Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 7 stycznia 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 690/18 umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia A. P. od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2018 r., sygn. akt I OZ 1866/17 o oddaleniu zażalenia.
Od powyższego postanowienia referendarza skarżąca wniosła sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 marca 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 690/18 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego.
W piśmie z 6 kwietnia 2019 r. skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym postanowieniem z dnia 8 marca 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Przedmiotem wznowienia mogą być zatem zarówno wyroki, jak i postanowienia, ale wyłącznie kończące postępowanie sądowe, a więc orzeczenia, które rozstrzygają sprawę (art. 132 tej ustawy), a więc orzekają merytorycznie – co do istoty sprawy sądowoadministracyjnej, oraz które w inny sposób kończą postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej (art. 160-165, art. 173 § 1 tej ustawy). Powołany przepis art. 270 nie obejmuje możliwości wznowienia postępowania incydentalnego – wpadkowego, to jest zakończonego prawomocnym postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej. Nie jest możliwe w konsekwencji wznowienie postępowania w stosunku do orzeczenia rozstrzygającego kwestię wpadkową. Rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy nie jest wydawane w postępowaniu samodzielnym i odrębnym, ale w postępowaniu inicjowanym skargą do sądu administracyjnego. Nie rozstrzyga ono zatem i nie kończy żadnego postępowania sądowego, z tego względu nie może być przedmiotem skargi o wznowienie. Zasadę tę należy przenieść także na płaszczyznę postępowania ze skargi o wznowienie, które nie jest dopuszczalne w odniesieniu do postanowienia wydanego w przedmiocie prawa pomocy.
Z podanych względów skarga o wznowienie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.