![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3 ustawy o f, Odrzucenie skargi, Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS, Odrzucono skargę, I SA/Gl 1227/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2025-12-01, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I SA/Gl 1227/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach
|
|
|||
|
2025-10-17 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach | |||
|
Mikołaj Darmosz /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3 ustawy o f | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
I GZ 13/26 - Postanowienie NSA z 2026-02-04 | |||
|
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS | |||
|
Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 par. 1 pkt 3, art. 28, art.29 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) |
|||
|
Sentencja
Gliwice, dnia 1 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Mikołaj Darmosz (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 sierpnia 2025 r. nr 480000/71/477762/2025 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę. |
||||
|
Uzasadnienie
Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej: "ZUS", "organ administracji") postanowieniem z 28 sierpnia 2025 r. o nr podanym w sentencji niniejszego, po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez K. Sp. z o.o. w G. (dalej: "strona", "Spółka") utrzymał w mocy własne postanowienie z 4 sierpnia 2025 r. w przedmiocie zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Spółka pismem z 2 października 2025 r. wniosła skargę na powyższe postanowienie ZUS z 28 sierpnia 2025 r. Skargę nadano pocztą w dniu 3 października 2025 r. Wezwaniem z 29 października 2025 r. wezwano Spółkę do usunięcia braku formalnego skargi w postaci złożenia dokumentu potwierdzającego umocowanie do działania imieniem strony skarżącej (np. odpis z KRS). Strona została pouczona, że niewykonanie wezwania w terminie 7 dni poddane jest rygorowi odrzucenia skargi Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie 3 listopada 2025 r., co wynika ze złożonego w aktach sądowych zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej. Spółka pismem z 10 listopada 2025 r. – nadanym pocztą w tym samym dniu – wskazała, że przesyła aktualny odpis KRS z którego wynika umocowanie osoby podpisującej skargę (M. O.) do działania imieniem strony. Pomimo powołania się na tę okoliczność do pisma nie załączono odpisu KRS. Termin 7 dni do wykonania wezwania liczony od dnia następującego po dniu doręczenia wezwania, kończył się z dniem 10 listopada 2025 r. (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak stanowi art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zauważyć należy art. 29 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od 5 listopada 2025 r. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Podmioty te mają jednak obowiązek wskazać podstawę swojego umocowania. W nowym stanie prawnym osoba działająca imieniem osoby prawnej wpisanej do KRS nie jest obowiązana do wykazania swojej legitymacji poprzez złożenie do akt sądowych stosownego dokumentu stanowiącego np. odpis z rejestru przedsiębiorców KRS. Podmiot działającego imieniem strony powinien jednak w skardze wskazać podstawy swojego umocowania – to jest określić funkcję jaką pełni w danym podmiocie z podaniem rejestru potwierdzającego ten status. Stosownie do art. 2 ustawy z 12 września 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 1427) mocą której nadano przytoczoną wyżej treść art. 29 p.p.s.a., do postępowań prowadzonych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej, stosuje się przepisy dotychczasowe. Zastrzec trzeba, że jedynie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w nowym brzmieniu znajduje zastosowanie do zażaleń uwzględnionych od dnia wejścia w życie noweli. Zgodnie zatem z powołanym przepisem przejściowym do postępowań sądowoadministracyjnych wszczętych przed 5 listopada 2025 r. stosuje przepisy dotychczasowe. W myśl starej regulacji art. 29 p.p.s.a. w zw. z art. 28 p.p.s.a. osoba działająca imieniem osoby prawnej powinna wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 w zw. z art. 28 ust. 1 p.p.s.a.). W konsekwencji osoba działająca imieniem podmiotu wpisanego do rejestru przedsiębiorców, powinna wykazać swoje umocowanie poprzez złożenie stosownego dokumentu do akt postępowania sądowego. W niniejszej sprawie skarga została sporządzona i nadana 3 października 2025 r., a do organu wpłynęła 7 października 2025 r., natomiast do WSA w Gliwicach wpłynęła 16 października 2025 r. Do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego doszło zatem niewątpliwie przed dniem wejścia w życie nowych przepisów dotyczących sposobu wykazania umocowania do działania imieniem strony. W sprawie należało zastosować zatem art. 28 i art. 29 p.p.s.a. w dotychczasowej wersji. Strona została zasadnie wezwana do wykazania umocowania osoby występującej w jej imieniu poprzez złożenie do akt dokumentu. Wziąwszy powyższe pod uwagę Sąd stwierdził, że w terminie 7 dni zapoczątkowanym doręczeniem skarżącej wezwania z 29 października 2025 r., a który upływał z dniem 10 listopada 2025 r., strona nie usunęła braku formalnego będąc pouczona o konsekwencjach prawnych niewykonania wezwania w terminie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 28 i art. 29 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi. |
||||