Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 755/23 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 czerwca 2023 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od czerwca 2019 r. do lipca 2021 r. postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku

Zarządzeniem z 25 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 755/23, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 478.851 zł i w oparciu o nią wyliczył należny wpis od skargi wniesionej przez E. sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej: Skarżąca/Spółka) na kwotę 4789 zł. W konsekwencji powyższego zarządzeniem z tego samego dnia Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w ww. kwocie.

Spółka wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie w którym wskazała, że Sąd pierwszej instancji w sposób nieprawidłowy wyliczył sporną kwotę. Skarżąca zarzuciła, że Sąd ustalił wysokość wartości przedmiotu zaskarżenia na podstawie danych zawartych w odpowiedzi na skargę zamiast oprzeć się na zaskarżonej decyzji. W ocenie Skarżącej, wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi, tj. 235.282 zł, w konsekwencji należny wpis sądowy od skargi, który powinna uiścić to 2.358,82 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne.

Zgodnie z art. 216 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: P.p.s.a.) jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – jak wynika z treści art. 231 powołanej ustawy - pobiera się wpis stosunkowy. Według zaś art. 215 § 1 P.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Mimo że w świetle ostatniego z powołanych przepisów podanie wartości przedmiotu zaskarżenia jest obowiązkiem, ale i prawem strony, przewodniczący – stosownie do treści art. 218 P.p.s.a. - może dokonać sprawdzenia tej wartości, gdy informacja podana w piśmie będzie budziła wątpliwości co do jej rzetelności w świetle materiału wynikającego z akt sprawy. Należy przy tym podkreślić, że w sytuacji, gdy rzeczywista wartość przedmiotu zaskarżenia jest inna niż ta wskazana w skardze, zarządzenie przewodniczącego wydane w trybie art. 218 P.p.s.a., powinno być opatrzone stosownym uzasadnieniem zgodnie z art. 141 § 4 w zw. z art. 166 i 167 P.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 24 października 2012 r., sygn. akt I FZ 293/12).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że w sprawie został zastosowany tryb z art. 218 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji ustalając wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 478.851 zł, w treści uzasadnienia do zarządzenia z 25 sierpnia 2023 r. wskazał, że na podaną wartość składa się m.in. "(...) kwota 243.625 zł, stanowiąca różnicę pomiędzy wykazaną przez Spółkę w deklaracji VAT-7 za I kwartał 2016 r. a określoną przez organ podatkowy za ten miesiąc kwotą nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy" (k. 79 akt sądowych verte).

Natomiast jak wynika z akt sprawy przedmiotem skargi wniesionej do Sądu pierwszej instancji była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 12 czerwca 2023 r., utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z 16 listopada 2022 r., mocą której określono Skarżącej podatek od towarów i usług za poszczególne miesiące od czerwca 2019 r. do lipca 2021 r., na który składały się nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące od czerwca 2019 r. do maja 2021 r., zobowiązanie podatkowe za czerwiec 2021 r., nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy oraz kwoty podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT za lipiec 2021 r. oraz na podstawie art. 112 c pkt 4 ustawy o VAT ustalono dodatkowe zobowiązanie podatkowe za czerwiec i lipiec 2019 r. oraz marzec 2020 r.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, istniejące rozbieżności dotyczące przyjętego okresu rozliczenia wskazanego w treści uzasadnienia zarządzenia a zaskarżoną decyzją organu podatkowego poddają w wątpliwość co do sposobu wyliczenia kwoty 243.625 zł, która nie pokrywa się z kwotą wskazaną przez podatnika w deklaracji za lipiec 2021 r. i określenia wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 478.851 zł, a w konsekwencji określenie wysokości wpisu od skargi. W konsekwencji uniemożliwia to dokonanie Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu sądowej kontroli zaskarżonego zarządzenia.

Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.