Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 3 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia (...) na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Gd 455/07 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skarg K. i S. C. oraz Stowarzyszenia (...) . na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odroczenia rozbiórki obiektu postanawia: oddalić zażalenie

Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA/Gd 455/07 wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej "p.p.s.a.", oraz § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wezwał K. i S. C. do uiszczenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi - wpisu sądowego w wysokości 500 zł oraz Stowarzyszenie (...). do uiszczenia wpisu w tej samej wysokości od skarg na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odroczenia rozbiórki obiektu.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyło Stowarzyszenie (...) , wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż osoba fizyczna działająca we wspólnej skardze uiściła już należny wpis sądowy. Zdaniem wnoszącego zażalenie cel działania we wspólnej skardze osoby fizycznej i Stowarzyszenia oraz wynikające z tego tytułu uprawnienia i obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, ponieważ dążą do tego samego celu, jakim jest czasowe odroczenie nakazu rozbiórki. W związku z tym Sąd I instancji powinien zgodnie z art. 214 § 2 p.p.s.a. zastosować tylko jedną opłatę. Podniesiono, iż Stowarzyszenie jest organizacją non-profit, nie posiada żadnych nadwyżkowych środków finansowych, a te które posiada pochodzą wyłącznie ze składek członkowskich i są one niezbędne na bieżącą działalność stowarzyszenia. Nadmieniono również, iż wniesienie opłaty sądowej naraziłoby osobę fizyczną występującą wspólnie ze Stowarzyszeniem w jednej skardze na podwójną opłatę wpisu sądowego, albowiem środki te pochodzą między innymi z ich składek członkowskich.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej "p.p.s.a.", jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Z kolei art. 214 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie (współuczestnictwo materialne). W przeciwnym razie jeżeli mają one odrębne uprawnienia lub obowiązki, wniesienie przez kilka osób jednego pisma powoduje konieczność uiszczenia opłaty przez każdą z tych osób oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (współuczestnictwo formalne).

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. odmawiającą skarżącym K. i S. C. odroczenia wykonania przymusowej rozbiórki i braku zgody na czasowe wykorzystanie obiektu budowlanego pełniącego funkcje rekreacji indywidualnej zlokalizowanego na działce nr (...) położonej w B.

W niniejszej sprawie zastosowanie ma regulacja zawarta w zdaniu drugim powołanego przepisu art. 214 § 2 p.p.s.a. Wbrew stanowisku wnoszącego zażalenie, uprawnienia lub obowiązki skarżących związane z przedmiotem zaskarżenia nie są wspólne. Właścicielami obiektu budowlanego, którego dotyczy zaskarżona decyzja są K. i S. C. i tylko tym skarżącym przysługuje tytuł prawny do obiektu. Natomiast Stowarzyszenie, które postanowieniem (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...]. zostało dopuszczone do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, nie posiada tytułu prawnego do przedmiotowego obiektu. Zgodnie z § 6 statutu celem Stowarzyszenia jest obrona interesów właścicieli domków letniskowych i działek w miejscowości B. oraz administrowanie osiedlem domków w B. Tym samym prawa i obowiązki skarżących nie są wspólne. O wspólnych uprawnieniach można mówić wówczas, gdy jest to samo uprawnienie a nie takie same. Nie zmienia tego fakt, iż cel, który chcą osiągnąć skarżący (czasowe odroczenie nakazu rozbiórki) jest dla nich wspólny. Dlatego też przepis art. 214 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. nie ma tutaj zastosowania. Wprawdzie skarżący złożyli jedno pismo, lecz w istocie nie jest to jedna skarga, ale należy przyjąć, że skarżący połączyli skargi w jednym piśmie (art. 57 § 2 p.p.s.a.)

Z tych względów należy dojść do wniosku, że skargi, mimo wniesienia ich w jednym piśmie, podlegają odrębnemu wpisowi w pełnej wysokości od każdego ze skarżących, stosownie do treści art. 214 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. Jak stanowi art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności od pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku Przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego (wnoszących) pismo, aby uiścił (uiścili) opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zasadnie przeto zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2007 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał także skarżące Stowarzyszenie do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 198 i art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu.

.