Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 28 czerwca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2023 r., sygn. akt VII SO/Wa 29/23 o oddaleniu wniosku B.B. i odrzuceniu wniosku T.T. o wymierzenie Staroście Węgrowskiemu grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 grudnia 2023 r., sygn. akt VII SO/Wa 29/23, w pkt 1. oddalił wniosek B. B., zaś w pkt 2. odrzucił wniosek T. T. o wymierzenie Staroście Węgrowskiemu grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi (na bezczynność Starosty Węgrowskiego w sprawie wyjawienia operatu technicznego – wniosek w tym przedmiocie złożono w dniu 15 stycznia 2022 r.) wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. We wniosku o wymierzenie grzywny skarżący wskazali sygnaturę prowadzonej przez Sąd sprawy – VII SAB/Wa 158/22 oraz VII DK/Wa 97/22.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że z akt o sygn. VII SAB/Wa 158/23 i VII DK/Wa 97/22 wynika, iż skarga B. B. i T. T. złożona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie, została w dniu 11 sierpnia 2022 r. przekazana Staroście Węgrowskiemu w celu udzielenia odpowiedzi i nadesłania akt sprawy. Odpowiedź na skargę została nadesłana przez organ w dniu 20 września 2022 r.

Sąd podał, że w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Starosta Węgrowski wniósł o oddalenie wniosku oraz o dopuszczenie dowodu z dokumentu w postaci dowodu nadania przesyłki listem poleconym w dniu 15 września 2022 r. wraz z pismem i aktami sprawy, na okoliczność wykonania obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, ze zm. – dalej "p.p.s.a.").

Dalej Sąd I instancji podał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 24 października 2023 r., wezwano każdego ze skarżących do uiszczenia wpisu od wniosku w kwocie 100 złotych. Wymagany wpis uiścił B. B. T. T. odebrała wezwanie w dniu 8 listopada 2023 r. i nie uiściła wymaganej kwoty.

Sąd wskazał, że trzydziestodniowy termin określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. na przekazanie do Sądu skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę rozpoczął swój bieg wraz z doręczeniem organowi skargi przy piśmie z dnia 11 sierpnia 2022 r. Doręczenie nastąpiło w dniu 16 sierpnia 2022 r. Sąd podał, że dochowując ustawowego terminu organ przy piśmie z 14 września 2022 r. przedłożył Sądowi odpowiedź na skargę i akta sprawy. Tym samym Sąd uznał, że został prawidłowo wykonany obowiązek określony w art. 54 § 2 p.p.s.a.

Wobec tego Sąd stwierdził że skoro organ wypełnił obowiązek wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a., to wniosek o wymierzenie organowi grzywny należało uznać za niezasadny. Dlatego też Sąd oddalił wniosek B. B. (pkt 1 postanowienia).

Odnosząc się do wniosku złożonego przez T. T. Sąd stwierdził, że należało go odrzucić (pkt 2 postanowienia).

Uzasadniając takie rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony w terminie 7 dni należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Przy czym, zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sąd wskazał, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest właśnie wnioskiem inicjującym postępowanie, o którym mowa w art. 63 p.p.s.a. Sąd podał, że nie został uiszczony należny wpis od wniosku złożonego przez T. T. Zaznaczył. że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku fiskalnego wniosku upłynął bezskutecznie w dniu 15 listopada 2023 r.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła T. T. (zażalenie B. B. zostało odrzucone postanowieniem WSA z dnia 27 marca 2024 r.) nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosowne zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (...).

Postępowanie w sprawie wymierzenia organowi grzywny jest odrębnym postępowaniem wszczynanym na wniosek skarżącego, w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. Zatem wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.) jest niewypełnienie obowiązków procesowych określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie.

W niniejszej sprawie, skoro doręczenie skargi organowi przy piśmie z dnia 11 sierpnia 2022 r. (złożonej uprzednio bezpośrednio do sądu) nastąpiło w dniu 16 sierpnia 2022 r., to zasadnie Sąd uznał, iż organ przedkładając sądowi odpowiedź na skargę i akta sprawy przy piśmie z 14 września 2022 r., dochował ustawowego terminu. Tym samym zasadnie Sąd uznał, że został prawidłowo wykonany obowiązek określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wobec tego wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazane akt należało oddalić, o czym Sąd orzekł w pkt 1 zaskarżonego postanowienia.

Co zaś do pkt 2, którym odrzucono wniosek (o wymierzenie grzywny) T. T., to należy zaznaczyć, że stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Takim pismem wszczynającym postępowanie jest wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi. Natomiast w myśl przepisu art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zatem zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 i art. 63 p.p.s.a., wniosek o wymierzenie grzywny, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie oboje skarżący byli wzywani do uiszczenia w/w wpisu. Jednak – jak wynika z akt sprawy – uiścił go tylko skarżący. Dlatego też Sąd rozpoznał merytorycznie jego wniosek w pkt 1 zaskarżonego postanowienia. Spełniał on bowiem wymogi formalne, co jest niezbędnym wymogiem do rozpoznania sprawy merytorycznie. Natomiast skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu od wniosku o wymierzenie grzywny nie uiściła należnego wpisu, nie będąc przy tym zwolnioną poprzez przyznanie prawa pomocy z obowiązku jej opłacenia, a skoro tak, to należy uznać, że zasadnie Sąd I instancji odrzucił jej wniosek o wymierzenie grzywny – jako obarczony brakami formalnymi (fiskalnymi).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.