Uzasadnienie:
Skarżące stowarzyszenie w dniu 19 lipca 2021 r. ( data nadania przesyłki za pośrednictwem Poczty Polskiej) złożyło za pośrednictwem B S.A. z siedzibą w L. ( dalej organ) skargę na opisaną w sentencji decyzję tego organu w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej na wniosek strony skarżącej z dnia 26 maja 2021 r. Odpowiadając na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej niepodpisanie przez stronę skarżącą. Relacjonując dotychczasowy przebieg postępowania organ wskazał, że pismem z dnia 16 czerwca 2021 r. udzielił odpowiedzi na część pytań zawartych we wniosku strony. W tym samym dniu wydał decyzję administracyjną, na podstawie której odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie objętym wnioskiem strony w pytaniu nr 1 i 2 oraz w pytaniu nr 3 w części dotyczącej udostępnienia numerów i skanów certyfikatów sprowadzonych środków ochrony osobistej. Strona skarżąca w zakreślonym terminie uzupełniła na wezwanie Sądu ( k. 59 akt sądowych) braki formalne skargi poprzez jej podpisanie oraz uiszczenie należnego wpisu (k- 61 do 86). Organ w piśmie z dnia 2 września 2021 r. nadesłanym na wezwanie sądu do przedłożenia dowodu doręczenia stronie skarżącej zaskarżonej decyzji podał, że w dniu [...] wysłał decyzję odmowną sporządzona w formie dokumentu elektronicznego na adres mailowy wskazany we wniosku tj.[...]. Wskazał, że na dowód powyższego w załączeniu przesyła korespondencję mailową w tym zakresie wraz z załącznikami. Zdaniem pełnomocnika organu doręczenie decyzji odmownej nastąpiło w dniu 16 czerwca 2021 r. W załączeniu przedłożono wydruk z korespondencji mailowej wysłanej w dniu 16 czerwca 2021 r., na podany we wniosku adres, z której wynika, że w załączeniu przesłano dwa pliki w formacie pdf o nazwach: [...] – odpowiedzi [...] oraz pełnomocnictwo. Do wydruku dołączono kopię odpowiedzi z dnia 16 czerwca 2021r r. na wniosek z dnia 26 maja 2021 r. udzielonej w imieniu spółki przez jej pracownika w osobie Dyrektora Naczelnego ds. Komunikacji L. M. wraz z pełnomocnictwem udzielonym tej osobie przez zarząd spółki będącej podmiotem zobowiązanym w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dna 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Według art. 53 § 1 p.p.s.a., termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a ww. ustawy. Określony w art. 53 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi zaczyna swój bieg jedynie wówczas, jeżeli orzeczenie zostało doręczone stronie w prawidłowy sposób (zob. postanowienie NSA z 10 lutego 2011 r., sygn. akt II OSK 67/11, LEX nr 1071294). Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja wydana w trybie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( t.j. Dz.U. z 2019 , poz 2176 dalej :u.d.i.p.) Zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 u.d.i.p.: "Odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji", a do decyzji tych, jak stanowi art. 16 ust. 2 u.d.i.p., stosuje się Kodeks postępowania administracyjnego. Decyzję należy zaś doręczyć stronie na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej (art. 109 § 1 k.p.a.). W myśl art. 39 k.p.a. organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z 23.11.2012 r. – Prawo pocztowe ( Dz.U. z 2018r., poz. 2188 ze zm) , przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. W myśl art. 391 k.p.a. doręczenie pism może nastąpić również za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18.07.2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną ( Dz.U. z 2019r., poz. 123), niemniej jednak po spełnieniu warunków, o których mowa w treści tego przepisu. Osobom fizycznym pisma doręcza się w ich mieszkaniu lub w miejscu pracy (art. 42 § 1 k.p.a.). Z kolei jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism (art. 45 k.p.a.). Należy podkreślić, że doręczenie pisma może mieć również miejsce w siedzibie organu administracji publicznej jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej (art. 42 § 2 k.p.a.) Tymczasem z akt przedmiotowej sprawy wynika, że [...] organ wydał zaskarżoną decyzję. W aktach administracyjnych sprawy próżno jednak szukać zarówno Urzędowego Poświadczenie Doręczenia tej decyzji stronie skarżącej, zwrotnego potwierdzenia odbioru w przypadku doręczenia przez operatora pocztowego jak i osobistego pokwitowania odbioru w przypadku doręczenia przez pracownika organu. Niemożliwa była zatem kontrola terminowości wniesienia skargi. Z tego względu Sąd wezwał pełnomocnika organu do nadesłania stosownego dowodu doręczenia zaskarżonej decyzji. Nadesłana w ustawowym terminie kopia korespondencji mailowej bezsprzecznie nie spełnia wymogów doręczenia za pomocą środków komunikacji elektronicznej, organ nie przedstawił bowiem w tym przypadku Urzędowego Poświadczenia Doręczenia zawierającego identyfikator sprawy oraz identyfikator dokumentu. W tym miejscu należy także przypomnieć, że ewentualne przesłanie skanu decyzji w formie PDF, bez pliku zawierającego podpis elektroniczny, nie spełnia wymagań przewidzianych dla stosowania środków komunikacji elektronicznej, o których stanowi art. 2 pkt 5 ustawy z 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, mający zastosowanie w procedurze administracyjnej z mocy art. 391 § 1 k.p.a. Biorąc pod uwagę powołane regulacje ustawowe oraz materiał dowodowy Sąd doszedł do wniosku, że decyzja organu z [...]. nie została skutecznie doręczona stronie skarżącej. W tej sytuacji organ winien stosownie do powołanej już regulacji art. 109 §1 k.p.a. doręczyć stronie wskazaną decyzję. Od jej prawidłowego doręczenia będzie bowiem zależała możliwość wniesienia ponownej skargi w niniejszej sprawie. Odrzucenie skargi na obecnym etapie nie oznacza zatem, że skarżące stowarzyszenie nie będzie mogło złożyć ponownie skargi. W świetle powyższego należało uznać, że skoro nie doszło do prawidłowego doręczenia stronie zaskarżonej decyzji, to nie rozpoczął biegu termin do wniesienia niniejszej skargi, a zatem podlegała ona odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę (pkt I). O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a (pkt II).
