Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T Sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę.

Spółka z o.o. T wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] o nałożeniu na stronę kary pieniężnej w wysokości 20 000 zł za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem przepisów ustawy o transporcie drogowym.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 maja 2018 r. wezwano skarżącą Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 600 zł - stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Ponadto na podstawie zarządzenia z tej samej daty, skarżąca Spółka wezwana została do usunięcia braku formalnego skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej wskazującego, że osoba podpisująca skargę – D.B. był do tego uprawniony w chwili wykonywania czynności, np. oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem (w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami) odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego Spółki) Na wykonanie powyższego Sąd zakreślił stronie skarżącej również 7-dniowy termin od daty doręczenia wezwania, informując jednocześnie, iż nieusunięcie ww. braku formalnego skargi we wskazanym terminie spowoduje jej odrzucenie.

Odpis zarządzenia z dnia 11 maja 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie o uzupełnienie braku formalnego skargi zostały doręczone na adres wskazany w skardze w dniu 18 maja 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 18 akt sądowych).

W dniu 25 maja 2018 r. skarżący uiścił wpis sądowy w wysokości 600 zł, natomiast w dniu 28 maja 2018 r. dostarczono do Sądu (osobiście) odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej Spółki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

W sprawie, stronę skarżącą skutecznie wezwano do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni, pouczając ją o konsekwencjach niewykonania zarządzenia.

Brak formalny został wprawdzie uzupełniony, aczkolwiek - jak wynika z akt sprawy - strona skarżąca uczyniła to po terminie (przesyłka zawierająca KRS została doręczona osobiście w dniu 28 maja 2018 r., k. 20 akt sądowych), gdy tymczasem wezwanie do usunięcia braków skargi doręczono Spółce w dniu 18 maja 2018 r. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie uzupełni jej braku formalnego. Tego rodzaju brakiem jest m.in. niezłożenie w zakreślonym terminie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej w sprawie niniejszej – odpis z KRS, które zgodnie z treścią art. 29 p.p.s.a. osoby uprawnione do działania w imieniu strony skarżącej mają obowiązek wykazać dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Uchybienie powyższe uniemożliwiało nadanie sprawie dalszego biegu i obligowało Sąd do odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji.