Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. J. na bezczynność Prokuratora w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy

Dnia 2 września 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga P. J. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w S. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.

Zarządzeniem Sądu z dnia 6 października 2008 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.

W odpowiedzi na wezwanie P. J. złożył, na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że wysokość dochodu uniemożliwia uiszczenie wpisu sądowego. Z treści oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada majątku, zaś miesięczny dochód, na który składa się świadczenie z ZUS-489 zł, "Urząd Miasta" -106 zł, wynosi 359 zł brutto. Ponadto skarżący wskazał, iż ponosi wydatki w postaci alimentów w wysokości 200 zł miesięcznie.

W dniu 21 października 2008 r. referendarz sądowy wezwał wnioskodawcę do złożenia w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego pisma, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy:

-dowodów potwierdzających wysokość wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkanie (czynsz, gaz, prąd, opał, RTV) za okres ostatnich trzech miesięcy,

- dowodu potwierdzającego wysokość renty za okres ostatnich trzech miesięcy,

-oświadczenia, czy otrzymuje dodatek mieszkaniowy i czy korzysta z pomocy społecznej, jeżeli tak, to do przesłania odpisów decyzji przyznających taką pomoc,

-dowodów potwierdzających płatność alimentów w wysokości 200 zł miesięcznie.

W związku z wnioskiem skarżącego, Sąd zarządził dnia 26 listopada 2008 r., na podstawie art. 84 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przedłużyć o siedem dni, od dnia otrzymania niniejszego zarządzenia, termin do złożenia dokumentów wskazanych w wezwaniu Sądu z dnia 21 października 2008 r.

Ponownie Sąd, zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2008 r., przedłużył termin do złożenia dokumentów o kolejne czternaście dni.

W terminie zakreślonym przez Sąd, skarżący złożył osobiście w Biurze Podawczym Sądu następujące dokumenty:

- decyzję Prezydenta Miasta Świnoujście z dnia (...) r. nr (...)przyznającą skarżącemu dodatek mieszkaniowy w wysokości 106,02 zł,

- decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...)r. nr (...)ustalającą P. J. wysokość renty od 1 listopada 2008 r. w kwocie 662,10 zł (wysokość świadczenia do wypłaty po potrąceniach świadczeń alimentacyjnych i innych potrąceń wynosi 481,30 zł),

- decyzję Prezydenta Miasta Ś. z dnia (...)r. nr (...)przyznającą stronie świadczenie pieniężne na zakup posiłków od stycznia do grudnia 2008 r. w wysokości 150 zł oraz od stycznia do lutego 2009 r. po 120 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 ww. ustawy).

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.

Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu

i powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach oraz o stanie rodzinnym (art. 252 ww. ustawy).

Stosownie do art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku złożonym na urzędowym formularzu, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

W niniejszej sprawie do wnioskodawcy zostało skierowane wezwanie, o którym mowa w art. 255 ww. ustawy, celem weryfikacji informacji zawartych we wniosku i tym samym poczynienie ustaleń, które byłyby wolne od jakichkolwiek wątpliwości.

Pomimo wezwania, przez Sąd, wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący nie nadesłał wszystkich dokumentów niezbędnych do dokonania oceny, czy w jego sytuacji rodzinnej i materialnej zachodzą przesłanki do uwzględnienia złożonego wniosku. Skarżący nie przedłożył dowodów potwierdzających wysokość wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkania.

Niezłożenie istotnej dokumentacji uniemożliwiło Sądowi w sposób jednoznaczny stwierdzenie, czy faktycznie w stosunku do skarżącego zostały spełnione przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy. Wprawdzie wnioskodawca deklaruje niski dochód, który co do zasady uzasadnia pozytywne rozpatrzenie wniosku, ale nieprzedstawienie wszystkich dokumentów zgodnie z wezwaniem Sądu, budzi wątpliwości co do faktycznej sytuacji finansowej wnioskodawcy i jego możliwości płatniczych. Powyższe skutkowało niemożnością ustalenia, czy deklarowane dochody w porównaniu z wydatkami nie odbiegają od rzeczywistych.

Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 lipca 2005 r. sygn. akt I SA/Gd 335/05 (publ. Lex nr 220289) zgodnie z którym, sąd administracyjny nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane umożliwiające pełną ocenę stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych wnioskodawcy nie są znane, gdyż uchyla się on od złożenia stosownych dokumentów w tym przedmiocie. Sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż skarżący nie dążył do należytego wyjaśnienia jego sytuacji finansowej, co tym samym uniemożliwiło ponad wszelką wątpliwość ustalenie jak w rzeczywistości wygląda materialna sytuacja skarżącego.

Nadmienić należy, iż oświadczenie zawarte w PPF budzi wątpliwości Sądu z uwagi na inicjowanie przez skarżącego dużej ilości spraw przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie (od 1 października 2008 r. do 5 lutego 2009 r. skarżący wniósł ogółem 265 skarg i wniosków do tutejszego sądu - por. notatka urzędowa Kierownika Sekretariatu Wydziału II z dnia 5 lutego 2009 r.) i ponoszenie związanych ze składaniem skarg nakładów, w tym częste przyjazdy ze Ś. do Szczecina.

W tym stanie rzeczy, przyznanie prawa pomocy byłoby nieuzasadnione, zatem na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia .