Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Po 1042/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie tego Sądu z dnia 21 marca 2016 r. odrzucające skargę kasacyjną.
Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż w rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie spełnia warunku z § 4 art. 194 P.p.s.a. gdyż zostało sporządzone i podpisane osobiście przez skarżącego i jako takie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Art. 194 § 4 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego.
K. K., pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd pierwszej instancji, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 marca 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, również sporządzonej osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. W takiej sytuacji stanowisko Sądu pierwszej instancji, który uznał zażalenie za niedopuszczalne, odpowiada prawu.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
