Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 października 2022 r. sprawy ze skargi J.M. na bezczynność Burmistrza Strzelec Opolskich w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu J. M. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

W dniu 20 lipca 2022 r. J. M., zwany dalej również skarżącym, złożył do Burmistrza Strzelec Opolskich, zwanego dalej organem, wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu drogowego dla ul. [...] w S. Organ pismem z dnia 1 sierpnia 2022 r. (wysyłka przez platformę e-PUAP) zwrócił się do skarżącego o uzupełnienie wniosku poprzez podanie szczegółowej lokalizacji odcinka ul.[...], gdyż droga ta ma kilku zarządców i każdy z nich posiada własny projekt organizacji ruchu dla danego odcinka oraz wskazanie wnioskowanego do udostępnienia projektu organizacji, gdyż z uwagi na planowaną przebudowę wskazanej drogi organ posiada trzy plany: aktualny, na czas prowadzonych robót oraz docelowy po przebudowie drogi. W odpowiedzi przekazanej do organu w dniu 4 sierpnia 2022 r. skarżący podtrzymał swoje stanowisko, określając swój pierwotny wniosek jako precyzyjny i wskazując konkretną ulicę z przypisanym jej numerem drogi gminnej. Jednocześnie wskazał, że organ nie ma podstaw do żądania od niego ograniczenia zakresu wniosku. Jednocześnie zwrócił się jednak o przesłanie dwóch projektów organizacji ruchu - aktualnego i docelowego.

W dniu 2 września 2022 r. organ przesłał skarżącemu za pośrednictwem platformy e-PUAP wnioskowane dwie wersje projektów organizacji ruchu (aktualnego i docelowego) dla tego odcinka ul. [...] w S., dla którego Burmistrz Strzelec Opolskich jest zarządcą drogi.

W dniu 4 września 2022 r. J. M. złożył do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Burmistrza Strzelec Opolskich w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek. Drugi zarzut dotyczył naruszenia art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm.), zwanej dalej "u.d.i.p.", w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w BIP lub centralnym repozytorium jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek. Na podstawie tak sformułowanych zarzutów skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia jego wniosku z dnia 20 lipca 2022 r. dotyczącego przesłania poprzez platformę e-PUAP elektronicznej wersji projektu organizacji ruchu dla ul. [...] w S. oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na fakt, że wnioskowana informacja publiczna została udostępniona w dniu 2 września 2022 r. w zakresie i formie wskazanej we wniosku skarżącego z dnia 20 lipca 2022 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność przez pryzmat przesłanek określonych w art. 58 § 1 pkt 1 - 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) – zwanej dalej "P.p.s.a.".

W świetle poglądu wyrażonego w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21, CBOSA) jedna z przesłanek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego odnosi się do przedmiotu skargi i obejmuje wymaganie, by – z jednej strony – zaskarżana forma działania administracji należała do katalogu form działania administracji, co do których ustawa przewiduje możliwość ich zaskarżenia do sądu administracyjnego (forma działania administracji musi być przez ustawę objęta właściwością sądu administracyjnego), z drugiej zaś – by zaskarżana forma działania administracji istniała w sensie prawnym (wymóg istnienia przedmiotu zaskarżenia). Oba wymagania muszą być przy tym spełnione łącznie – niespełnienie chociażby jednego z nich jest równoznaczne z niedopuszczalnością skargi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (jeżeli zaskarżona forma działania administracji nie należy do katalogu form objętych właściwością sądu administracyjnego) lub w rozumieniu przepisu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (jeżeli zaskarżona forma działania administracji w sensie prawnym nie istnieje, tj. jeżeli w momencie wniesienia skargi nie istnieje przedmiot zaskarżenia) i w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi (M. Bogusz, Glosa do uchwały NSA z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, OSP 2021, z. 1, poz. 5). Badaniu sądu podlega więc na wstępie istnienie przedmiotowej przesłanki zaskarżenia (dopuszczalności skargi w zakresie przedmiotowym), tzn. określenia czy na zaskarżoną formę działalności administracji publicznej lub jej zaniechania (bezczynności, przewlekłego prowadzenia postępowania) przysługuje skarga objęta zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 i 3 i art. 5 P.p.s.a. Jeżeli bowiem przewlekle prowadzone postępowanie uległo zakończeniu przed wniesieniem skargi, to zachodzi jej niedopuszczalność z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.), skoro przestaje istnieć przedmiot kontroli sądu administracyjnego. W takim przypadku prowadzenie kontroli sądowoadministracyjnej staje się niedopuszczalne, bo nie ma czego kontrolować (por. T. Woś, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 528). Ustalenie natomiast przez sąd, że w sprawie zachodzi niedopuszczalność skargi z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, czyni bezprzedmiotowym badanie przez sąd warunków formalnych dopuszczalności wniesienia skargi, tj. ewentualnego faktu wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia - wymogu przewidzianego w art. 52 § 1, czy też w art. 53 § 2b P.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia: 10 lutego 2021 r., sygn. akt II OSK 136/21, 17 listopada 2020 r., sygn. akt II OSK 1751/19; 17 listopada 2020 r., sygn. akt II OSK 1752/19; wyrok NSA z 17 listopada 2020 r., sygn. akt II OSK 973/19, wszystkie CBOSA).

Jak wynika z akt sprawy organ udzielił wnioskowanej do udostępnienia informacji publicznej w zakresie i formie wskazanej we wniosku skarżącego z dnia 20 lipca 2022 r. w dniu 2 września 2022 r. W dniu złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu tj. w dniu 4 września 2022 r. nie istniał stan bezczynności organu w powyższym zakresie. Skoro w dniu wniesienia skargi nie istniał już stan bezczynności organu, to skarga wniesiona w takiej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.