drukuj    zapisz    Powrót do listy

6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s, Odrzucenie skargi, Inspektor Nadzoru Budowlanego, Oddalono zażalenie, II OZ 735/25 - Postanowienie NSA z 2025-05-28, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II OZ 735/25 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2025-05-28 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-17
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Robert Sawuła /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
IV SA/Po 16/25 - Postanowienie WSA w Poznaniu z 2025-02-19
II OZ 2037/25 - Postanowienie NSA z 2026-01-21
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

Dnia 28 maja 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 lutego 2025 r., sygn. akt IV SA/Po 16/25 o odrzuceniu skargi Z.U. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 października 2024 r., znak: WOA.7721.14.2024.MKA w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 19 lutego 2025 r., sygn. akt IV SA/Po 16/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Poznaniu odrzucił skargę Z.U. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WWINB) z 22 października 2024 r., znak: WOA.7721.14.2024.MKA w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku.

W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że Z.U. (skarżący) wywiódł skargę na ww. decyzję WWINB.

Pismem z 14 stycznia 2025 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 10 stycznia 2025 r., wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL strony skarżącej. Ponadto skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący został pouczony o rygorze odrzucenia skargi w przypadku nieusunięcia ww. braków formalnych.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłkę skierowaną do skarżącego doręczono w dniu 31 stycznia 2025 r. (k. 24 akt sądowych).

W dniu 5 lutego 2025 r. skarżący uiścił wpis sądowy od skargi. W wyznaczonym terminie skarżący nie wskazał swojego numeru PESEL.

Sąd pierwszej instancji uznając, że w zakreślonym siedmiodniowym terminie (tj. do dnia 7 lutego 2025 r.), nie usunięto wszystkich ww. braków formalnych skargi, do których skarżący był wzywany, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego biegu, skargę odrzucił powołanym na wstępie postanowieniem z 19 lutego 2025 r.

Zażalenie na ww. postanowienie sądu pierwszej instancji złożył skarżący, zarzucając mu naruszenie:

1. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935, Ppsa) poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie, polegające na odrzuceniu skargi pomimo wniesienia opłaty sądowej i uzupełnienia wszystkich istotnych braków formalnych z wyjątkiem numeru PESEL, co nie powinno skutkować tak surową konsekwencją procesową;

2. art. 64 § 2 Ppsa poprzez uznanie, że brak numeru PESEL, mimo wezwania do jego uzupełnienia, skutkuje koniecznością odrzucenia skargi, podczas gdy skarżący jest osobą w podeszłym wieku (78 lat), posiadającą orzeczenie o niepełnosprawności, co powinno być uwzględnione w kontekście zasady proporcjonalności i ochrony praw osób znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej.

Z uwagi na powyższe skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Poznaniu, ewentualnie o jego zmianę poprzez przywrócenie biegu postępowania i nadanie skardze dalszego biegu.

Skarżący w uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia uwypukla, że jest osobą w podeszłym wieku i posiada orzeczenie o niepełnosprawności, co utrudniało mu dochowanie pełnych wymogów formalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 57 § 1 Ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów formalnych stosownie do postanowień art. 46 § 2 pkt 1 lit. b Ppsa jest podanie w pierwszym piśmie procesowym, a więc co do zasady skardze, numeru PESEL osoby wnoszącej pismo. W przypadku stwierdzenia braków formalnych pisma uniemożliwiających nadanie mu prawidłowego biegu, przewodniczący w myśl art. 49 § 1 Ppsa wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Należy wyjaśnić, że odmienny skutek został przewidziany w przypadku nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa w sytuacji takiej sąd odrzuca wniesioną skargę.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł do WSA w Poznaniu skargę, w której nie wskazał swojego numeru PESEL, w związku z czym prawidłowo został wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie wynikającym z art. 49 § 1 Ppsa. Siedmiodniowy termin wynikający z tego przepisu ma charakter ustawowy i nie podlega przedłużeniu niezależnie od okoliczności sprawy, w tym również stanu zdrowia skarżącej (por. postanowienie NSA z 21 czerwca 2022 r., I OZ 226/22 - postanowienie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym http:/orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA"). Skarżący odebrał wezwanie do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego 31 stycznia 2025 r., co spowodowało, że termin na uzupełnienie wspomnianego braku upływał 7 lutego 2025 r. W terminie tym skarżący nie wskazał swojego numeru PESEL, co powoduje, że w sprawie zaistniały podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa.

Tym samym w rozpoznawanej sprawie brak było podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia WWSA w Poznaniu.

Jednocześnie wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 3 lipca 2023 r. II GPS 3/22 (opubl. ONSAiwsa 2023/6/82), podjął uchwałę o następującej treści: "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd". Jak wynika z treści podjętej przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały numer PESEL musi znajdować się w aktach sądowych sprawy, a w przypadku jego braku na wezwanie Sądu winien być w zakreślonym terminie nadesłany.

Wskazywane zaś w zażaleniu okoliczności, które – zdaniem skarżącego – miały wpływ na brak wykonania w zakreślonym terminie przedmiotowego wezwania mogą stanowić podstawę oceny, ale na etapie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Taki wniosek skarżący może skierować do WSA w Poznaniu.

Mając na uwadze podane okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa, postanowił jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt