Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 21 kwietnia 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Karol Kiczka po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...], [...] i [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 1858/25 o odrzuceniu skargi [...], [...] i [...] postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 9 czerwca 2025 r. nr 54/2025 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: I. sprostować oczywistą omyłkę w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 1858/25 w ten sposób, że w 8 linijce w miejsce nazwiska skarżącego "[...]" wpisać prawidłowe nazwisko "[...]", II. oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 lutego 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 1858/25, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, ze zm., dalej p.p.s.a.) - odrzucił skargę - z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braków formalnych i fiskalnych skargi ([...] nie uiścił wpisu sądowego do skargi, zaś [...] i [...] nie podpisali skargi).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 lutego 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 1858/25, sprostował oczywiste omyłki zaistniałe w ww. postanowieniu własnym z dnia 6 lutego 2026 r. dotyczące nazwy organu.

Zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 6 lutego 2026 r. złożyli wszyscy skarżący, nie odnosząc się do argumentacji zaskarżanego postanowienia, wskazując, że Sąd wydał wadliwe orzeczenie podając błędny organ.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 p.p.s.a. pismo procesowe strony powinno zawierać m.in. 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W konsekwencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę na posiedzeniu niejawnym, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Jednocześnie, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Nadto, zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.

Nie podpisanie skargi to brak formalny skargi.

Nie uiszczenie wpisu sądowego do skargi to brak fiskalny skargi.

Bezspornie w rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, która zawierała braki formalne i fiskalne –skarga nie została opatrzona podpisem [...] i [...], oraz na etapie składania skargi skarżący nie uiścili wpisu sądowego. Z uwagi na powyższe skarżący zostali wezwani do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało prawidłowo zaadresowane wg wskazania skarżących i odebrane osobiście przez każdego ze skarżących w dniu 3 listopada 2025 r. (k. 44, 45, 46 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upływał zatem dla wszystkich skarżących z dniem 10 listopada 2025 r. W zakreślonym czasie [...] nie uiścił wpisu sądowego do skargi co potwierdza informacja z rejestru opłat sądowych – k.48 akt sądowych. Zaś [...] i [...] nie podpisali skargi, ani nie nadesłali odpisu skargi własnoręcznie podpisanej, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji i skargę wszystkich skarżących odrzucił. W rozpoznawanej sprawie doszło bowiem do ziszczenia przesłanek odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko sądu pierwszej instancji co do zasadności odrzucenia skargi. W sprawie nie ma bowiem podstaw do zmiany bądź uchylenia prawidłowego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji, czyli jak w pkt II postanowienia.

W oparciu zaś o art. 156 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił sprostować oczywistą omyłkę w nazwisku skarżącego zaistniałą w zaskarżonym postanowieniu.