Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 324/10 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 324/10 odmówił G. M. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez niego decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] lipca 2009 r. o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kłobudzku z dnia [...] września 2007 r. nakazującą przywrócenie do stanu poprzedniego działek nr ew. [...] i [...] położonych w miejscowości Z., poprzez likwidację znajdującego się tam stawu.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zawarty w skardze "wniosek o wstrzymanie wszystkich dotychczasowych niekorzystnych decyzji wydanych przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Kłobudzku, Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach" nie zasługiwał na uwzględnienie z uwagi na brak jego uzasadnienia. Skarżący bowiem nie przytoczył przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Jak zaś wynika z treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") obowiązek wskazania przesłanek wskazujących na zasadność wniosku spoczywa na wnioskodawcy.

W zażaleniu na powyższe postanowienie G. M. wskazał, że w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podnosił okoliczność, iż likwidacja stawu niesie za sobą skutki gospodarcze i ekologiczne. Podkreślił, że w uzasadnieniu skargi powoływał również dokumenty złożone do akt w postępowaniu prowadzonym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach i Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

W odpowiedzi na zażalenie uczestnik postępowania – W. K. wniósł o jego oddalenie i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem zatem wstrzymania wykonania decyzji przez sąd jest złożenie stosownego wniosku, w którym przytoczone zostaną okoliczności wskazujące na niebezpieczeństwo wystąpienia u wnioskodawcy przesłanek wymienionych w powołanym wyżej przepisie. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Natomiast spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie - w tym przypadku decyzji.

W niniejszej sprawie wskazać należy, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawierał żadnego uzasadnienia, wobec czego nie mógł odnieść oczekiwanego skutku. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności strona nie wykaże okoliczności uzasadniających stwierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 p.p.s.a.), lecz za brak przesłanek ochrony tymczasowej przez sąd uzasadniający oddalenie wniosku (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydanie 3, 2008 r., str. 219).

Uznać zatem należy, że zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na powyższą ocenę nie mogą wpłynąć argumenty skarżącego przytoczone w zażaleniu. Nie można bowiem za dopełnienie obowiązku uprawdopodobnienia wystąpienia skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., uznać wskazania przez skarżącego akt spraw, których analiza przeprowadzona przez Sąd doprowadzić powinna do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Niezależnie od powyższego, podkreślenia wymaga, iż w myśl art. 61 § 4 p.p.s.a., strona w każdej chwili może wystąpić ponownie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.