została bowiem w tym charakterze zatrudniona i jest jednocześnie nauczycielem dyplomowanym.

W konsekwencji uzasadnione było wydanie przez organ prowadzący szkołę zarządzenia unieważniającego przeprowadzony konkurs. Biorąc zatem pod uwagę, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane w oparciu o prawidłową podstawę prawną, zawiera właściwe rozstrzygnięcie, które znajduje oparcie w przepisach prawa, brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności tego aktu.

Skoro więc podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.