Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie WSA Gabriela Nowak WSA Anna Wesołowska (spr.) Protokolant specjalista Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2019 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego oddala skargę.

Decyzją nr [...] z [...] marca 2018 r. Wojewoda [...] (Wojewoda) odmówił stwierdzenia nabycia przez Powiat [...] (Powiat) z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności mienia, w skład którego wchodzi nieruchomość położona w obrębie [...] miasta [...], oznaczona w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o pow. [...] ha (w skład której wchodzi dawna działka nr [...] o po. [...] ha) stanowiąca część ulicy [...] dla której w [...] Wydziale [...] Sądu Rejonowego w [...] prowadzona jest księga wieczysta o nr [...] (Nieruchomość).

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wskazał m.in., że w ramach pozyskiwania gruntów pod budowę ulicy [...] w [...] aktem notarialnym Rep [...] z [...] stycznia 1986 r. - Skarb Państwa nabył od S. B. zabudowaną działkę nr [...] z przeznaczeniem na budowę ulicy. Następnie działka ta weszła w skład obecnej działki nr [...] o pow. [...] ha będącej drogą – ulicą [...].

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł A. B. (Skarżący).

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (Minister) decyzją z [...] maja 2018 r. nr [...] umorzył postępowanie odwoławcze.

Minister przytaczając treść art. 16, art. 28 i 138 § 1 pkt 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 poz. 2096), powoływanej dalej jako "K.p.a." wskazał, że skarżący nie jest stroną wszczętego z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nabycia przez Powiat na podstawie art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), powoływanej dalej "ustawa z dnia 13 października 1998 r." prawa własności opisanej powyżej nieruchomości. Wyjaśnił, że skarżący nie powołał się i nie udokumentował w żaden sposób, że przysługuje mu własny tytuł prawnorzeczowy do Nieruchomości. W ocenie organu odwoławczego samo powołanie się przez Skarżącego na toczące się w stosunku do niego postępowanie sądowe z powództwa Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta [...] o wydanie Nieruchomości – nie daje podstaw do uznania, że skarżący ma interes prawny w postępowaniu zakończonym decyzją Wojewody z [...] marca 2018 r. Z tego też względu należało umorzyć postępowanie odwoławcze.

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł skarżący.

Zaskarżonej decyzji zarzucił obrazę art. 28 K.p.a., poprzez błędną jego wykładnię i uznanie, że nie jest stroną postępowania i nie posiada interesu prawnego. Wskazał, że posiada interes prawny w prowadzonym postępowaniu administracyjnym albowiem pozwem z 31 lipca 2015. Prezydent Miasta [...] wystąpił o wydanie opisanej nieruchomości. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania.

Odpowiadając na skargę Minister wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Istotą rozpoznawanej sprawy było ustalenie, czy skarżący posiadała przymiot strony w rozumieniu art. 28 K.p.a. do wniesienia odwołania od decyzji wydanej na podstawie art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 r., dotyczącej odmowy nabycia przez Powiat z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności mienia, w skład którego wchodzi Nieruchomość

Stroną - jak to określa art. 28 K.p.a. - jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. O tym, czy określonemu podmiotowi przysługują uprawnienia strony rozstrzygają przepisy prawa materialnego, uczestniczenie jakiejś osoby w postępowaniu administracyjnym samo przez się nie czyni z niej strony. Musi ona wykazać, że ma materialnoprawny interes uczestniczenia w tej sprawie. To dopiero daje jej legitymację strony.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego panuje zgodny pogląd, że mieć interes prawny w postępowaniu administracyjnym to tyle, co wskazać przepis prawa powszechnie obowiązującego, na którym składający wniosek opiera swoje żądanie. Przy tym interes prawny, którego istnienie warunkuje przyznanie przymiotu strony w sprawie, musi bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej podmiotu. Brak bezpośredniego wpływu sprawy na sferę prawną nie pozwala na uznanie składającego wniosek za stronę.

Przystępując do rozpatrzenia odwołania organ ma obowiązek ustalenia, czy żądanie zgłoszone w tym przedmiocie pochodzi od strony postępowania.

Sąd zauważa, że w sprawach rozstrzyganych w trybie art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - stronami postępowania są z jednej strony podmioty publicznoprawne między którymi następuje transfer prawa własności (Skarb Państwa i właściwa jednostka samorządu terytorialnego) oraz inne osoby, które wykażą, że w dniu 1 stycznia 1999 r. to im przysługiwał tytuł prawny do nieruchomości, który wyłączał komunalizację mienia.

Tak więc stroną postępowania administracyjnego sprawie dotyczącej stwierdzenia nabycia z mocy prawa na podstawie art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 roku sprawie mogą być jedynie Skarb Państwa i właściwa jednostka samorządu terytorialnego oraz osoby, które wykażą swój tytuł prawny do objętej postępowaniem nieruchomości.

W niniejszej sprawie skarżący nie ma przymiotu strony. Nie przedstawił bowiem żadnego własnego tytułu prawnorzeczowego do przedmiotowej nieruchomości, na co słusznie zwrócił Minister w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Skarżący swój interes prawny wywodzi z faktu, że jest stroną pozwaną w postępowaniu toczącym się przed Sądem Rejonowym w [...][...] Wydział [...] sygn. akt [...] w sprawie z powództwa Skarbu Państwa – Prezydenta Miasta [...] o wydanie nieruchomości położonej w obrębie [...] Miasta [...] przy ul. [...] o pow. [...] m², stanowiącej część działki oznaczonej nr [...]. Skarżący stoi na stanowisko, że ustalenie, iż prawo własności przysługuje innemu podmiotowi niż Skarb Państwa będzie miało wpływ na wynik postępowania eksmisyjnego i z tej okoliczności wywodzi swój interes prawny.

Rzeczywiście, ustalenie, że prawo własności przysługuje Powiatowi a nie Skarbowi Państwa mogłoby mieć wpływ na wynik postępowania cywilnego toczącego się przeciwko skarżącemu. Okoliczność ta nie może jednak skutkować uznaniem istnienia po stronie skarżącego interesu prawnego w sprawie administracyjnej toczącej się w trybie art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 roku.

Prawidłowo zatem Minister umorzył postępowanie odwoławcze zainicjowane przez skarżącego, z uwagi na fakt, że nie może on zostać uznany za stronę postępowania.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) orzekł, jak w sentencji oddalając skargę.