Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 17 września 2014 r. sygn. akt II SA/Gd 85/14, po rozpoznaniu skargi B. F., uchylił decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 4 grudnia 2013 r. i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 12 kwietnia 2013 r. w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący.
W związku z informacją uzyskaną od Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego, że w dniu 8 stycznia 2016 r. zmarła uczestniczka postępowania T. F. postanowieniem z dnia 11 marca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił niniejsze postępowanie do czasu ustalenia jej następców prawnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 130 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", sąd umarza zawieszone postępowanie w razie śmierci strony po upływie pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny. Przepis ten normuje sposób zakończenia postępowania sądowego w przypadku śmierci strony. Umorzenie zawieszonego postępowania na podstawie powołanego przepisu możliwe jest w przypadku braku następcy prawnego strony. Stosownie natomiast do treści art. 12 P.p.s.a., ilekroć w tej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania.
Sytuacja taka ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, albowiem uczestniczka postępowania T. F. zmarła a do postępowania nie zgłosili się jej następcy prawni. Tym samym zaistniała unormowana w art. 130 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przesłanka obligująca Sąd do umorzenia zawieszonego postępowania, albowiem pięcioletni okres, o którym mowa w powołanym przepisie upłynął z dniem 11 marca 2021 r.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 130 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
