Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia O. D. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 grudnia 2024 r. sygn. akt II SA/Lu 917/23 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi O. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 2 sierpnia 2023 r. nr SKO.41/117/PO/2023 w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji w sprawie stypendium sportowego postanawia: oddalić zażalenie.

I

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zarządzeniem z 30 grudnia 2024r., sygn. akt II SA/Lu 917/23, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: "p.p.s.a."), w sprawie ze skargi O. D. (dalej jako: "skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 2 sierpnia 2023 r. w przedmiocie odmowy wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji w sprawie stypendium sportowego, pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego z 9 lutego 2024 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 23 stycznia 2024r. oraz zwrócił skarżącemu uiszczoną opłatę kancelaryjną od ww. wniosku.

W uzasadnieniu zarządzenia z 30 grudnia 2024 r. Sąd pierwszej instancji wskazał, że pomimo wezwania skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku z 9 lutego 2024 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 23 stycznia 2024 r. poprzez: podpisanie pisma z 9 lutego 2024 r. (złożonego w formie dokumentu elektronicznego) przez skarżącego w sposób określony w art. 46 § 2a p.p.s.a., tj. kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym skarżącego, albo podpisanie pisma z 9 lutego 2024 r. (złożonego w formie dokumentu elektronicznego) przez pełnomocnika skarżącego w sposób określony w art. 46 § 2a p.p.s.a., tj. kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym skarżącego oraz przedłożenie pełnomocnictwa procesowego, z którego będzie wynikać umocowanie J. D. do działania w imieniu skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym, na dzień złożenia pisma, tj. 9 lutego 2024 r., skarżący nie uzupełnił braku formalnego ww. wniosku z 9 lutego 2024 r. Skarżący nie podpisał bowiem wniosku ani osobiście ani przez pełnomocnika.

Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że w jego ocenie takiego charakteru nie miało złożone w zakreślonym wezwaniem terminie oświadczenie o dalszym popieraniu tego wniosku. Nie mogło ono zastąpić podpisu, stanowiącego obligatoryjny element każdego pisma kierowanego do sądu. Skarżący nie uzupełnił braku także w sposób alternatywny, wskazany w zarządzeniu z 27 listopada 2024 r. tj. przez dołączenie wniosku prawidłowo podpisanego przez jego pełnomocnika wraz z pełnomocnictwem, z którego wynika umocowanie do dokonania czynności procesowej w imieniu skarżącego w tamtym czasie, tj. na dzień złożenia pisma, czyli 9 lutego 2024 r.

Wobec tego wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku jako obarczony brakiem formalnym, którego strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, pozostawiono bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.

II

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, wskazując w nim, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmawiając realizacji wniosków o sporządzenie i przesłanie uzasadnienia wyroku, dokonuje nieuzasadnionej kontynuacji przewlekłości sądowo-administracyjnej i nieuzasadnionej bezczynności w niewydaniu i nieprzesłaniu oczekiwanego uzasadnienia wyroku.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Niepodpisanie pisma stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje szczególnego rygoru nieuzupełnienia braków formalnych pisma.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że uzupełnienie braku formalnego polegającego na niepodpisaniu pisma polega albo na podpisaniu pisma znajdującego się w aktach sprawy (po dokonaniu w aktach sprawy stosownej adnotacji), albo na podpisaniu jego kopii lub odpisu i ponownym przesłaniu do Sądu. Natomiast nie stanowi uzupełnienia tego braku złożenie nowego pisma, o treści odbiegającej od treści zawartej w pierwotnym wniosku. Złożenie takiego pisma nie może bowiem być uznane za uzupełnienie braku formalnego wcześniej złożonego pisma poprzez jego podpisanie.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego wniosku z 9 lutego 2014 r. w sposób prawidłowy. Skarżący w zakreślonym wezwaniem terminie złożył pismo datowane na dzień 9 grudnia 2024r., zatytułowane "WNIOSEK-OŚWIADCZENIE" (k. 145-146), w którym stwierdził między innymi, że wnosi, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny nie utrwalał i tak już zaistniałej przewlekłości administracyjnej oraz sądowo-administracyjnej w czynnościach sądowych oraz że "Niniejszym wnoszę już któryś raz z rzędu, o przesłanie mi, sporządzonego uzasadnienia wyroku II SA/Lu 917/23, z dnia 23 stycznia 2024 roku.", a także, że "takie samo pismo - skan - mojego wniosku, z dnia 9 lutego 2024 roku, mój tata, procesowo i ogólnie, upoważniany przeze mnie wiele razy i co ważne - nadal, wnosząc o tego odpowiednie procesowo uznanie, w sprawach stypendiów sportowych, złożył do WSA w Lublinie, za pomocą swojej skrzynki elektronicznej, w dniu 9 lutego 2024 roku." Do ww. pisma skarżący załączył – co wymaga podkreślenia – jedynie kserokopię wniosku z dnia 9 lutego 2024 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku (k. 147), a nie egzemplarz wniosku zawierający oryginalny podpis. A zatem we wskazanym przez Sąd terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego tego wniosku poprzez podpisanie wniosku znajdującego się w aktach lub przesłanie do sądu egzemplarza podpisanego (a nie jego kserokopii).

Sąd pierwszej instancji prawidłowo zatem wskazał, że złożenie przez skarżącego oświadczenia o podtrzymaniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz załączona do niego kserokopia tego wniosku nie mogły zastąpić czynności procesowej jaką jest podpis skarżącego pod wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Ponadto zasadnie Sąd pierwszej instancji stwierdził, ż skarżący nie uzupełnił braku także w sposób alternatywny, wskazany w zarządzeniu z 27 listopada 2024 r. tj. przez dołączenie wniosku prawidłowo podpisanego przez jego pełnomocnika wraz z pełnomocnictwem, z którego wynika umocowanie do dokonania czynności procesowej w imieniu skarżącego w tamtym czasie, tj. na dzień złożenia pisma, czyli 9 lutego 2024r.

Podkreślenia wymaga, że termin do uzupełnienia braków formalnych pisma nie jest ustalany przez sąd, lecz wynika z art. 49 p.p.s.a. Sąd nie ma również dowolności w ponownym wzywaniu strony do uzupełnienia braków formalnych pisma. Może tego dokonać jedynie, gdy pierwotne wezwanie było obarczone brakami, było niejasne bądź nieprecyzyjne albo za ponownym wezwaniem przemawiały inne okoliczności. Uwzględniając wytyczne zawarte w wydanych w niniejszej sprawie wcześniejszych postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lipca 2024 r., sygn. II GZ 317/24 i z 5 listopada 2024 r., sygn. akt II GZ 485/24, należy uznać, że zarządzenie z 27 listopada 2024 r. nie było obarczone takimi wadami i nie było podstaw do ponownego wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz że na obecnym etapie postępowania nie podlega badaniu forma rozstrzygnięcia WSA w przedmiocie braku formalnego wniosku o uzasadnienie wyroku.

W tym stanie rzeczy, ponieważ wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku był obarczony brakiem formalnym nieuzupełnionym w wyznaczonym terminie, wniesione w niniejszej sprawie zażalenie należy uznać za niezasadne.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu zażalenia.