Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędziowie WSA Andrzej Góraj (spr.), Sławomir Antoniuk, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Ministra Administracji i Cyfryzacji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej -oddala skargę-

Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. D. P. wystąpił do Ministra Administracji i Cyfryzacji, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), o przekazanie, drogą elektroniczną, informacji publicznej dotyczącej obsługi elektronicznej skrzynki podawczej na ePUAP, należącej do Prokuratury Rejonowej W. [...], wnosząc o:

1) przedstawienie wykazu logowań przez podmiot publiczny do jego skrzynki w okresie od [...] listopada 2012 r. do [...] stycznia 2013 r.;

2) kto się logował (jaki użytkownik z imienia i nazwiska), jaka osoba fizyczna została zgłoszona jako użytkownik (administrator i inny) do obsługi w imieniu tego podmiotu elektronicznej skrzynki podawczej;

3) czy podmiot publiczny ustawił powiadomienie na adres e-mail o wpłynięciu dokumentu na jego skrzynkę podawczą, kto i na jaki adres ustawił to powiadomienie;

4) czy zostało przekazane na adres e-mail powiadomienie o wpłynięciu do ESP podmiotu publicznego złożonego przez wnioskodawcę dokumentu w dniu [...] listopada 2012 r., na jaki adres e-mail to powiadomienie zostało przesłane.

W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek, Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji, pismem z dnia [...] marca 2013 r., poinformowało wnioskodawcę, że:

- informacja, o którą wnosi nie jest informacją publiczną, gdyż nie posiada cech informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej,

- z obowiązujących przepisów prawa nie wynika obowiązek "ustawienia" przez podmiot publiczny powiadomień na adres e-mail o wpłynięciu dokumentu na elektroniczną skrzynkę podawczą podmiotu,

- w dniu [...] listopada 2012 r. został przedłożony na skrytkę Prokuratury Rejonowej W.-[...] dokument przesłany przez wnioskodawcę, a w momencie wpłynięcia dokumentu na skrytkę zostało wystawione UPP (Urzędowe Poświadczenie Przedłożenia), które stanowi dowód na skuteczne przedłożenie dokumentu,

- UPP zawiera datę wpływu dokumentu na elektroniczną skrzynkę podawczą, w rozpatrywanym przypadku jest to data [...] listopada 2012 r.,

- zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia Prezesa RM z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania pism w postaci dokumentów elektronicznych, doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (Dz. U. Nr 206, poz. 1216), w przypadku odebrania dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą podmiotu publicznego poświadczenie przedłożenia jest automatycznie tworzone i udostępniane nadawcy tego dokumentu przez system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń.

Pismem z dnia 15 marca 2013 r. D. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Administracji i Cyfryzacji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej.

W odpowiedzi na przedmiotową skargę Minister Administracji i Cyfryzacji wniósł o umorzenie postępowania, jako bezprzedmiotowego, w związku z udzieleniem przez organ odpowiedzi na wniosek skarżącego.

W piśmie procesowym z dnia 11 maja 2013 r. skarżący, powołując się m.in. na wyrok z [...] października 2011 r. w sprawie [...] przeciwko [...], podniósł, że czynności związane z zakładaniem, obsługą, konfigurowaniem i użytkowaniem elektronicznej skrzynki podawczej są czynnościami z zakresu zadań publicznych, a jednym z zadań publicznych, nałożonych na podmioty publiczne przez ustawę, jest złożenie i administrowanie elektroniczną skrzynką podawczą i korzystanie z niej w celu wymiany oficjalnych pism w sprawach publicznych, załatwianych przez ten podmiot publiczny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną. Żaden przepis prawa nie nakłada na dysponenta takiej informacji obowiązku nadawania tejże czynności szczególnej formy. Ważne także przy tym jest, że dostęp do informacji publicznej realizowany jest w pierwszej kolejności przez wgląd do dokumentów urzędowych (art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy). Oznacza to, że skarżący, zainteresowany uzyskaniem dostępu do wskazanej informacji swoje prawo do informacji publicznej może zrealizować, udając się do organu w celu zapoznania się z treścią tych dokumentów lub też może to nastąpić w inny wskazany przez skarżącego sposób, choćby poprzez wydanie kserokopii dokumentów.

Tak więc organ administracji publicznej, lub inny podmiot, o jakim mowa w art. 4 ust. 1 omawianej ustawy, rozpatrując wniosek skarżącego, mógł:

1. udostępnić żądaną informację bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1),

2. powiadomić stronę w ww. terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2),

3. udostępnić informację zgodnie z wnioskiem - po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty, związanej z dodatkowymi kosztami spowodowanymi wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia, które to powiadomienie winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 15 ustawy),

4. odmówić udostępnienia żądanej informacji w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy),

5. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż żądana informacja nie ma charakteru publicznego.

Bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega zatem na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż jej istota sprowadzała się do oceny tego, czy żądana informacja nosi charakter informacji publicznej. W pierwszej kolejności należało podkreślić, że poza sporem pozostaje okoliczność, że Minister Administracji i Cyfryzacji jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej, zgodnie z regulacją art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jest bowiem organem władzy publicznej.

Co zaś się tyczy meritum sprawy, to analiza treści wniosku strony prowadzi do konkluzji, iż można połączyć ją z unormowaniem art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, odnoszącym się do zasad funkcjonowania podmiotu administracji, a w szczególności do trybu działania władz publicznych.

Dokonując odkodowania pojęcia "tryb działania władz" należy wskazać, że dotyczy ono sfery sposobu zorganizowania pracy podmiotu administracji, tj. stworzenia pewnego rodzaju norm organizacyjnych. W ramach tej materii możliwym do spełnienia byłoby więc np. żądanie wskazania, czy dany podmiot stworzył stanowisko pracy do obsługi elektronicznej skrzynki podawczej, ewentualnie czy ustalił minimalny limit dziennych logowań na tą skrzynkę. Odpowiedź na powyższe pytania świadczyłoby niewątpliwie o tym, jak dany podmiot organizuje swoją pracę. Co zaś się tyczy wniosku strony, to uznać należało, że pytanie w nim postawione nie dotyczyło bezpośrednio kwestii trybu działania organu, a materii dotyczącej działania systemu teleinformatycznego oraz zaprogramowanych jego ustawień. To zaś, że elektroniczna skrzynka podawcza służy organowi do realizacji jego działań publicznych nie przesądza jeszcze tego, iż kwestia dotycząca ustawień technicznych elektronicznej skrzynki podawczej, czy też logowań na tą skrzynkę, staje się automatycznie także informacją publiczną. Należy bowiem oddzielić problematykę, którą reguluje ustawa o dostępie do informacji publicznej, tj. tryb działania organu, od problematyki natury technicznego funkcjonowania narzędzi, jakimi organ posługuje się realizując zadania publiczne. Konkludując, za informację publiczną mogą być uznane pewne treści przesyłane za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej, a nie sposób konfiguracji tej skrzynki. Konfiguracja ta pozostaje bowiem bez wpływu na przesyłaną treść.

Nawiązując do wyżej przedstawionej wykładni sformułowania "tryb działania władz", podkreślenia wymaga też okoliczność, że informacja o danych osobowych pracownika organu administracji, który dokonywał logowania na elektroniczną skrzynkę podawczą, nie jest informacją publiczną. Dane osobowe pracownika organu nie zawierają się bowiem w problematyce sposobu zorganizowania pracy podmiotu. Stąd, w oderwaniu od tematyki trybu działania organu pozostaje informacja dotycząca danych personalnych konkretnego pracownika organu.

W ocenie tutejszego Sądu, za przyjęciem tezy, iż żądana informacja nosi znamiona publiczności, nie przemawia również treść aktów prawnych przywołanych przez skarżącego przy piśmie procesowym z 20 maja 2013 r. (rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 27 kwietnia 2011 r. w sprawie zakresu i warunków korzystania z elektronicznej platformy usług administracji publicznej i ustawa z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne). Powyższe rozporządzenie dotyczy bowiem zakresu i warunków korzystania z elektronicznej platformy usług administracji, a nie trybu działania władz publicznych. Przedmiotowy akt prawny nie przesądza więc tego, jakie dane stanowią informację publiczną.

Podobnie rzecz się ma z ustawą o informatyzacji działalności podmiotów realizujących działania publiczne, która reguluje kwestie tego, do czego ma służyć m.in. elektroniczna skrzynka podawcza. Nie są to więc również uregulowania co do trybu działania władz publicznych, a jedynie narzędzi, jakimi organ posługuje się w swojej działalności.

Za zasadnością wniosku strony o udostępnienie informacji publicznej nie przemawia też treść powołanego przez skarżącego wyroku z [...] października 2011 r. w sprawie [...] przeciwko [...]. Powołany wyrok pozostaje bowiem w oderwaniu od istoty niniejszej sprawy, gdyż dotyczy dostępu do zbioru danych znajdujących się w bazie, a nie kwestii technicznych, związanych z konfiguracją systemu informatycznego zawierającego tą bazę.

W świetle powyższego, zdaniem tutejszego Sądu, brak jest podstaw do tego, aby móc skutecznie zarzucić organowi bezczynność w rozpoznaniu wniosku strony. Organ pismem z [...] marca 2013 r. poinformował bowiem stronę, iż żądana informacja nie jest informacją publiczną. Takie zaś stanowisko organu, co do kwalifikacji charakteru żądanej informacji przez pryzmat art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej, było w pełni uzasadnione i poprawne. Stąd więc, formą wystarczającą dla rozpoznania wniosku strony było pisemne poinformowanie skarżącego o stanowisku organu.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

-----------------------

6