Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wa 299/10 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2011 r. odrzucające skargę kasacyjną Z.C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2010 r. oddalającego skargę Z.C. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie.

W dniu 17 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 299/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z.C. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] 2009 r. w przedmiocie wymeldowania.

Od powyższego wyroku pismem z dnia 15 stycznia 2011 r. Z.C. wywiódł osobiście skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniesiona skargę kasacyjną jako niedopuszczalną na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., podnosząc, że warunkiem koniecznym do wywiedzenia skargi kasacyjnej jest uprzednie doręczenie stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Tymczasem skarżący wniosku takiego skutecznie nie złożył.

Zażalenie na powyższe postanowienie zostało orzeczeniem tegoż Sądu z dnia 30 marca 2011 r. odrzucone z uwagi na to, że zostało sporządzone przez stronę osobiście. W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny podniósł, że przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. stanowi, iż zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej winno zostać sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, o czym skarżący został pouczony.

Zażalenie na postanowienie z dnia 30 marca 2011 r. złożył Z.C. zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, argumentując, iż Sąd niezasadnie odrzucił jego zażalenie, albowiem w ten sposób naruszono przepis art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a., który stanowi iż na postanowienie sądu odrzucające skargę kasacyjną przysługuje zażalenie. W ocenie skarżącego taki charakter ma wniesione przez niego zażalenie. Ponadto Sąd wadliwie wskazał podstawy prawne uznania tego zażalenia za niedopuszczalne oraz podniósł, że wydanie zaskarżonego postanowienia należy uznać za przedwczesne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a., wskazuje że zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie wniesione na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej bezpośrednio przez osobę, która nie jest adwokatem lub radcą prawnym, ani nie należy do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., na podstawie art. 178 p.p.s.a. winno zostać przez wojewódzki sąd administracyjny odrzucone.

W niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie z dnia 24 stycznia 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, skarżący sporządził osobiście, mimo prawidłowego pouczenia go przez Sąd I instancji o wymogu sporządzenia zażalenia na to postanowienie przez adwokata lub radcę prawnego. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo odrzucił wniesione zażalenie na postanowienie z dnia 24 stycznia 2011 r. jako niedopuszczalne, albowiem sporządzone przez skarżącego osobiście wbrew ustawowemu przymusowi adwokacko-radcowskiemu. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wniesione przez skarżącego zażalenie odrzucił. Tym samym zarzut wskazania przez Sąd I instancji wadliwiej podstawy prawnej rozstrzygnięcia nie zasługuje na uwzględnienie.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego chybiony jest także zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a. stanowiącego, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje także na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Okoliczności tej Sąd I instancji nie kwestionował, a odrzucenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nastąpiło nie dlatego, że Sąd uznał, iż zażalenie na tego typu orzeczenia nie przysługuje, ale dlatego że skarżący sporządził je osobiście, a zatem wbrew ustawowemu obowiązkowi sporządzenia go przez adwokata lub radcę prawnego wynikającemu z treści art. 194 § 4 p.p.s.a.

Dodatkowo celem wyjaśnienia wskazać należy, że kwestia przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wydanego w sprawie wyroku, niezakończona prawomocnie na datę wydania zakwestionowanego postanowienia z dnia 30 marca 2011 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 24 stycznia 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie ma znaczenia dla oceny, czy zażalenie zostało sporządzone przez osobę do tego zgodnie z przepisami prawa uprawnioną.

Tym samym na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.