Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A Sp. z o.o. w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1227/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w R. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr 480000/71/477762/2025 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1227/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A Sp. z o.o. w R. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 sierpnia 2025 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Spółka pismem z dnia 2 października 2025 r. wniosła skargę na powyższe postanowienie ZUS z dnia 28 sierpnia 2025 r. Skargę nadano pocztą w dniu 3 października 2025 r.

Wezwaniem z dnia 29 października 2025 r. wezwano Spółkę do usunięcia braku formalnego skargi w postaci złożenia dokumentu potwierdzającego umocowanie do działania imieniem strony skarżącej (np. odpis z KRS). Strona została pouczona, że niewykonanie wezwania w terminie 7 dni poddane jest rygorowi odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie 3 listopada 2025 r., co wynika ze złożonego w aktach sądowych zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej.

Spółka pismem z dnia 10 listopada 2025 r. – nadanym pocztą w tym samym dniu – wskazała, że przesyła aktualny odpis KRS z którego wynika umocowanie osoby podpisującej skargę do działania imieniu strony. Pomimo powołania się na tę okoliczność do pisma nie załączono odpisu KRS.

Termin 7 dni do wykonania wezwania liczony od dnia następującego po dniu doręczenia wezwania, kończył się z dniem 10 listopada 2025 r. (art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 powoływanej dalej jako p.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca spółka.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy wskazać, że art. 57 § 1 p.p.s.a. zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Spełnienie tych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia. Jedynie prawidłowa i kompletna skarga może zostać merytorycznie rozpoznana przez Sąd. Stosownie zaś do art. 28 § 1 w związku z art. 29 p.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Muszą udowodnić prawo do działania za stronę, a przepis art. 29 p.p.s.a. nakazuje, aby udowodnienie umocowania miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu (por. M. Niezgódka – Medek. Komentarz do art. 29 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX/el 2013 r.). Dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej jest odpis z KRS, czyli dokument, o przedstawienie którego została wezwana skarżąca. Uchybienie skargi w postaci braku takiego dokumentu, stanowi brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.

Jeśli strona nie uzupełni w terminie braków formalnych skargi, mimo prawidłowego wezwania, sąd obowiązany jest do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższej wykładni wskazanych przepisów w odniesieniu do dokumentu mającego wykazać umocowanie do działania w imieniu podmiotu wpisanego do rejestru stowarzyszeń Krajowego Rejestru Sądowego nie zmienia również treść art. 4 ust. 4aa ustawy 20 sierpnia 1997 o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 685, 825, 1705). Możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do KRS nie czyni wezwania do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym. Podkreślić bowiem należy, że to na stronie, stosownie do treści art. 29 p.p.s.a., spoczywa obowiązek wykazania umocowania do działania w jej imieniu. To skarżąca powinna we właściwym czasie podjąć działania mające na celu zabezpieczenie jej interesów.

W aktach sądowych rozpoznawanej sprawy na moment wydania zarządzenia o wezwaniu skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi nie znajdował się odpis z KRS. Tym samym, skoro nie budzi wątpliwości, że skarżąca została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej i pouczona o skutkach niedochowania terminu, niewykonanie wezwania w terminie 7-dniowym prawidłowo spowodowało odrzucenie jej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega wątpliwości, że Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi przez nadesłanie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do działania w imieniu skarżącej.

Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.