Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 184/15 odrzucające zażalenie A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 184/15 odrzucające skargę kasacyjną A. M. w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] grudnia 2014 r., [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie zasiłku stałego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 184/15, odrzucił skargę kasacyjną A. M. od wyroku tego Sądu z dnia 9 kwietnia 2015 r., z uwagi na sporządzenie jej przez skarżącego nieposiadającego kwalifikacji niezbędnych dla skutecznego sporządzenia takiej skargi, o których mowa w art. 175 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.").

Skarżący wniósł na powyższe postanowienie sporządzone przez siebie osobiście zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 29 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Gd 184/15, odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne, bowiem wniesione zostało bez zachowania tzw. przymusu adwokackiego, o którym mowa w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Sąd zaznaczył, że o podmiotach uprawnionych do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pouczył skarżącego w piśmie z dnia 30 czerwca 2015 r., przesłanym wraz z odpisem postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2015 r.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie. Zarzucił, że postanowienie narusza art. 6, art. 18 § 1 pkt 6 , art. 18 § 1 pkt 6a, art. 19, art. 49 § 1, art. 194 § 4 p.p.s.a., art. 45 § 1 i art. 176 § 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisy Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Zdaniem skarżącego w pouczeniu zawartym w piśmie przy doręczeniu postanowienia z dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd nie wskazał, że zażalenie bezwzględnie musi być sporządzone przez jedną z wymienionych osób. W ocenie skarżącego przepis jest niejasny, można go różnie interpretować. Skoro postępowanie sądowe jest co najmniej dwuinstancyjne, to nawet, jeśli istniałby obowiązek adwokacko – radcowski, Sąd I instancji powinien, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwać skarżącego do uzupełnienia lub poprawienia zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 194 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że zażalenie na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej czyni wniesienie takiego zażalenia niedopuszczalnym w rozumieniu art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie bezspornym jest, że postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 czerwca 2015 r. odrzucono wniesioną przez A. M. skargę kasacyjną. Skarżący wniósł sporządzone osobiście zażalenie na to postanowienie, zaś z akt nie wynika, żeby należał do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1- 3 p.p.s.a. A. M. wnosząc zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 czerwca 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie dopełnił zatem wymogu ustanowionego w powołanych wyżej przepisach ustawy mimo, że został o nim prawidłowo pouczony przy doręczeniu postanowienia z dnia 25 czerwca 2015 r. odrzucającego skargę kasacyjną, a nadto został pouczony o możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy (pkt 4 i 5 pouczenia).

W związku z powyższym zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 29 lipca 2015 r. odrzucił zażalenie skarżącego jako uchybiające wymogowi określonemu w art. 194 § 4 p.p.s.a.

Podkreślić w tym miejscu należy, że sporządzenie skargi kasacyjnej oraz zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, bez dochowania tzw. przymusu adwokackiego, nie stanowi braku formalnego, który może być usunięty poprzez uzupełnienie, czy poprawienie pisma, co podnoszono w zażaleniu. Okoliczność ta stanowi bezwzględną przesłankę odrzucenia skargi kasacyjnej lub wspomnianego zażalenia.

Skoro w sprawie stwierdzono wystąpienie wskazanego wyżej nieusuwalnego braku formalnego zażalenia, co spowodować musiało odrzucenie tego zażalenia, to niecelowym było wezwanie skarżącego do usunięcia innych braków skargi w trybie przewidzianym w art. 49 p.p.s.a.

Wydane w okolicznościach niniejszej sprawy postanowienie o odrzuceniu zażalenia nie narusza prawa do sądu skarżącego.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.