Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 września 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1502/14 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1502/14 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 25 sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 14 września 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 1502/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenia W. K. na postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 13 maja 2015 r., którym odmówiono Skarżącemu przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy zostało odebrane przez stronę w dniu 13 czerwca 2015 r. Pismem złożonym osobiście w siedzibie Sądu I instancji, w dniu 19 czerwca 2015 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Dodatkowo złożył zażalenie na to samo postanowienie nadając przesyłkę pocztową zawierającą środek zaskarżenia w dniu 20 czerwca 2015 r. Sąd I instancji przywołał treść art. 73 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej zwana: "p.p.s.a.") i zauważył, iż przesyłkę zawierającą odpis postanowienia z 13 maja 2015 r. z uzasadnieniem, wobec nieskutecznego doręczenia w miejscu zamieszkania, złożono w dniu 28 maja 2014 r. w placówce pocztowej. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono Skarżącemu w skrzynce do doręczenia korespondencji. Powtórnie uczyniono to w dniu 8 czerwca 2015 r., co wynika z pisma Poczty Polskiej z dnia 16 lipca 2015 r. Tym samym, czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.) upłynął 11 czerwca 2015 r. Doręczenie w ocenie Sądu I instancji należało zatem uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Faktyczne wydanie przesyłki w terminie późniejszym, tj. w dniu 13 czerwca 2015 r., nie mogło mieć żadnego znaczenia dla liczenia terminu wskazanego w art. 73 p.p.s.a. W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia, był dzień 18 czerwca 2015 r. Ponieważ zażalenie zostało złożone w siedzibie tutejszego sądu w dniu 19 czerwca 2015 r. (vide k. 46), tym samym należało uznać, że zostało ono wniesione po upływie ustawowego terminu. Z uchybieniem terminu zostało także wniesione zażalenie nadane na poczcie w dniu 20 czerwca 2015 r.

Od powyższego rozstrzygnięcia Skarżący wywiódł pismo zatytułowane zażalenie, w którym wniósł o uchylenie postanowienia z dnia 14 września 2015 r. oraz wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wskazał, że został wprowadzony w błąd, co do terminu odbioru przesyłki zawierającej postanowienie odmawiające mu przyznania prawa pomocy. Błąd ten został wywołany podaniem nieprawidłowej daty odbioru przesyłki, wskazanej w powtórnym zawiadomieniu pozostawionym przez pocztę. Skarżący załączył przy tym kopię tego zawiadomienia.

Postanowieniem z dnia 12 października 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1502/14 WSA w Gdańsku przywróciło termin do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że Skarżący uprawdopodobnił brak winy w nieterminowym złożeniu zażalenia na postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 13 maja 2015 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważa, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji odrzucając zażalenie na postanowienie z dnia 13 maja 2015 r. trafnie zauważył, iż wadliwe doręczenie Skarżącemu przesyłki nie spowodowało wydłużenia terminu przewidzianego w art. 73 § 4 p.p.s.a. Należy bowiem podkreslić, że nawet wadliwie dokonane powtórne zawiadomienie nie otwiera biegu kolejnego siedmiodniowego terminu, lecz jedynie "przypomina" o biegnącym już terminie, który w każdym przypadku upływa czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia. Z kolei po upływie ostatniego dnia terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. dochodzi do powstania fikcji prawnej doręczenia i to niezależnie od daty późniejszego faktycznego odbioru pisma. Innymi słowy, w razie nieodebrania pisma złożonego w urzędzie pocztowym za datę doręczenia pisma przyjmuje się datę, w której upłynął termin jego odbioru. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie stwarza domniemanie doręczenia pisma i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Późniejsze doręczenie na żądanie strony pisma, którego wcześniej nie odebrała, lub odebranie pisma po tej dacie, na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie obala domniemania doręczenia pisma w trybie art. 73 (por. t.2. w B. Dauter, Komentarz do art.73 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, publ. LEX/el).

Skutki wadliwego działania operatora pocztowego można unicestwić w takim przypadku jedynie składając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, co zresztą strona uczyniła i co w efekcie doprowadziło do wydania postanowienia z dnia 12 października 2015 r. przywracającego termin do wniesienia zażalenia.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.