Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S.A. z siedzibą w J. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 16 marca 2022 r. Z. z siedzibą w J. (dalej: "Skarżąca", "Strona", "Spółka") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Pismem z 18 maja 2022 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 kwietnia 2022 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej notarialnie za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego), celem wykazania sposobu reprezentacji skarżącej Spółki – obejmującego swym zakresem dzień wniesienia skargi oraz wskazania czyj podpis (z imienia i nazwiska) widnieje pod skargą. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie, w piśmie procesowym z 25 maja 2022 r. Spółka wskazała, że skarga została podpisana przez M. G. Do pisma Strona załączyła wydruk zawierający dane Spółki wygenerowany z przeglądarki internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości, nie załączając wydruku odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego.

Następnie pismem z 5 września 2022 r. w wykonaniu zarządzenia Sądu z 30 sierpnia 2022 r. Skarżąca została ponownie wezwana do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braku formalnego skargi pod rygorem jej odrzucenia poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. W dniu 9 września 2022 r. doręczono Stronie ww. wezwanie.

W odpowiedzi na wezwanie Spółka nadesłała pismo z 10 września 2022 r. zatytułowane "uzupełnienie zażalenia".

Pismem z 8 listopada 2022 r. w wykonaniu zarządzenia Sądu z 2 listopada 2022 r. Strona została wezwana do udzielenia informacji, w terminie 7 dni, czy składając pismo z 10 września 2022 r. jej intencją było wniesienie zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi czy też ww. pismo stanowi uzupełnienie braku formalnego skargi.

Odpowiadając na ww. wezwanie Spółka w piśmie z 15 listopada 2022 r. wskazała, że skarga nie ma w świetle prawa braków formalnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W świetle art. 28 § 1 w związku z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "Ppsa") osoby uprawnione do działania w imieniu osób prawnych powinny wykazać to prawo stosownym dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Do dokumentów tych zalicza się m.in. odpis pełny lub odpis aktualny z KRS, o którym mowa w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tj. Dz. U z 2021 r., poz. 112 ze zm., dalej: "ustawa o KRS"), a od dnia 1 stycznia 2012 r. także pobrany samodzielnie wydruk komputerowy aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru, o którym mowa w art. 4 ust. 4a tej ustawy, względnie uchwały odpowiednich organów osoby prawnej podjęte w trybie określonym przepisami Kodeksu spółek handlowych. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3 (są to odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz informacje z Rejestru, które mają moc dokumentów urzędowych, jeżeli zostały wydane w postaci papierowej lub elektronicznej – art. 4 ust. 3 ustawy o KRS).

Z kolei stosownie do art. 49 § 1 Ppsa, jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa).

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, korespondencja zawierająca ponowne wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania Strony na dzień podpisania skargi – odpisu z KRS, z którego wynikałoby uprawnienie do wniesienia skargi, zostało skutecznie doręczone Stronie 9 września 2022 r. Wyznaczony termin upłynął z dniem 16 września 2022 r. Powyższy brak nie został uzupełniony.

Zaznaczyć trzeba, że do pisma z 25 maja 2022 r. będącego odpowiedzią na wezwanie Sądu z 18 maja 2022 r Strona w miejsce KRS-u przedłożyła wydruk ze strony internetowej https://ekrs.ms.gov.pl/web/wyszukiwarka-krs/strona-glowna stanowiący dane wyszukiwanego podmiotu. Przedłożonego wydruku nie można potraktować jako dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji Strony skarżącej, gdyż nie stanowi on ani odpisu z KRS, ani pełnej informacji z KRS. Nadto z jego treści nie wynika, czy zarząd jest jednoosobowy czy też wieloosobowy, co uniemożliwia ocenę, czy na dzień wniesienia skargi Prezes zarządu był umocowany do samodzielnego działania w imieniu strony skarżącej. Wyjaśnić też należy, że powyższego stanowiska, co do konieczności uzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi przez Stronę nie zmienia treść przepisów ustawy o KRS, normujących kwestię (powszechnego) dostępu (i jego skutków) do treści ujawnionych w KRS, w tym art. 13 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1, art. 16 czy art. 4 ust. 4a ustawy o KRS. Przepisy te nie czynią "pustą" normy zawartej w art. 29 Ppsa. Dostępność do KRS nie oznacza bowiem, że Sąd ma co do zasady zastępować strony w ich obowiązkach procesowych, tj. uzupełniać braki formalne składanych pism. Obowiązek wykazania umocowania spoczywa na Stronie skarżącej, a rolą Sądu nie jest wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym (por. postanowienia NSA: z 9 maja 2018 r., II GZ 156/18; z 23 października 2015 r., II OSK 2456/15; publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej: "CBOSA"). Co prawda sąd może korzystać z pozyskiwanych samodzielnie dokumentów, lecz jedynie informacyjnie, kontrolnie, na etapie prowadzenia postępowania sądowego, nie zaś na etapie oceny, czy postępowanie to zostało wszczęte przez osobę należycie umocowaną do reprezentowania strony, która - pomimo wezwania - nie przedstawiła stosownych dokumentów (por. postanowienie NSA z 15 maja 2019 r., II OZ 422/19, publik. CBOSA).

W konsekwencji, wobec prawidłowego doręczenia Stronie wezwania i nieuzupełnienia skargi o stosowny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, o czym orzeczono jak w sentencji.