Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 września 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 125/25 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 125/25 o odrzuceniu wniosku o zbadanie spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności przez asesora sądowego postanawia: 1. sprostować z urzędu uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 3 września 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 125/25, wpisując na pierwszej stronie uzasadnienia w wierszu ósmym od góry w miejsce wadliwie oznaczonej daty rocznej zaskarżonej decyzji: "2025" prawidłową datę: "2024" oraz w wierszu szóstym od dołu w miejsce wadliwe oznaczonej daty rocznej doręczenia odpisu postanowienia: "2024" prawidłową datę roczną: "2025". 2. odrzucić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 3 września 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 125/25 odrzucił zażalenie A.M. (dalej: skarżący) na postanowienie tego Sądu z 16 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 125/25 o odrzuceniu wniosku o zbadanie spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności przez asesora sądowego wyznaczonego do rozpoznania sprawy ze skargi skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 28 maja 2024 r., nr SKO Gd/4109/23 w przedmiocie zasiłku celowego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zażalenie przysługuje w przypadku merytorycznego rozpoznania wniosku, a więc w przypadku jego uwzględnienia lub oddalenia, natomiast przepisy prawa nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku, o czym pouczono skarżącego.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie pismem z 24 września 2025 r., w którym wniósł o uchylenie postanowienia, jako naruszającego interes społeczny i powodującego utratę zaufania do władzy publicznej. Argumentując swoje stanowisko wskazał, że został przez Sąd pouczony o możliwości wniesienia zażalenia, zaś w dniu 4 sierpnia 2024 r. nie doręczono mu żadnego odpisu w tej sprawie, wbrew temu, co wskazał Sąd w postanowieniu z 3 września 2025 r.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 30 września 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia z 24 września 2025 r. przez podpisanie zażalenia lub złożenie odpisu zażalenia zawierającego własnoręczny podpis, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Wezwanie doręczono w dniu 22 października 2025 r., co skarżący potwierdził swoim podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 56 akt). Zarządzenie nie zostało przez skarżącego wykonane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przekazał Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu zażalenie skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:

Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wniesione przez skarżącego zażalenie z 24 września 2025 r. nie zostało podpisane. Obarczone brakiem formalnym pismo podlega uzupełnieniu w drodze wezwania, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 30 września 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z 24 września 2025 r., a akta sprawy potwierdzają, że wezwanie pozostało bez odpowiedzi skarżącego.

W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (z wyłączeniem art. 185 § 2). Natomiast jak wynika z art. 180 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

Wskazane przepisy obligują sąd administracyjny do odrzucenia zażalenia, którego braków formalnych pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie. Skoro skarżący nie uzupełnił braku formalnego zażalenia, pomimo wezwania, zażalenie należało odrzucić. Nie było zatem podstaw do odniesienia się do argumentacji skarżącego zawartej w zażaleniu.

Z powołanych względów, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.

Mając na uwadze, że istnieją podstawy do wydania postanowienia o sprostowaniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 3 września 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 125/25 w zakresie wadliwe i omyłkowo wskazanych w uzasadnieniu postanowienia dat rocznych zaskarżonej decyzji oraz doręczenia odpisu postanowienia z 16 sierpnia 2025 r., Naczelny Sąd Administracyjny z urzędu sprostował istniejące w uzasadnieniu zaskarżonego obecnie postanowienia oczywiste omyłki pisarskie, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 156 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie pierwszym postanowienia.