Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 1 października 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 1 października 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D.K. i D.K. oraz K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 528/24 o odrzuceniu skargi K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 stycznia 2024 r., nr 8/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenia D.K. i K.P.; 2. odrzucić zażalenia R.P. i D.K.

Postanowieniem z 11 czerwca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 528/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie odrzucił skargę K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB) z 3 stycznia 2024 r., nr 8/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.

W uzasadnieniu swego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że D.K. i K.P. zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII z 17 stycznia 2025 r. zostały wezwane do uiszczenia wpisów sądowych od skargi w kwocie 100 zł każda, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2021, poz. 535, rozp. RM 2003), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Na powyższe wezwanie D.K. i K.P. wniosły zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z 19 marca 2025 r., sygn. akt II OZ 331/25 NSA oddalił zażalenie K.P., zaś postanowieniem z tej samej daty o sygn. akt II OZ 330/25 NSA oddalił zażalenie D.K.. Wobec powyższego, zarządzeniem z 30 kwietnia 2025 r., obie skarżące zostały wezwane do wykonania prawomocnych wezwań do uiszczenia wpisów od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone D.K. 26 maja 2025 r., zaś K.P. 21 maja 2025 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął więc odpowiednio 2 czerwca 2025 r. oraz 28 maja 2025 r. W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłat do niniejszej sprawy do dnia dzisiejszego.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skoro w terminie 7 dni skarżące nie uiściły wpisów od skargi, zatem skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu.

Zażalenia na powyższe postanowienie złożyli odpowiednio pismem z 7 lipca 2025 r. D.K. i D.K. oraz pismem z 9 lipca 2025 r. K.P. i R.P.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935, Ppsa) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 Ppsa).

W niniejszej sprawie skarżące nie są zwolnione z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie zostały zwolnione z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Postanowieniem 9 grudnia 2024 r., VII SPP/Wa 439/24, utrzymano w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 4 listopada 2024 r., którym odmówiono K.P. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Natomiast w stosunku do D.K. – postanowieniem z 9 grudnia 2024 r., VII SPP/Wa 440/24, utrzymano w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 4 listopada 2024 r., którym odmówiono jej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z akt wynika nadto, że pismami z 7 maja 2025 r., w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 kwietnia 2025 r., wezwano K.P. i D.K. do wykonania zarządzeń Przewodniczącego Wydziału VII z 17 stycznia 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 100 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone D.K. w dniu 26 maja 2025 r., natomiast K.P. – 21 maja 2025 r. A więc odpowiednio do 2 czerwca i 28 maja 2025 r. skarżącym biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – jak trafnie wskazał sąd I instancji. Pomimo tego skarżące nie uiściły wpisów sądowych w terminie zakreślonym przez sąd, co też potwierdza znajdująca się w aktach sprawy informacja, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłat do niniejszej sprawy do dnia 11 czerwca 2025 r. Takie zaś okoliczności uprawniały sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 Ppsa i odrzucenia skargi K.P. oraz D.K. Z kolei argumentacja zawarta w zażaleniu tej oceny skutecznie nie podważa, ponieważ skupia się na innych zagadnieniach niż wynikające z art. 220 § 3 Ppsa. Ponadto należy wskazać, że na zarządzenia z 30 kwietnia 2025 r. wyzywające do wykonania prawomocnych zarządzeń z 17 stycznia 2025 r. o wezwaniu każdej ze skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostały wniesione pisma pt. "zażalenie", zauważenia jednak wymaga, że tego rodzaju zarządzenia są niezaskarżalne, ponieważ ich przedmiotem jest tylko wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.

Odnosząc się do zażaleń wniesionych przez D.K. i zażalenia złożonego przez R.P. wskazać należy, że zgodnie zaś z art. 197 § 2 Ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 Ppsa przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może natomiast wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem zarządzenia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego zarządzenia – w tym przypadku wyłącznie skarżących. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi K.P. i D.K. dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tych osób. D.K. i R.P. nie mogli zatem wnieść skutecznie zażaleń na ww. postanowienie odrzucające skargę innych podmiotów, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia: zażaleń wniesionych przez D.K. i zażalenia złożonego przez R.P. jako niedopuszczalnych.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w punkcie 1. W punkcie 2. postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 Ppsa.