Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 15 września 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 15 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 kwietnia 2020 r., sygn. akt III SA/Gl 643/19 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 643/19 oddalającego skargę A.B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2020 r., sygn. akt III SA/Gl 643/19 na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej zwanej: p.p.s.a.), odrzucił skargę kasacyjną A.B. od wyroku tego Sądu z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 643/19 oddalającego jego skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że pismem z dnia 19 lutego 2020 r. (w wykonaniu zarządzenia z dnia 12 lutego 2020 r.) profesjonalny pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej przez podpisanie skargi kasacyjnej, złożenie odpisu skargi kasacyjnej celem doręczenia stronie przeciwnej i uiszczenie wpisu. Sąd stwierdził, że w odpowiedzi na powyższe wezwanie, w terminie wpis od skargi kasacyjnej został uiszczony, jednakże pozostałe braki skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione – nadesłano niepodpisaną kserokopię skargi kasacyjnej. W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił w terminie braków skargi kasacyjnej przez podpisanie skargi kasacyjnej oraz nadesłanie jej odpisu. Dlatego skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.

W zażaleniu skarżący zaskarżył powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie i załączając fotokopię akt sądowych sprawy (k. 94-102). Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 177a i art. 178 w zw. z art. 46 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej pomimo, że w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej do WSA w Gliwicach wpłynęło pismo przewodnie oraz dwa egzemplarze podpisanej przez pełnomocnika skargi kasacyjnej, co zostało potwierdzone przez pracownika Biura Podawczego Sądu, wskazującego w treści pieczęci prezentaty: "1 + 2 egz. Skargi kasac. z dnia [...] 2020 z 1 zał. każda", a Sąd w zaskarżonym postanowieniu stwierdził, że "nadesłano niepodpisaną kserokopię skargi kasacyjnej".

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że braki formalne skargi kasacyjnej zostały uzupełnione, o czym świadczy treść prezentaty powołanej w petitum zażalenia. Powołano także poglądy wyrażane w orzecznictwie Naczelnego Sądu administracyjnego, dotyczące konieczności rozróżnienia sytuacji, w której braki formalne nie zostały uzupełnione w ogóle od sytuacji, gdy złożono w terminie wymaganą ilość odpisów, jednak w sposób częściowo wadliwy, to jest bez ich poświadczenia za zgodność z oryginałem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 177a p.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Sytuacja określona w art. 177a miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, w której skarga kasacyjna została wniesiona w terminie, spełniała wymogi konstrukcyjne, o których mowa w art. 176 p.p.s.a., jednakże zawierała braki w postaci podpisu i nie został do niej dołączony odpis tego pisma. W związku z tym, pismem z dnia 19 lutego 2020 r. (w wykonaniu zarządzenia z dnia 12 lutego 2020 r.) profesjonalny pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, przez podpisanie skargi kasacyjnej i złożenie odpisu skargi kasacyjnej celem doręczenia stronie przeciwnej. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 3 marca 2020 r., k. 94 akt sądowych pełnomocnik skarżącego w terminie uzupełnił wskazane braki skargi kasacyjnej poprzez złożenie podpisanej skargi kasacyjnej oraz jej odpisu.

W ocenie Sądu I instancji wyrażonej w zaskarżonym postanowieniu, złożony "odpis" skargi kasacyjnej stanowił "niepodpisaną kserokopię skargi kasacyjnej", co spowodowało przyjęcie, że brak formalny skargi kasacyjnej nie został uzupełniony i w konsekwencji spowodowało odrzucenie tej skargi na podstawie art. 178 p.p.s.a. Stosownie bowiem do treści tego przepisu wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Powyższe stanowisko Sądu I instancji wyrażone w zaskarżonym postanowieniu nie zasługuje na akceptację z następujących powodów.

Po pierwsze w przywołanym powyżej wezwaniu, stanowiącym wykonanie zarządzenia z dnia 12 lutego 2020 r. nie sprecyzowano, że ów jeden egzemplarz odpisu skargi kasacyjnej ma zostać poświadczony za zgodność z oryginałem (vide k. 78 i 80 akt sądowych). Stwierdzenie Sądu o istnieniu powyższego wymogu wyrażone w części wstępnej uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika więc z akt sprawy.

Po wtóre zaś, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można uznać, iż każde nieuzupełnienie braków formalnych pisma (w tym skargi kasacyjnej) będzie prowadziło do sytuacji jego odrzucenia. Podstawą takiego rozstrzygnięcia może być jedynie brak istotny, tzn. taki którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu.

W tym miejscu należy przypomnieć, że odpisem pisma procesowego jest każdy jego dalszy egzemplarz zgodny z oryginałem. Istotą bowiem odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (zob. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 927/09).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak trafnie podnosi to wnoszący zażalenie (powołując w jego uzasadnieniu poglądy wyrażane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym zakresie) rozróżnienia wymaga sytuacja, w której braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione w ogóle, od sytuacji gdy pełnomocnik w terminie 7 dni – na wezwanie Sądu – składa jej odpis, jednak czyni to w sposób częściowo wadliwy, mianowicie bez podpisania egzemplarza odpisu tej skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd wyrażany w orzecznictwie, zgodnie z którym w sytuacji, gdy wezwanie Sądu zostało wykonane w ten sposób, że strona lub jej pełnomocnik nadesłali kserokopie, a więc egzemplarze odpowiadające treści złożonego środka zaskarżenia, a jedynie nie poświadczono ich za zgodność z oryginałem, to jego odrzucenie byłoby dotknięte nadmiernym formalizmem. Odrzucenie takiego pisma nie znajduje uzasadnienia w treści art. 47 § 1 w zw. z art. 49 p.p.s.a., ponieważ nie ma przeszkód, żeby pismo to mogło otrzymać prawidłowy bieg (por. postanowienia NSA: z dnia 14 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 84/12; z dnia 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GZ 280/12; z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1848/15; z dnia 3 marca 2015 r., sygn. akt II OZ 157/15).

Na powyższą ocenę nie ma więc wpływu – wobec przedstawionych argumentów – powoływana w zażaleniu adnotacja znajdująca się przy prezentacie na piśmie przewodnim z dnia 3 marca 2020 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej.

Wobec powyższego w okolicznościach tej sprawy za niezasadne należało uznać odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a., skoro złożony odpis skargi kasacyjnej jest zgodny w treści z oryginałem, zwłaszcza że w piśmie przewodnim z 3 marca 2020 r., podpisanym przez pełnomocnika skarżącej wskazano na złożenie tego odpisu oraz podpisanej skargi kasacyjnej. W takiej sytuacji Sąd I instancji mógł ewentualnie dokonać ponownego wezwania do złożenia podpisanego egzemplarza odpisu skargi kasacyjnej.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.