Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kowalik-Grzanka po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 3327/16 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. R. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Wyrokiem z 6 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej także: "WSA") oddalił skargę W.R., (dalej także: "skarżąca") na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] października 2016 r. nr [...] wydaną w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu.

Pismem z dnia 24 marca 2018 r. (data nadania) skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę kasacyjną od wyroku z 6 grudnia 2017 r. Do skargi kasacyjnej nie załączono pełnomocnictwa upoważniającego do sporządzenia skargi kasacyjnej lub do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy z odpisem dla strony przeciwnej. Na podstawie zarządzenia z 29 marca 2018 r. pełnomocnik została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. Wezwanie radca prawny odebrała 12 kwietnia 2018 ( ZPO – k. 106 akt sądowych). WSA w Warszawie stwierdził, że w wyznaczonym terminie, który upłynął 19 kwietnia 2018 r. otrzymał odpowiedzi skarżącej na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej.

W konsekwencji działając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej także: "p.p.s.a."), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 czerwca 2018 r. (sygn. akt V SA/Wa 3327/16) odrzucił skargę kasacyjną W.R..

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości i przyjęcie skargi do rozpoznania. Wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podniosła, że pismem z 19 kwietnia 2018 r. wykonała wezwanie WSA z 29 marca 2018 r. do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. Do zażalenia załączyła pełnomocnictwo dla r. pr. D.D. do reprezentowania skarżącej w sprawie o sygn. akt VSA/Wa 3327/16 wraz z opłatą kancelaryjną, potwierdzenie nadania listu przesyłką poleconą uprawdopodabniające w ocenie Strony fakt, że odpowiedziała na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia strony na postanowienie z 13 czerwca 2018 r. uchylił zaskarżone postanowienie. NSA stwierdził w uzasadnieniu, że skarżąca uzupełniła braki formalne skargi kasacyjnej. Wskazał na pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 19 kwietnia 2018 r. Pismo zostało wywiedzione w terminie, co - jak wskazał NSA - potwierdzało dołączone do zażalenia potwierdzenie nadania przesyłki poleconej o nr [...] (k. 123 akt sądowych). Nadano je w dniu 19 kwietnia 2018 r., podczas gdy wezwanie do usunięcia barków odebrano w dniu 12 kwietnia 2018 r. Na marginesie NSA zauważył, że w aktach sprawy widniała (nie wszyta do akt) informacja ze strony Poczty Polskiej śledzenie przesyłek (wydrukowana w dniu 5 lipca 2018 r. tj. w chwili wpływu do WSA zażalenia skarżącej), z której wynikało, że przesyłka o nr [...] została nadana w dniu 19 kwietnia 2018 r. NSA stwierdził tym samym, że skarżąca uprawdopodobniła twierdzenie, że nadała odpowiedź na wezwanie WSA do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 23 stycznia 2019 r. odrzucił skargę kasacyjną skarżącej. W uzasadnieniu WSA stwierdził, że skarżąca odpowiedziała na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w sprawie V SA/Wa 3327/16 przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie wraz z odpisem dla strony przeciwnej w dniu 29 czerwca 2018 r., tj. łącznie z zażaleniem, ale po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej.

Skarżąca w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła m.in., że Sąd I instancji naruszył art. 153 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że ocena prawna dokonana przez sąd wyższej instancji nie wiąże sądu niższej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie stwierdzić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 9 października 2018 r., sygn. akt I GZ 305/18 dokonał wyczerpującej oceny uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej skarżącej z 23 marca 2018 r. Powyższe postanowienie stanowiło zatem wytyczne dla WSA, którymi był związany na mocy z art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Jak wskazał NSA w ww. postanowieniu: skarżąca uzupełniła braki formalne skargi kasacyjnej. Chodzi tu o pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 19 kwietnia 2018 r. Pismo to wywiedziono w terminie, co potwierdza dołączone do zażalenia potwierdzenie nadania przesyłki poleconej o nr [...] (k. 123 akt sądowych). Nadano je bowiem w dniu 19 kwietnia 2018 r., podczas gdy wezwanie do usunięcia barków odebrano w dniu 12 kwietnia 2018 r. Oznacza to, że nie zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 178 p.p.s.a.

Stwierdzić należy, że postanowienia NSA są ostateczne, wobec czego WSA był zobligowany do nadania biegu skardze kasacyjnej skarżącej z 23 marca 2018 r., zgodnie z postanowieniem NSA z dnia 9 października 2018 r. (sygn. akt I GZ 305/18) w sytuacji, gdy Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie stwierdził, że skarżąca uzupełniła braki formalne ww. skargi kasacyjnej. Kwestia ta nie powinna podlegać ponownej kontroli Sądu I instancji. Prowadząc dalsze postępowanie na okoliczność ustalenia, czy skarżąca uzupełniła braki skargi kasacyjnej Sąd I instancji naruszył zatem art. 153 p.p.s.a.

Odnosząc się zaś do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należało, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny albowiem art. 209 p.p.s.a. nie przewiduje takiej możliwości w przypadku postępowania wpadkowego, toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu I instancji

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 185 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 197 tej ustawy, orzeczono jak w postanowieniu.