KK wystąpił ze skargą na opisaną w sentencji postanowienia decyzję. W piśmie z 26 czerwca 2020 r. wezwano go do uzupełnienia braków formalnych skargi, których w przepisanym terminie nie uzupełnił. Natomiast w piśmie z 3 sierpnia 2020 r. skarżący zgłosił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Postanowieniem z 13 sierpnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił uwzględnienia wniosku. Zażalenie skarżącego na to orzeczenie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 listopada 2020 r. I GZ 302/20.
W świetle powyższego skarga podlega odrzuceniu, ponieważ jej braki formalne w postaci numeru PESEL i określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżonym aktem, a uchybiony termin do ich uzupełnienia nie został przywrócony.
W myśl art. 57 § 1 pkt 1 – 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) dalej zwanej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji; oznaczenie organu, którego działania dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wśród wymagań pisma procesowego, o których mowa w przepisach art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a., wymieniono – w przypadku osób fizycznych – numer PESEL (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b).
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący, w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a., wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowiono, że w przypadku skargi skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych jest konieczność jej odrzucenia przez Sąd.
W świetle powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 pkt 3 i art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., odrzucił skargę, ponieważ w wyznaczonym terminie skarżący jej nie uzupełnił o numer PESEL i nie określił naruszenia zaskarżoną decyzją prawa lub interesu prawnego. Uchybiony termin do uzupełninia tych braków nie został zaś przywrócony, o czym prawomocnie rozstrzygnięto w opisanych na wstępie postanowieniach.
