![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6122 Rozgraniczenia nieruchomości, , Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Oddalono zażalenie, I OZ 450/22 - Postanowienie NSA z 2022-10-11, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I OZ 450/22 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2022-08-22 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Karol Kiczka /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6122 Rozgraniczenia nieruchomości | |||
|
I SA/Wa 798/20 - Wyrok WSA w Warszawie z 2020-12-09 I OZ 453/23 - Postanowienie NSA z 2023-10-23 I OZ 122/24 - Postanowienie NSA z 2024-03-14 I OZ 358/24 - Postanowienie NSA z 2024-07-26 |
|||
|
Samorządowe Kolegium Odwoławcze | |||
|
Oddalono zażalenie | |||
|
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 798/20 o ściągnięciu od [...] kwoty 100 (sto) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej od złożonego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia 6 lutego 2020 r. nr SKO.4000-1866/2019 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie |
||||
|
Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 23 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), zarządził ściągnięcie od skarżącego nieuiszczonej a wymagalnej opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 (sto) złotych. W motywach zarządzenia, Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 9 grudnia 2020 r. Zarządzeniem z dnia 29 września 2021 r. został skutecznie wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od złożonego wniosku w wysokości 100 (sto) złotych, w terminie 7 dni i pouczony o rygorze jej ściągnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 13 grudnia 2021 r. sygn. akt I OZ 514/21 oddalił zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie. Kolejno, Sąd I instancji wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 29 września 2021 r. poprzez uiszczenie opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem ściągnięcia od skarżącego. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie, została dwukrotnie awizowana - pierwsze awizo z 27 stycznia 2021 r., powtórne awizo z 4 lutego 2022 r. - nie została podjęta i zwrócona w dniu 14 lutego 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zdaniem Sądu, przesyłkę tę awizowano w sposób prawidłowy, a tym samym należało uznać ją za doręczoną z dniem 10 lutego 2022 r., zaś wobec nie zidentyfikowania wpłaty w wysokości 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, zarządzono jej ściągnięcie. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o jego uchylenie. Wskazał, że zarządzenie z dnia 29 września 2021 r. Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odrzuca rygor ściągnięcia kwoty 100 zł od złożonego wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Zarządzenie z dnia 29 września 2021 r. jest prawomocne i wiąże Sąd, który je wydał, jak również inne sądy i inne organy państwowe (w tym NSA). W związku z zaistniałą sytuacją Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie ma prawa do zarządzenia ściągnięcia od [...] kwoty 100 złotych tytułem opłaty kancelaryjnej. Kolejno, skarżący oświadcza, że nie otrzymał pierwszego awiza datowanego na dzień 27 stycznia 2021 r. i powtórnego awiza wystawionego po upływie roku datowanego na dzień 4 lutego 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Z treści cytowanego przepisu wynika zatem obowiązek uiszczenia opłaty za sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie, co jest w sprawie bezsporne i przesądzone. Skarżący wprawdzie kładzie w zażaleniu nacisk na omyłki słowne zawarte w skarżonym zarządzeniu, jednak kwestia prawidłowości i zasadności zarządzenia i wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej została już przesądzona w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2021 r. w sprawie I OZ 514/21 i nie podlega już rozważaniom tutejszego sądu, podobnie kwestia awizowania poprzedniej przesyłki dotyczącej wspomnianego zarządzenia. Aktualnie analizowane w sprawie jest zażalenie skarżącego z dnia 14 kwietnia 2022 r. na prawidłowo doręczone w dniu 7 kwietnia 2022 r. zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 798/20 o ściągnięciu od [...] kwoty 100 (sto) złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej od złożonego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ponieważ kwestia zasadności nałożenia na skarżącego obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej w niniejszej sprawie została już prawomocnie przesądzona, a zarządzenie o ściągnięciu zostało prawidłowo doręczone – pozostałe kwestie nie podlegają rozważaniom, a zażalenie jest bezzasadne i bezpodstawne. Skarżący zdaje się nie przyjmować do wiadomości zarządzeń Sądu, ani kwestii już przesądzonych. Konkludując, zaskarżone zażaleniem zarządzenie z dnia 23 marca 2022 r. o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej jest prawidłowe, a zażalenie bezpodstawne. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. |
||||