Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 14 listopada 2024 r. nr 1801-IOV-2.4103.56.2024 o wyznaczeniu stronie terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego - postanawia - odrzucić skargę.

I SA/Rz 609/24

UZASADNIENIE

Ł. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 14 listopada 2024 r. nr 1801-IOV-2.4103.56.2024, w którym organ wyznaczył stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w postępowaniu z odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Przeworsku z dnia 29 sierpnia 2024 r. nr 1814-SPV.4103.1.2021, 1814-spv.050.1.2021 w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za okresy grudzień 2012 r. styczeń, marzec 2013 r. II, III, IV kwartału 2013 r., I, II kwartał 2014 r. oraz określenia za styczeń, luty, marzec, maj 2014 r. kwoty podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że organy podatkowe nie udostępniały mu akt postępowania mimo składanych wniosków przez co pozbawiono go prawa wynikającego z art. 178 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga okazała się niedopuszczalna. Określony w niej przedmiot zaskarżenia nie podlega odrębnej kognicji sądu administracyjnego. Nie mieści się w granicach określonych w przepisach art. 3 § 2 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej zwanej: p.p.s.a.

W sytuacji gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 i 6 p.p.s.a.

Zakres właściwości sądu administracyjnego, jak wynika z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, musi być określony w ustawie. Nie cała bowiem działalność administracji publicznej została poddana takiej kontroli.

W myśl art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym: (1) na które służy zażalenie albo (2) kończące postępowanie albo (3) rozstrzygające sprawę co do istoty.

Przedmiotem zaskarżenia w przedmiotowej sprawie uczyniono postanowienie o wyznaczeniu terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

Na postanowienie o wyznaczeniu terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przedmiot jego rozstrzygnięcia nie mieści się w granicach określonych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z wymienionych kategorii spraw poddanych kognicji sądu administracyjnego. Postanowienie to nie zostało wydane wskutek rozpoznania dopuszczalnego na gruncie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm., dalej: o.p.) zażalenia, nie rozstrzyga ono sprawy podatkowej co do istoty, nie zakończyło również postępowania podatkowego. Rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu z odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Przeworsku z dnia 29 sierpnia 2024 r. nr 1814-SPV.4103.1.2021, 1814-SPV.050.1.2021 w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za okresy grudzień 2012 r, styczeń, marzec 2013 r., II, III, IV kwartału 2013 r., I, II kwartał 2014 r. oraz określenia za styczeń, luty, marzec, maj 2014 r. kwoty podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług dopiero nastąpi.

Wniesienie skargi na postanowienie o wyznaczeniu terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego było zatem niedopuszczalne.

Z podanych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd postanowił skargę odrzucić.