Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 13 listopada 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń: D. K. i D. K. oraz K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 585/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 stycznia 2024 r. nr 110/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1) oddalić zażalenia D. K. oraz K. P.; 2) odrzucić zażalenia D. K. oraz R. P..

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę, ponieważ skarżące na wezwania Sądu nie uiściły wpisów sądowych od skargi.

Sąd wskazał, że po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy oraz oddaleniu lub odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażaleń na zarządzenia z dnia 15 stycznia 2025 r. o wezwaniu skarżących do uiszczenia wpisów sądowych, skarżące zostały wezwane do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania powyższe zostały skutecznie doręczone D. K. w dniu 12 maja 2025 r., a K. P. w dniu 14 maja 2025 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższych czynności upłynął skarżącym odpowiednio w dniu 19 i 21 maja 2025 r. Jak ustalono, skarżące nie uiściły wpisów od skargi.

Zażalenia na ww. postanowienie wnieśli D. K. i D. K. oraz K. P. i R. P..

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenia K. P. oraz D. K. nie podlegają uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Jak niewadliwie wskazał Sąd I instancji, w niniejszej sprawie po prawomocnym, w stosunku do K. P. i D. K., zakończeniu postępowań w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (co nastąpiło postanowieniami Sądu I instancji z 20 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 291/24, oraz z 15 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 292/24; patrz: art. 260 § 2 p.p.s.a.); wezwaniu skarżących zarządzeniami z 15 stycznia 2025 r. do uiszczenia wpisów sądowych od skargi po 100 złotych; oraz potwierdzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności ww. zarządzeń z 15 stycznia 2025 r. (patrz: postanowienia NSA z 2 kwietnia 2025 r. o sygn. akt II OZ 434/25 i II OZ 435/25) – zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału zarządzeń z 24 kwietnia 2025 r. o wezwaniu K. P. oraz D. K. do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 15 stycznia 2025 r., wzywających odpowiednio obie skarżące do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy pismach z dnia 24 kwietnia 2025 r. wezwania te zostały doręczone D. K. oraz K. P. odpowiednio w dniu 12 i 14 maja 2025 r. A więc odpowiednio do dnia 19 i 21 maja 2025 r. skarżącym biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – jak trafnie wskazał Sąd I instancji. Pomimo tego skarżące nie uiściły wpisu sądowego w terminie zakreślonym przez Sąd, co też potwierdza znajdująca się w aktach sprawy informacja, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 31 lipca 2025 r. Takie zaś okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi K. P. i D. K.. Argumentacja zawarta w zażaleniach tej zaś oceny nie podważa skutecznie, ponieważ skupia się na innych zagadnieniach niż wynikające z art. 220 § 3 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że na zarządzenia z dnia 24 kwietnia 2025 r. wyzywające do wykonania prawomocnych zarządzeń z 15 stycznia 2025 r. o wezwaniu skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało wniesione pismo pt. "zażalenie", jednak tego rodzaju zarządzenia są niezaskarżalne, ponieważ ich przedmiotem jest tylko wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.

Zażalenia wniesione przez R. P. oraz D. K., podlegały natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone zażaleniami postanowienie dotyczyło odrzucenia skargi K. P. i D. K., i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tych osób. R. P. i D. K. nie mogli zatem wnieść skutecznie zażaleń na ww. postanowienie odrzucające skargę innych podmiotów, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia zażaleń wniesionych przez R. P. oraz D. K. jako niedopuszczalnych.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 postanowienia.

W pkt 2 postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.