Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi R. R. na rozkaz personalny P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę

Przedmiotem skargi wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przez Pana R. R. jest rozkaz personalny P. Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] sierpnia 2011 roku, nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby.

Powyższy rozkaz personalny wydany został w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

Aspirant R. R. raportem z dnia 30 marca 2011 roku wystąpił do P. Kierownika Wojewódzkiego Policji o zwolnienie ze służby w związku ze znęceniem się, prześladowaniem i nękaniem go przez przełożonych oraz ze względu na stan zdrowia.

Wyżej wymieniony raport został przekazany Komendantowi Miejskiemu Policji w Ł. według właściwości. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 roku Komendant Miejski Policji w Ł. na podstawie art. 41 ust. 3

w zw. z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji – zwolnił R. R. ze służby w Policji z dniem 18 lipca 2011 roku.

Odwołanie od powyższego rozkazu personalnego wniósł Pan R. R., oświadczając, ze odwołuje swój raport w przedmiocie zwolnienia ze służby, który złożył, mając ograniczoną świadomość z uwagi na stan zdrowia.

P. Komendant Wojewódzki Policji rozkazem personalnym nr [...]

z dnia [...] sierpnia 2011 roku – uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części daty zwolnienia ze służby w Policji i ustalił nowy termin zwolnienia na dzień 05 sierpnia 2011 roku zaś w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. W obszernym uzasadnieniu swojego stanowiska organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 61 kc oświadczenie woli złożone innej osobie jest złożone z chwilą, w której mogła ona skutecznie zapoznać się z jego treścią, odwołanie zaś takiego oświadczenia jest skuteczne, jeżeli doszło do jego adresata jednocześnie z tym oświadczeniem lub wcześniej. Oświadczenie woli

o cofnięciu raportu z dnia 30 marca 2011 roku wpłynęło dopiero wraz z odwołaniem w dniu 13 lipca 2011 roku, a więc już po wydaniu rozkazu personalnego z dnia [...] czerwca 2011 roku o zwolnieniu ze służby, dlatego jest ono zdaniem organu, bezskuteczne.

Skarga na powyższy rozkaz personalny do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Białymstoku wywiódł Pan R. R., zarzucając błędne zastosowanie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji do przedmiotowego stanu faktycznego. W sprawie niniejszej, zdaniem skarżącego, powinno pouczyć policjanta o treści wyżej wymienionego art. i uzależnić dalsze czynności od wyrażenia przez niego oświadczenia woli zwolnienia ze służby, lecz w dacie mieszczącej

się w trzymiesięcznym terminie, w którym organ dokonał zwolnienia. Ponadto skarżący zarzucił organom naruszenia art. 10 kpa oraz między innymi brak opatrzenia dokumentów ich datami wpływu i wypływu do i z poszczególnych akt

i numeracji kart postępowania.

W odpowiedzi na skargę P. Komendant Wojewódzki Policji, wnosząc

o jej oddalenie, podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1263 z 2002 roku ze zmianami) – Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W konkretnej sprawie ocenie Sądu poddany został ostateczny rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 roku wydany przez P. Wojewódzkiego Komendanta Policji w przedmiocie zwolnienia Pana R. R. ze służby w Policji.

Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do wyjaśnienia, czy pisemne zgłoszenie przez funkcjonariusza wystąpienia za służby w trybie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji – może być cofnięte poprzez złożenie przez niego oświadczenia

o rezygnacji z powyższego wystąpienia.

W świetle treści cytowanego wyżej przepisu oraz orzecznictwa należy uznać, za niedopuszczalne i nieskuteczne cofnięcie przez policjanta oświadczenia

o zgłoszeniu wystąpienia ze służby z Policji, jeżeli oświadczenie to nie spełnia przesłanek z art. 61 kc (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

5 grudnia 2011 roku – IOPS 4/11).

Przepis ten stanowi, że oświadczenie woli które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, ze mogła zapoznać się z jego treścią. Odwołanie takiego oświadczenia jest skuteczne, jeżeli doszło jednocześnie

z tym oświadczeniem lub wcześniej.

W konkretnej sprawie przesłanki z art. 61 kc nie zostały spełnione, bowiem oświadczenie woli o cofnięciu raportu o zwolnieniu ze służby zostało zgłoszone przez skarżącego dopiero w odwołaniu od decyzji I instancji – tj. rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji w Ł. z dnia [...] czerwca 2011 roku.

Należy dodać, że pozostałe zarzuty skarżącego, dotyczące naruszenia art. 10 Kodeks postępowania administracyjnego, opatrzenia dokumentów datami wpływu i numeracją – nie miały wpływu na wynik postępowania w sprawie.

W świetle powyższego należy uznać, ze zaskarżony raport personalny

numer [...] P. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. jest zgodny z prawem, a wiec skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153. poz. 1270 z 2002 roku ze zmianami)