Pismem z 12 grudnia 2024 r. K.S. i P.S. wnieśli skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2023 r. o sygn. akt III FSK 1591/22 oddalającym skargę skarżących o wznowienie postępowania od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 września 2022 r. o sygn. akt III FSK 1742/21 oddalającego skargi kasacyjne K.S. i P.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 czerwca 2019 r. o sygn. akt III SA/Wa 2805/18 oddalającego z kolei skargę skarżących na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 11 września 2018 r., nr 1401-IEW.1.4123.67.2018.DSŁ, w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. Podstawę ponownej skargi o wznowienie postępowania stanowi art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII niniejszej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przesłanki wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zostały określone w przepisach art. 271-273 p.p.s.a. Artykuł 285 § 1 p.p.s.a. stanowi że, niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Przepis ten stanowi wyraz zasady stabilności orzecznictwa w wymiarze prawomocności orzeczeń i jako taki powinien być wykładany ściśle, a wynikająca z niego zasada - chroniona. Jedyne wyjątki przewidziane zostały w art. 285 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skarga o wznowienie postępowania została oparta na podstawie wznowienia określonej w art. 272 § 1 i 3 p.p.s.a., co w niniejszej sprawie nie ma miejsca. Zgodnie z zacytowanym powyżej art. 285 § 1 p.p.s.a., uprawomocnienie się orzeczenia kończącego wznowione postępowanie powoduje niedopuszczalność jego ponownego wznowienia niezależnie od podstaw uzasadniających ponowne wznowienie.
Należy dodać, że w powyższym przepisie ustawodawca nie określił rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania. Wskazane w nim orzeczenie wydane na skutek skargi o wznowienie postępowania to zatem każde orzeczenie zarówno o charakterze merytorycznym, jak i wyłącznie procesowym, np. postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania lub umorzeniu postępowania zainicjowanego skargą o wznowienie postępowania (tak J. P. Tarno w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, LexisNexis 2012, s. 705; a także Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 27 września 2011 r., sygn. II OSK 1765/11; z 15 lipca 2011 r., sygn. II OSK 1253/11; z 29 marca 2011 r., sygn. II OSK 237/11).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 285 § 1, art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
