Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2264/24 o odrzuceniu skargi K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2024 r. nr 796/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. oddalić zażalenie K.P., 2. odrzucić zażalenie R.P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 18 lutego 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2264/24 odrzucił skargę K.P. (dalej skarżąca) na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 23 lipca 2024 r. nr 796/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki.

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 30 grudnia 2025 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 5 sierpnia 2025 r. wzywającego ją do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 21 stycznia 2026 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął więc 28 stycznia 2026 r. Wobec nie zidentyfikowania w Rejestrze Opłat Sądowych wpłat do niniejszej sprawy, Sąd przedmiotową skargę odrzucił.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli K.P. i R.P., wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie K.P. nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: Ppsa) od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie zaś do art. 220 § 1 Ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 Ppsa).

W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi. Skarżąca miała możliwość zakwestionowania obowiązku uiszczenia wpisu od skargi i jego wysokości, z której to skorzystała, wnosząc zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 20 listopada 2025 r. sygn. akt II OZ 1499/25 oddalił to zażalenie uznając, że wpis od skargi jest należny, a jego wysokość została prawidłowo ustalona. Także kwestia przyznania skarżącej prawa pomocy została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 marca 2025 r. sygn. akt VII SPP/Wa 580/24, którym utrzymano w mocy postanowienie referendarza sądowego z 31 grudnia 2024 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy. Skarżąca pomimo wezwania do wykonania prawomocnych zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi, nie uiściła go w terminie zakreślonym przez Sąd. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 Ppsa i odrzucenia skargi skarżącej. Nie sposób przy tym przyjąć, aby argumentacja zawarta w zażaleniu mogła podważyć prawidłowość zaskarżonego postanowienia, ponieważ nie dotyczy ona kwestii mających znaczenie dla zastosowania art. 220 § 3 Ppsa.

Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.

Zażalenie wniesione natomiast przez R.P. należało odrzucić jako niedopuszczalne, bowiem osoba te nie była stroną w sprawie – nie była adresatem zaskarżonego postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie wniosła skargi i nie wykazała, aby wynik przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego dotyczył jej interesu prawnego.

Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.