drukuj    zapisz    Powrót do listy

6153 Warunki zabudowy  terenu, Zagospodarowanie przestrzenne, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Uchylono zaskarżoną decyzję
określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, II SA/Kr 514/14 - Wyrok WSA w Krakowie z 2014-09-09, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Kr 514/14 - Wyrok WSA w Krakowie

Data orzeczenia
2014-09-09 orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2014-04-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Kazimierz Bandarzewski
Paweł Darmoń
Waldemar Michaldo /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Sygn. powiązane
II OSK 3316/14 - Wyrok NSA z 2016-10-11
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
określono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 80 poz 717 art. 65 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Dz.U. 2013 poz 267 art. 97 par. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2012 poz 270 art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja

Sygn. akt IISA/Kr 514 /14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo / spr./ Sędziowie WSA: Paweł Darmoń Kazimierz Bandarzewski Protokolant: Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2014 r. sprawy ze skargi Spółki Mieszkaniowej [....] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 8 stycznia 2014 r., znak: [....] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz strony skarżącej Spółki Mieszkaniowej [....] Sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 500 /pięćset / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja autokontrolna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 8 stycznia 2014 r. nr [...], którą uwzględniono w całości skargę Zakładów "[...]" w K. S.A. poprzez uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 listopada 2013 r., znak [...] oraz orzeczenie o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta z dnia 4 września 2013 r., nr [...], została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

Decyzją Prezydenta Miasta z dnia 4 września 2013 r., nr [...] stwierdzono wygaśnięcie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 kwietnia 2010 r., nr [...] ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Budowa budynku usługowego (wielofunkcyjnego zawierającego: biurowiec i centrum konferencyjne wraz z usługami uzupełniającymi) z garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną na działkach: [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] i [...] obr. [...] oraz budowa zjazdu z ul. M. na teren inwestycji (z akomodacyjną sygnalizacją świetlną) wraz z budową układu drogowego na działkach [...] obr. [...] i [...] obr. [...] (w okolicy głównego zjazdu na teren inwestycji) przy ul. M. w K.".

W uzasadnieniu powołanej decyzji organ I instancji wskazał, że na terenie objętym wskazaną powyżej decyzją obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "Mogilska-Chałupnika" zatwierdzony uchwałą Rady Miasta Krakowa nr LXIV/929/13 z dnia 9 stycznia 2013 r. W uzasadnieniu wskazano również, iż ustalenia powołanego powyżej planu miejscowego są inne niż ustalenia zawarte w decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 kwietnia 2010 r. o warunkach zabudowy, a zatem zachodzi sytuacja, gdzie bezprzedmiotowość decyzji wynika z faktu, iż jej ustalenia nie są tożsame z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W takim stanie rzeczy wygaśnięcie decyzji nakazuje art. 65 u.p.z.p.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Spółka Mieszkaniowa [...] sp. z o.o. w K. zarzucając jej naruszenie prawa materialnego tj. art. 65 u.p.z.p. oraz naruszenie przepisów postępowania tj. art. 6 i 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Wskazana spółka podniosła, że kluczową kwestią dla załatwienia niniejszej sprawy, o charakterze prejudycjalnym, jest istnienie bądź nieistnienie uchwały Rady Miasta Nr LXIV/929/13 z dnia 9 stycznia 2013 r. gdyż fakt ten warunkuje wystąpienie ewentualnej bezprzedmiotowości postępowania. Dzieje się tak dlatego, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 16 września 2013 r. o sygn. akt II SA/Kr 666/13 stwierdził nieważność ww. uchwały. Spółka podkreśliła w tym miejscu, że uchwała o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, a więc należy do źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Stwierdzenie jej nieważności prowadzi zatem do zmiany stanu normatywnego ponieważ zostaje ona z mocą wsteczną (ex tunc) wyeliminowana z obrotu prawnego. Akt ten jest również podstawą normatywną do wydania decyzji o wygaśnięciu decyzji o warunkach zabudowy. W niniejszym przypadku wydanie decyzji zależy zatem od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Uprawomocnienie się ww. wyroku z dnia 16 września 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 666/13 doprowadzi bowiem do zmiany stanu prawnego w trakcie czasu orzekania przed organem II instancji.

Na skutek rozpoznania ww. odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 12 listopada 2013 r. znak: [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie przed organem I instancji.

W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Mogilska-Chałupnika" zatwierdzony uchwałą Rady Miasta Krakowa nr LXIV/929/13 z dnia 9 stycznia 2013 r. został wyeliminowany z obrotu prawnego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 września 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 666/13 stwierdzającym nieważność tej uchwały. Kolegium zaznaczyło, że wprawdzie przywołany wyrok nie jest prawomocny, jednakże wywołuje on skutki prawne.

Mając zatem na uwadze, że rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] podejmowane jest w chwili, gdy brak jest w obrocie prawnym miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Mogilska-Chałupnika" zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta Krakowa nr LXIV/929/13 z dnia 9 stycznia 2013 r., Kolegium stwierdziło, iż w przedmiotowej sprawie nie występuje - określona w art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. przesłanka stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej warunki zabudowy w postaci uchwalenia planu miejscowego, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji o warunkach zabudowy.

Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosły "[...]" w K. S.A., podnosząc, że całkowicie nieprawidłowe jest stanowisko Kolegium w kwestii skutków prawnych wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 16 września 2013 r. wyroku stwierdzającego nieważność uchwały Rady Miasta Krakowa nr LXIV/929/13 z dnia 9 stycznia 2013 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wyrok ten jest bowiem nieprawomocny. W tym stanie rzeczy zdaniem ww. strony skarżącej nie może ulegać wątpliwości, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Mogilska - Chałupnika" w dalszym ciągu obowiązuje i wywołuje skutki prawne. Organy administracji publicznej są więc ustaleniami przedmiotowego planu związane i muszą je uwzględniać w ramach prowadzonych postępowań, w tym postępowań w przedmiocie wygaśnięcia decyzji o warunkach zabudowy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o umorzenie postępowania w ww. sprawie wskazując, że uwzględniło w całości skargę Zakładów "[...]" w K. i uchyliło w całości decyzję Kolegium z dnia 12 listopada 2013 r. znak: [...] oraz orzekło w ten sposób, że utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 4 września 2013 r. nr [...] stwierdzającą wygaśnięcie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 kwietnia 2010 r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy.

Odnosząc się do zaskarżonej w przedmiotowej sprawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 8 stycznia 2014r. znak: [...] wyjaśnić należy, że decyzją tą organ:

w pkt 1 uwzględnił w całości skargę Zakładów "[...]" w K. S.A. i uchylił w całości decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 listopada 2013 r., znak [...] o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta z dnia 4 września 2013 r., nr [...] stwierdzającej wygaśnięcie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 kwietnia 2010 r., nr [...] o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Budowa budynku usługowego (wielofunkcyjnego zawierającego: biurowiec i centrum konferencyjne wraz z usługami uzupełniającymi) z garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną na działkach: [...], [...], [...], [...] obr. [...] i [...] obr. [...] oraz budowa zjazdu z ul. M. na teren inwestycji (z akomodacyjną sygnalizacją świetlną) wraz z budową układu drogowego na działkach [...] obr. [...] i [...] obr. [...] (w okolicy głównego zjazdu na teren inwestycji) przy ul. M. w K." i umorzeniu postępowania organu I instancji,

w pkt 2 orzekł w ten sposób, że utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 4 września 2013 r., nr [...] stwierdzającą wygaśnięcie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 kwietnia 2010 r., nr [...] o warunkach zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego opisanego powyżej.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytoczył treść art. 65 ust.1 pkt 2 i ust. 2 u.p.z.p., wyjaśniając, że użyte w art. 65 ust. 1 pkt 2 tej ustawy pojęcie "inne" należy interpretować szeroko. Jest to bowiem pojęcie szersze niż "sprzeczne", czy "niezgodne". Oznacza to, że ustawodawca dopuszcza współistnienie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wydanej przed jego uchwaleniem decyzji o warunkach zabudowy, ale tylko wówczas, gdy warunki i zasady zagospodarowania terenu wynikające z decyzji są identyczne, jak te które wynikają z uchwalonego planu miejscowego.

Kolegium, odnosząc się do swojego wcześniejszego stanowiska wyrażonego w decyzji z dnia 12 listopada 2013 r., wskazało, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 września 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 666/13 stwierdzono nieważność uchwały Rady Miasta Krakowa nr LXIV/929/13 z dnia 9 stycznia 2013 r. o zatwierdzeniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Mogilska-Chałupnika". Wyrok ten - w związku ze złożeniem skargi kasacyjnej - nie jest jednak prawomocny, a to oznacza, że przywołana powyżej uchwała - mimo stwierdzenia jej nieważności przez sąd administracyjny w dalszym ciągu obowiązuje. We wskazanym powyżej wyroku nie wstrzymano bowiem wykonania przedmiotowej uchwały w trybie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Mogilska-Chałupnika" nadal pozostaje w obrocie prawnym. Mając natomiast na uwadze okoliczność, że ustalenia decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 kwietnia 2010 r., nr [...] o warunkach zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego są inne niż ustalenia powołanego wyżej planu miejscowego, konieczne było stwierdzenie wygaśnięcia w trybie art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. przywołanej decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 kwietnia 2010 r., nr [...] o warunkach zabudowy.

Skargę na powyższą decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Spółka Mieszkaniowa [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. zarzucając jej naruszenie art. 65 u.p.z.p. poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji naruszenie art. 6, art. 8 w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Wskazując na powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentu, uchylenie zaskarżonej decyzji, a także zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, obejmujących koszty zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi opisano szczegółowo dotychczasowy przebieg postępowania podnosząc, że w niniejszym przypadku rozpatrzenie skarżonej sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Aby bowiem organ mógł wygasić decyzję o warunkach zabudowy w trybie art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. spełnione powinny być łącznie następujące przesłanki: musi istnieć decyzja o warunkach zabudowy (1) dla terenu objętego decyzją o warunkach zabudowy uchwalono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego (2), ustalenia tego planu są inne niż decyzji o warunkach zabudowy(3) na podstawie decyzji o warunkach zabudowy nie mogła być wydana ostateczna decyzja w przedmiocie pozwolenia na budowę (4). Jeżeli jedna z wymienionych przesłanek nie zaistnieje, wygaszenie decyzji o warunkach zabudowy nie jest możliwe. W ocenie strony skarżącej w rozpoznawanej sprawie kluczową kwestią jest rozstrzygnięcie, czy przesłanka uchwalenia (istnienia) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest dopełniona. Skarżąca spółka przypomniała, iż w dniu 22 lutego 2013 r. dla terenu objętego decyzją o warunkach zabudowy zaczął obowiązywać uchwalony uchwałą Rady Miasta Krakowa Nr LXIV/929/13 z dnia 9 stycznia 2013 r. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego "Mogilska-Chałupnika", jednakże wyrokiem z dnia 16 września 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 666/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność tego planu. Orzeczenie to nie jest prawomocne, bowiem doszło do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku.

Strona skarżąca podniosła, że wydanie decyzji w przedmiocie wygaszenia decyzji o warunkach zabudowy w trakcie prowadzenia przed Naczelnym Sądem Administracyjnym weryfikacyjnego postępowania w przedmiocie poprawności rozstrzygnięcia wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny rodzi ryzyko wydania decyzji obarczonej kwalifikowaną wadą nieważności z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. tj. wydania decyzji bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Zdaniem strony skarżącej rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego z całą pewnością ma wpływ na merytoryczną treść decyzji administracyjnej w przedmiocie wygaszenia decyzji o warunkach zabudowy. W przypadku bowiem stwierdzenia nieważności uchwały o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, organ nie może podjąć rozstrzygnięcia o wygaszeniu decyzji. Z tego też względu sprawa tocząca się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (bowiem na dzień wniesienia odwołania orzeczenie nie jest prawomocne) bez wątpienia jest wstępnym zagadnieniem prawnym warunkującym rozstrzygnięcie skarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie. Kolegium podtrzymało swoje stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, mówiące iż wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 września 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 666/13, którym stwierdzono nieważność uchwały o zatwierdzeniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Mogilska-Chałupnika", jest wyrokiem nieprawomocnym w związku ze złożeniem skargi kasacyjnej. To zaś oznacza, że uchwała o zatwierdzeniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nadal pozostaje w obrocie prawnym. Mając natomiast na uwadze, że ustalenia decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 kwietnia 2010 r. o ustaleniu warunków zabudowy są inne niż ustalenia planu miejscowego, konieczne było stwierdzenie wygaśnięcia tej decyzji w trybie art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W ocenie Kolegium brak jest uzasadnienia dla zawieszenia, w trybie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., postępowania zainicjowanego odwołaniem od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 4 września 2013 r., stwierdzającej wygaśnięcie decyzji Prezydenta Miasta o warunkach zabudowy. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, także po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 września 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 666/13 stwierdzającego nieważność uchwały Rady Miasta Krakowa nr LXIV/929/13 z dnia 9 stycznia 2013 r., pozostaje bowiem w obrocie prawnym i stanowi podstawę prawną rozstrzygnięć wydawanych w sprawach indywidualnych.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zarzuty zawarte w skardze na opisaną powyżej decyzję Kolegium z dnia 8 stycznia 2014 r., nie są zasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.153.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a.- tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozpoznawana skarga Spółki Mieszkaniowej [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. jest zasadna i jako taka zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest wydana w trybie autokontroli o jakiej mowa w art. 54 § 3 p.p.s.a. decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 8 stycznia 2014 r. znak: [...] uwzględniająca skargę wniesioną przez Zakłady "[...]" i uchylająca w całości decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 listopada 2013 r. znak: [...] orzekającą o uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta z dnia 4 września 2013 r. znak: [...] stwierdzającej wygaśnięcie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 kwietnia 2010 r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego opisanego na wstępie niniejszego uzasadnienia. Zaskarżona decyzja utrzymywała równocześnie w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 4 września 2013 r., nr [...] stwierdzającą wygaśnięcie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 kwietnia 2010 r. nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy.

W ocenie Sądu wadliwość kontrolowanego postępowania polegała na niezastosowaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., w sytuacji, kiedy w sprawie zaistniało zagadnienie wstępne.

Przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. mogą być wyłącznie kwestie prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Chodzi przy tym o kwestie, których rozstrzygnięcie nie mieści się w kompetencjach organu prowadzącego postępowanie administracyjne w danej sprawie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2378/10, z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 924/12 – wszystkie powołane orzeczenia dostępne są w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odpowiedzi na pytanie, czy w okolicznościach konkretnej sprawy występuje kwestia prejudycjalna, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., należy poszukiwać w treści przepisów materialnego prawa administracyjnego, mających w niej zastosowanie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 1993 r., sygn. akt SA/Wr 1160/93).

Równocześnie wskazać należy, że "zagadnienie wstępne", o jakim mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. stanowi materialnoprawną przeszkodę, której usunięcie warunkuje rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy, na której tle wystąpiło. Należy podkreślić, że w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, w myśl której organ obowiązany jest rozstrzygać sprawę administracyjną z uwzględnieniem wszelkich okoliczności faktycznych i prawnych istniejących w chwili orzekania. Jak wynika z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego zależy "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji". Użycie w tym wypadku koniunkcji wskazuje, że chodzi o wydanie decyzji w wyniku rozpatrzenia sprawy, tzn. decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. Zagadnienie wstępne, od którego rozstrzygnięcia zależy "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji" jest zatem zagadnieniem warunkującym merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Zagadnienie to musi dotyczyć w pierwszym rzędzie kwestii materialnoprawnej, która warunkuje możliwość wyznaczenia normy prawnej dla indywidualnej sytuacji i determinuje tym samym treść merytorycznego rozstrzygnięcia. Zależy od niej zarówno treść przyszłego rozstrzygnięcia administracyjnego, jak i możliwość kontynuowania postępowania jurysdykcyjnego. Regulacja art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. potwierdza tezę, że przeszkoda, jaką stanowi zagadnienie wstępne ma bezpośredni wpływ na sprawę administracyjną. Tak silne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego koresponduje również z twierdzeniem, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi konieczną przesłankę dla wiążącego wyznaczenia konsekwencji normy prawnej w postępowaniu jurysdykcyjnym. Wystąpienie zagadnienia wstępnego i brak jego rozstrzygnięcia wyklucza zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony merytoryczne zakończenie postępowania administracyjnego. Na interpretację zagadnienia wstępnego jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego nie mają wpływu względy natury celowościowej i ekonomiki postępowania (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia sygn. akt II SA/Po 69/14).

W rozpoznawanej sprawie decyzją z dnia 4 września 2013 r. Prezydent Miasta orzekł o wygaśnięciu decyzji ustalającej warunki zabudowy (tj. decyzji Prezydenta Miasta z dnia 19 kwietnia 2010 r.) z uwagi na wejście w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Mogilska-Chałupnika" zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta Krakowa nr LXIV/929/13 z dnia 9 stycznia 2013 r., który swoimi ustaleniami objął obszar planowanej inwestycji.

Zgodnie bowiem z art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. organ, który wydał decyzję o warunkach zabudowy albo decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli dla tego terenu uchwalono plan miejscowy, którego ustalenia są inne niż w wydanej decyzji.

Wyrokiem z dnia 16 września 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 666/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu skargi Zakładów "[...]" w K. S.A. stwierdził nieważność ww. uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Mogilska-Chałupnika".

Wydanie powyższego wyroku stanowiło zasadniczy powód uchylenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (po rozpoznaniu odwołania Spółki Mieszkaniowej [...] sp. z o.o.) decyzją z dnia 12 listopada 2013 r. ww. decyzji z dnia 4 września 2013 r. i umorzenia postępowania organu I instancji.

Powyższa decyzja z dnia 12 listopada 2013 r. została z kolei zaskarżona przez Zakłady "[...]" w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze podniesiono, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 września 2013 r. stwierdzający nieważność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest wyrokiem nieprawomocnym, a zatem nie wywołuje on skutków prawnych w postaci pozbawienia mocy wiążącej zaskarżonego aktu. W tej sytuacji należy zatem przyjąć, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "Mogilska-Chałupnika" nadal obowiązuje.

Podzielając powyższą argumentację, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wydało zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję autokontrolną z dnia 8 stycznia 2014 r. Kolegium stanęło na stanowisku, że skarga Zakładów "[...]" zasługuje na uwzględnienie bowiem mimo stwierdzenia w wyroku z dnia 16 września 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 666/13 nieważności uchwały zatwierdzającej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, uchwała ta nadal obowiązuje, gdyż wskazany wyrok jest nieprawomocny. To z kolei oznacza, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nadal pozostaje w obrocie prawnym, w takiej zaś sytuacji decyzja o wygaśnięciu decyzji ustalającej warunki zabudowy jest zasadna.

Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że co do zasady jest to stanowisko prawidłowe, niemniej jednak abstrahuje ono zupełnie od skutków jakie może wywołać uprawomocnienie się przedmiotowego wyroku. W ocenie rozpoznającego niniejszą sprawę Sądu fakt wydania nieprawomocnego wyroku stwierdzającego nieważność całego zaskarżonego planu nie może być pominięty w toku postępowania prowadzonego w przedmiocie wygaszenia decyzji o warunkach zabudowy, z uwagi na charakter skutków jakie może on wywołać przedmiotowy wyrok w przypadku uprawomocnienia się.

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że wyrok stwierdzający nieważność uchwały rady gminy (stanowiącej akt prawa miejscowego) wywołuje skutki od chwili jej podjęcia (ex tunc). Oznacza to, że w przypadku uprawomocnienia się wyroku WSA w Krakowie z dnia 16 września 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 666/13 (czyli oddaleniu skargi kasacyjnej) będziemy mieć do czynienia z sytuacją, w której przepisy planu miejscowego których nieważność stwierdzono w ww. orzeczeniu sądowym nie obowiązywały w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Należy bowiem pamiętać, że skutki prawne uchylenia aktu i stwierdzenia jego nieważności są odmienne. Uchylenie uchwały przez radę gminy oznacza wyeliminowanie uchwały ze skutkiem od daty uchylenie (ex nunc). Natomiast stwierdzenie nieważności uchwały wywołuje skutki od chwili jej podjęcia (ex tunc). W tej ostatniej sytuacji uchwałę należy potraktować tak jakby nigdy nie została podjęta (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 listopada 2010 r. sygn. akt II OSK 1783/10).

Ponieważ wyrok Sądu z dnia 16 września 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 666/13 stwierdzający nieważność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest wyrokiem prawomocnym, nie wywołuje on deklaratoryjnego w swym charakterze skutku prawnego jakim jest stwierdzenie, że zaskarżona uchwała nie obowiązywała od chwili jej podjęcia. W takiej sytuacji wydanie decyzji akutokontrolnej uchylającej decyzję Kolegium z dnia 12 listopada 2013 r. (o uchyleniu decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji ustalającej warunki zabudowy) i orzeczenie o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta z dnia 4 września 2013 r. stwierdzającej wygaśnięcie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z uwagi na wejście w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest, w ocenie Sądu, przedwczesne. Kwestia ważności miejscowego planu nie została bowiem prawomocnie rozstrzygnięta, a jest to przesłanka warunkująca stwierdzenie wygaśnięcia decyzji ustalającej warunki zabudowy.

Omawiając kwestię obowiązywania, a więc wykonalności zaskarżonej należy także uzupełniająco przypomnieć, iż w sądownictwie administracyjnym dominuje pogląd zgodnie z którym, w odniesieniu do aktów prawa miejscowego ( a takimi są m.in. plany zagospodarowania przestrzennego) będących źródłami prawa i to powszechnie obowiązującego nie ma zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu. Akty prawa miejscowego, jako akty stanowienia a nie akty stosowania prawa, nie podlegają bowiem wykonaniu, o jakim mowa w art. 152 p.p.s.a.. (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 21.12.2010r. sygn. akt III SA/Kr 1060/10).

Z przedstawionych powyżej względów zasadnym w niniejszej sprawie będzie zawieszenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postępowania zainicjowanego wniesieniem odwołania Spółki Mieszkaniowej [...] od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 4 września 2013 r. do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia kwestii prejudycjalnej, którą stanowi prawomocne zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego skargą Zakładów "[...]" w K. S.A. na opisaną wyżej uchwałę Rady Miasta Krakowa w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Mogilska-Chałupnika".

Niewątpliwe wspomniane rozstrzygnięcie wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny wpływać będzie na treść rozstrzygnięcia podjętego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] tj. na utrzymanie w mocy lub też uchylenie decyzji Prezydenta Miasta z dnia 4 września 2013 r. o stwierdzeniu wygaśnięcia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Orzekanie więc przez Kolegium w przedmiotowej sprawie przed prawomocnym rozstrzygnięciem kwestii nieważności zaskarżonego planu jest przedwczesne i prowadzi do pominięcia istotnej okoliczności faktycznoprawnej , która z uwagi na swój charakter ma kluczowe znaczenie przy zastosowaniu przez organ instytucji o jakiej mowa w art. 65 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p. Tym samym więc wobec nieprawomocnego zakwestionowania w ramach kontroli sądowoadministracyjnej ważności wskazanego aktu prawa miejscowego organy administracyjne w niniejszej sprawie winny kwestię tą potraktować jako zagadnienie wstępne i zgodnie z dyspozycją art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. zawiesić postępowanie do czasu jego prawomocnego rozstrzygnięcia.

Z uwagi na wskazane uchybienia, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja podlega uchyleniu zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na mocy art. 152 p.p.s.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ zobowiązany będzie uwzględnić przedstawione powyżej wskazania. O kosztach postępowania orzeczono w pkt III wyroku stosownie do dyspozycji art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 §1 p.p.s.a..



Powered by SoftProdukt