drukuj    zapisz    Powrót do listy

6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f, Egzekucyjne postępowanie, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono zażalenie, I GZ 461/25 - Postanowienie NSA z 2025-12-16, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I GZ 461/25 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2025-12-16 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-11-26
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Dariusz Dudra /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Sygn. powiązane
I SA/Lu 313/24 - Wyrok WSA w Lublinie z 2024-11-22
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 18, art. 19, art. 20
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 313/24 w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów WSA w Lublinie Moniki Kazubińskiej-Kręcisz, i Grzegorza Wałejki oraz asesora sądowego Jakuba Polanowskiego w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 8 marca 2024 r. nr 0601-IEE.7192.40.2024.2 w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 25 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Lu 313/24 oddalił wniosek B. B. oraz S. o wyłączenie sędziów WSA w Lublinie Moniki Kazubińskiej-Kręcisz, i Grzegorza Wałejki oraz asesora sądowego Jakuba Polanowskiego w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 8 marca 2024 r. w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wyłączenie sędziego/asesora sądowego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy [art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.)], bądź też na wniosek strony lub żądanie sędziego/asesora sądowego (art. 19 p.p.s.a.). W pierwszym z wymienionych przypadków przyczyny wyłączenia zostały enumeratywnie wskazane, a zatem tworzą katalog zamknięty. Nie ma zatem możliwości zastosowania wykładni rozszerzającej. Natomiast na wniosek strony (bądź na żądanie sędziego/asesora sądowego) sąd wyłącza sędziego/asesora sądowego, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Uznanie zasadności wniosku w przedmiocie wyłączenia zależy od okoliczności faktycznych, które w każdym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego/asesora sądowego. Przy czym, zgodnie z art. 20 p.p.s.a., to strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać oraz uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Ponadto, postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego/asesora sądowego, stosownie do art. 22 § 2 p.p.s.a., jest poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego/asesora sądowego, którego wniosek dotyczy.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela w całości stanowisko i argumentację Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie co do braku podstaw uzasadniających wyłączenie od orzekania w sprawie sędziów i asesora sądowego objętych wnioskiem, tak z mocy ustawy (art. 18 p.p.s.a.), jak i w oparciu o wniosek skarżącej (art. 19 p.p.s.a.).

Sędziowie i asesor sądowy, których dotyczył wniosek o wyłączenie od orzekania złożyli do akt sprawy oświadczenia, z których wynika, że w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności w rozumieniu art. 19 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarżąca i uczestnik nie wykazali istnienia żadnej okoliczności, która mogłaby rodzić wątpliwość co do bezstronności wymienionych sędziów i asesora sądowego, a ponadto wniosku takiego nie można wywieść na podstawie analizy akt sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł w toku kontroli instancyjnej podstaw do podważenia stanowiska sądu pierwszej instancji zawartego w zaskarżonym postanowieniu.

Z przytoczonych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji



Powered by SoftProdukt