Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Sz 1057/22 o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi B.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 24 października 2022 r. nr [...] w przedmiocie dodatku węglowego postanawia oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 26 maja 2023 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie pozostawił bez rozpoznania wniosek B. M. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 16 grudnia 2022 r. o umorzeniu postępowania w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 24 października 2022 r. nr [...] w przedmiocie dodatku węglowego.

W uzasadnieniu ww. zarządzenia wskazano, że prawomocnym postanowieniem

z dnia 16 grudnia 2022 r. Sąd umorzył postępowanie sądowe ze skargi B.M. jako bezprzedmiotowe z uwagi na skuteczne cofnięcie przez nią skargi. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 21 grudnia 2022 r.

Pismem z dnia 22 lutego 2023 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie.

Zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2023 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia poprzez dokonanie czynności, której nie dokonała w terminie, tj. złożenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 28 kwietnia 2023 r. W odpowiedzi skarżąca nadesłała jedynie ponownie wniosek z dnia 22 lutego 2023 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie.

W związku z powyższym, z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego wniosku

o przywrócenie terminu, na podstawie art. 49 § 2 w zw. z art. 49 § 1 i art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia pozostawiany został bez rozpoznania.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła B. M., domagając się jego uchylenia (cyt.): "w związku z faktem, że wniosek i zażalenie jest w jednym jak wynika

z treści."

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a. (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), pismo

z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a ponadto wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Tym samym domagając się przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, skarżąca winna była wraz z wnioskiem złożyć przedmiotowe zażalenie.

Niedokonanie tej czynności stanowi natomiast brak formalny wniosku, o którym mowa

w art. 49 § 1 p.p.s.a. Jego uzupełnienie następuje zaś na wezwanie przewodniczącego (lub sędziego), w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia takiego wniosku bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie wniosek skarżącej o przywrócenie terminu dotknięty był brakiem formalnym, ponieważ strona wraz z wnioskiem nie nadesłała zażalenia. W związku z tym skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia przedmiotowego braku, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Brak wykonania powyższego wezwania, stosownie do treści art. 49 § 2 w zw. z art. 49 § 1 i art. 87 § 4 p.p.s.a., skutkować zaś musiał pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

Należy dodatkowo w tym miejscu wskazać, że - wbrew twierdzeniom skarżącej – ani nazwa pisma z dnia 22 lutego 2023 r. zawierającego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, ani treść tego pisma nie wskazują, aby pismo to było jednocześnie zażaleniem na postanowienie z dnia 16 grudnia 2022 r.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.