Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2022 r. sygn. akt II SO/Wa 57/21 o oddaleniu wniosku o wymierzenie grzywny X S.A. z siedzibą w W. za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi z dnia 25 stycznia 2021 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 lutego 2022 r. sygn. akt II SO/Wa 57/21, oddalił wniosek A. Z. o wymierzenie grzywny X S.A. z siedzibą w W. za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi z dnia 25 stycznia 2021 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że A. Z. (dalej jako: "skarżący") złożył wniosek o wymierzenie X S.A. w W. grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 25 stycznia 2021 r. na bezczynność tego podmiotu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 28 września 2020 r. Skarżący wskazał, że w dniu 15 lutego 2021 r. do X S.A. w W. złożył dwie odrębne skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia dwóch odrębnych wniosków o udostępnienie informacji publicznej noszących tę samą datę tj. 28 września 2020 r. Tylko jedna z nich została przekazana do WSA w Warszawie i zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 175/21.

W odpowiedzi na wniosek X S.A. w W. wniosła o jego oddalenie. Organ wskazał, że A. Z. pismami z dnia 25 stycznia 2021 r. (data wpływu do X S.A. – 15 lutego 2021 r.) złożył dwie skargi na bezczynność organu dotyczące rozpatrzenia dwóch różnych wniosków o udostępnienie informacji publicznej oznaczonych tą samą datą: 28 września 2020 r. Następnie w dniu 23 lutego 2021 r. X S.A., wydała decyzje administracyjne: nr [...] w sprawie pierwszego wniosku oraz nr [...] w sprawie drugiego wniosku. Ponadto organ stwierdził, że obie skargi, które wpłynęły do Spółki zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (data wpływu do WSA w dniu 4 marca 2021 r., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru) wraz z aktami sprawy, odrębnymi odpowiedziami na skargi oraz pełnomocnictwem. Obie skargi przekazano za jednym pismem przewodnim, jednakże załączono dwie odpowiedzi na skargi (datowane na dzień 1 marca 2021 r.) oraz dwie decyzje administracyjne wydane w tych sprawach. Dalej X S.A. stwierdziła, że w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2021 r., sygn. akt II SAB/Wa 175/21, Sąd odniósł się tylko do jednej skargi, tj. w przedmiocie rozpoznania pierwszego wniosku, o którym mowa powyżej. Z uwagi na powyższe Spółka podkreśliła, że dopełniła wszelkich obowiązków wynikających z przepisów prawa i nie ma podstaw do wymierzenia grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.".

Sąd meriti wskazanym na wstępie postanowieniem uznał wniosek za pozbawiony usprawiedliwionych podstaw. Stwierdził, że za pismem z dnia 1 marca 2021 r. organ przesłał do Sądu skargę na bezczynność A. Z. z dnia 25 stycznia 2021 r. dotyczącą wniosku z dnia 28 września 2020 r. (opisanego w części stanu faktycznego niniejszego postanowienia, jako "wniosek drugi z dnia 28 września 2020 r."). Organ przesłał również odpowiedź na tę skargę oraz akta administracyjne sprawy. Z pisma skarżącego z dnia 23 stycznia 2022 r. oraz załączonej do tego pisma kopii skargi zawierającej pieczęć wpływu do X S.A. wynika, że skarga ta została złożona w organie w dniu 15 lutego 2021 r. Wobec powyższego termin na przekazanie skargi do Sądu, wynikający z art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176) – dalej: "ustawa o dostępie do informacji publicznej", upłynął w dniu 2 marca 2021 r.

Sąd Wojewódzki uznał zatem, że X S.A. w W. nie uchybiła normie art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a. w związku z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. przesyłając w dniu 1 marca 2021 r. przedmiotową skargę z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Skarga z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy wpłynęła do WSA w Warszawie w dniu 4 marca 2021 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru załączone do pisma organu z dnia 20 stycznia 2022 r., jednak na skutek omyłki nie została zarejestrowana (skarga ta została zarejestrowana w dniu 23 lutego 2022 r. pod sygn. akt II SAB/Wa 112/22). Z powyższego wynika, że organ nie przekroczył ustawowego terminu do przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych do Sądu.

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd pierwszej instancji, działając na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. Z., wnosząc o jego uchylenie i orzeczenie o wymierzeniu grzywny zgodnie z wnioskiem.

W odpowiedzi na zażalenie X S.A. w W. wniosła o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.).

Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a., z tym, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ww. ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że dla wymierzenia grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi do sądu administracyjnego irrelewantne jest to, z jakiego powodu skarga nie została przez organ przekazana do sądu w terminie. Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. ma m.in. funkcję dyscyplinującą, a znajduje swoją podstawę faktyczną w samym fakcie nieprzekazania w terminie skargi do sądu administracyjnego przez podmiot, do którego wpłynęła i przeciwko któremu jest skierowana. Podmiot musi zatem przekazać skargę w terminie nakreślonym w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publiczne.

W rozpoznawanej sprawie organ wykonał powyższy obowiązek. Jak wynika z akt sprawy Skarżący w dniu 15 lutego 2021 r. (data wpływu do X S.A. w W.) złożył dwie odrębne skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia dwóch odrębnych wniosków o udostępnienie informacji publicznej noszących tę samą datę 28 września 2020 r. Następnie w dniu 23 lutego 2021 r. X S.A., wydała decyzje administracyjne: nr [...] w sprawie pierwszego wniosku oraz nr [...] w sprawie drugiego wniosku. Obie skargi, które wpłynęły do Spółki zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (zwrotne potwierdzenia odbioru datowane na 4 marca 2021 r.) wraz z aktami sprawy, odrębnymi odpowiedziami na skargi oraz pełnomocnictwem. Obie skargi przekazano za jednym pismem przewodnim, jednakże załączono dwie odpowiedzi na skargi (datowane na dzień 1 marca 2021 r.) oraz dwie ww. decyzje administracyjne wydane w tych sprawach. Wobec powyższego termin na przekazanie skarg do Sądu, wynikający z art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie został przekroczony, bowiem upływał w dniu 2 marca 2021 r. Pierwsza ze skarg została zarejestrowana przez Sąd Wojewódzki pod sygn. akt II SAB/Wa 175/21, natomiast druga pod sygn. akt II SAB/Wa 112/22. W tym miejscu wyjaśnić należy, że druga ze skarg, na skutek omyłki Sądu Wojewódzkiego, została zarejestrowana dopiero w dniu 23 lutego 2022 r. pod ww. sygn. akt, jednakże to uchybienie, spowodowane omyłką Sądu, nie mogło wpłynąć negatywnie na sytuację prawną organu, który jak już wyżej zostało wskazane, przekazał przedmiotowe skargi w terminie.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.