Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 14 lutego 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędziowie WSA Ireneusz Fornalik (spr.) WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2019 roku przy udziale sprawy ze skargi S.B. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w przedmiocie prowadzonego postępowania egzekucyjnego oddala skargę

Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2018r. oddalające zarzuty S.B., zwanego dalej Skarżącym, w przedmiocie prowadzonego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], z dnia [...] maja 2018 r.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nakazał skarżącemu rozbiórkę stacji paliw płynnych zlokalizowanej w miejscowości [...] w gminie [...], poprzez częściową rozbiórkę budynku usługowego z dostosowaniem do stanu pierwotnego, tj. do wymiarów [...] m x [...] m zgodnie z załącznikiem nr 1, rozbiórkę zadaszenia nad dystrybutorami, demontaż czterech dystrybutorów paliwowych wraz z instalacjami i zbiornikiem dwupłaszczowym oraz demontaż kostki brukowej POLBRUK wokół stacji.

Skarżący złożył pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. odwołanie od wymienionej wyżej decyzji

Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. stwierdził przekroczenie terminu do wniesienia odwołania.

Skarżący wniósł skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 22 września 2016 r., sygn. akt II SA/Po 513/16 oddalił skargę. Ponadto pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania ww. postanowienia i decyzji oświadczając zarazem, że skarga stanowiła jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.

Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. umorzył postępowanie w sprawie przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jako bezprzedmiotowe.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r. uchylił w całości powyższe postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2016 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2017 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Po 205/17, odrzucił skargę na ww. postanowienie.

Wobec niewykonania obowiązku określonego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] maja 2017 r. wystawił upomnienie wzywające do wykonania obowiązku określonego w ww. decyzji, a następnie [...] maja 2017 r. wystawił tytuł wykonawczy.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r. nałożył na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia w kwocie [...] zł w celu wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, wezwał do wpłacenia grzywny w terminie do dnia [...] lipca 2017 r., ustalił opłatę za wydanie postanowienia i wezwał skarżącego do wykonania w terminie do dnia [...] lipca 2017 r. obowiązku określonego w tytule wykonawczym z zagrożeniem orzeczenia wykonania zastępczego.

Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2017 r. uchylił ww. postanowienie w części określającej terminy i w tym miejscu określił terminy do dnia [...] stycznia 2018 r., w pozostałej części utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Po 167/18 oddalił skargę na ww. postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r.

W dniu [...] maja 2018 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wystawił tytuł wykonawczy należności pieniężnych tj. grzywny w celu przymuszenia oraz opłaty za postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, kierując go do Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] celem egzekucyjnego dochodzenia należności.

Skarżący, reprezentowany przez adwokata pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. wniósł zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. zwrócił się do wierzyciela – Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] – o zajęcie stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. zajął w przedmiotowej sprawie stanowisko i oddalił zarzuty.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2018 r., wskazanym we wstępie, Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, wskutek rozpatrzenia zażalenia skarżącego od ww. postanowienia z dnia [...] czerwca 2018 r. zarzucającego naruszenie art. 33 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1201 ze zm., zwanej dalej: u.p.e.a.), utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Organ wskazał, że w niniejszej sprawie nie odroczono wykonania obowiązku (wynika on z art. 48 ust. 1 i 4 ustawy Prawo budowlane), obowiązek nie jest niewymagalny z innego powodu i nie rozłożono na raty należności pieniężnej.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie, skierowanej do WSA w Poznaniu, skarżący S.B., reprezentowany przez adwokata, wniósł o wstrzymanie prowadzenia postępowania egzekucyjnego do czasu merytorycznego rozstrzygnięcia zarzutów na podstawie art. 35 § 1 u.p.e.a., uchylenie obu postanowień i umorzenie postępowania egzekucyjnego, oraz zasądzenie kosztów. Pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie art. 33 pkt 2 u.p.e.a i prowadzenie postępowania mimo wniesienia skargi do WSA na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r. określającego wysokość i termin uiszczenia grzywny w celu przymuszenia, a sprawa o sygn. akt II SA/Po 167/18 nie została jeszcze prawomocnie rozstrzygnięta.

W odpowiedzi na skargę Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania.

Zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Orzekanie następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.).

Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł zarzut oparty na art. 33 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1314, zwanej dalej u.p.e.a.). Zgodnie z tym przepisem podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej;

Pełnomocnik skarżącego wskazał, że egzekucja prowadzona na podstawie zaskarżonego tytułu wykonawczego nie może być kontynuowana, bowiem prowadzone jest postępowanie sądowe mające na celu uchylenie postanowienia na mocy którego został wydany tytuł wykonawczy. Zdaniem skarżącego wierzyciel winien wstrzymać się z prowadzeniem egzekucji do czasu prawomocnego rozpoznania skargi.

W orzecznictwie podkreśla się, że przez wymagalność obowiązku należy rozumieć taką cechę obowiązku administracyjnego, która zezwala wierzycielowi domagać się od zobowiązanego wykonania obowiązku i w razie odmowy, wystąpić do organu egzekucyjnego o zastosowanie przymusu egzekucyjnego. Obowiązki wynikające z aktów indywidualnych (decyzji) stają się wymagalne w dwóch przypadkach: po pierwsze - jeżeli decyzja, którą został nałożony obowiązek, stała się ostateczna i nie doszło do wstrzymania jej wykonania i po drugie - jeżeli decyzja, którą został nałożony obowiązek, wprawdzie nie jest ostateczna, ale nadano jej rygor natychmiastowej wykonalności i podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy prawa. Obowiązek wynikający wprost z przepisu prawa staje się natomiast wymagalny, jeżeli zobowiązany znalazł się w sytuacji określonej w hipotezie normy prawnej nakładającej na niego obowiązek. Ponadto zaskarżenie decyzji stanowiącej podstawę prawną obowiązku do sądu administracyjnego nie oznacza braku wymagalności obowiązku (zob. wyroki WSA w Gdańsku z dni 5 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1069/17 oraz 13 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 1432/17).

Ponadto, treść art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a. wskazuje, że o braku wymagalności obowiązku decydują takie okoliczności, jak odroczenie terminu wykonania obowiązku czy rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnych. Przepis używa także sformułowania "brak wymagalności obowiązku z innego powodu". Usytuowanie tego zapisu w art. 33 § 1 pkt 2 ustawy wskazuje, że podstawą zarzutu mogą być też inne zdarzenia, które powodują, że zobowiązanie nie może być egzekwowane. Niewątpliwie muszą one mieć charakter tego rodzaju, co wymienione w tym przepisie, czyli odroczenie terminu bądź rozłożenie na raty i należeć będą do tych okoliczności takie zdarzenia, jak wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W niniejszej sprawie, jak zasadnie wskazał organ, nie odroczono wykonania obowiązku, obowiązek nie jest niewymagalny z innego powodu i nie rozłożono na raty należności pieniężnej. W zakresie wymagalności obowiązku Sąd marginalnie wskazuje, że zaskarżone postanowienie oraz postanowienie nim utrzymane zostały wydane także po odmowie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 30 marca 2018 r., sygn. akt 167/18, wstrzymania postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2017 r., którym organ uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2017 r. w zakresie terminów, utrzymując w zakresie nałożenia na skarżącego grzywny i wzywającego do jej wpłacenia oraz wykonania obowiązku.

Dlatego też wskazać należy, że prowadzenie postępowania egzekucyjnego i wydanie postanowienia o nałożeniu grzywny w sprawie było dopuszczalne.

Tym samym zarzut skarżącego wskazujący na naruszenie art. 33 pkt 2 u.p.e.a był niezasadny, a wydane rozstrzygnięcia prawidłowe.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.