Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia ["A."] Sp. j. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Ke 523/21 w zakresie odmowy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi ["A."] Sp. j. w K. na decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesiania gruntów rolnych postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Ke 523/21 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi ["A."] Sp. j. w K. na decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach z [...] czerwca 2021 r., w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesiana gruntów.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w skardze na ww. decyzję Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wskazała na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Spółka wykonała zalesienia zgodnie z treścią obowiązujących przepisów i wytycznych organów. Wydatkowała na ten cel otrzymane środki finansowe. W sytuacji, gdyby dotychczas pobrane przez skarżącego dofinansowanie podlegało zwrotowi, byłaby to niebagatelna kwota wynosząca około 450.000 złotych i spółka, która nie prowadzi aktualnie innej działalności miałaby się znaleźć w krytycznej sytuacji finansowej, skutkującej najprawdopodobniej złożeniem wniosku o upadłość likwidacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalając wniosek Spółki wskazał, że strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinna przekonać sąd o tym, że wykonanie tego rozstrzygnięcia zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie ogólna argumentacja nie pozwoliła dokonać takiej oceny. Wobec tego Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - dalej p.p.s.a.) orzekł jak w sentencji postanowienia.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając naruszenie przepisów art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez brak uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji w obliczu możliwości wyrządzenia podmiotowi skarżącemu znacznej szkody, a także niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla podmiotu Skarżącego.

W uzasadnieniu wskazał, że znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej z uwagi na wszczęcie postępowania egzekucyjnego wobec Spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zaznaczyć również należy, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania może dotyczyć także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesiania gruntów rolnych.

W zaskarżonym postanowieniu WSA uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ strona nie uprawdopodobniła wystąpienia w tej sprawie którejkolwiek z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Dokonana przez WSA ocena jest prawidłowa. WSA nie mógł zastosować ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, skoro przed wydaniem zaskarżonego postanowienia strona nie przedstawiła dokumentacji ani szczegółowiej argumentacji, która wskazywałyby na wystąpienie w tej sprawie okoliczności uprawdopodabniających wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.

Sąd I instancji wnikliwie ocenił złożony wniosek, wskazując na jego istotne braki w zakresie wykazania przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej i stwierdzając, że wobec braku szczegółowej argumentacji wniosku, nie mógł on zostać uwzględniony.

Instytucja procesowa wstrzymania wykonania decyzji jest odstępstwem od generalnej zasady jej wykonalności i ma służyć stronie postępowania, chroniąc ją przed negatywnymi skutkami, jakie mogą powstać w wyniku wykonania rozstrzygnięcia.

Obowiązek przedstawienia okoliczności, które uzasadniają zastosowanie ochrony tymczasowej spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy, który musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne. Nie jest zatem wystarczające powoływanie się przez skarżącego na wyrządzenie znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przeprowadzona przez Naczelny Sąd Administracyjny analiza akt sprawy w aspekcie okoliczności mających związek ze złożonym wnioskiem również nie dała uzasadnionych podstaw do uwzględnienia zażalenia.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji