![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami, Odrzucenie skargi, Minister Obrony Narodowej, Odrzucono skargę, VI SA/Wa 1075/25 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-05-29, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
VI SA/Wa 1075/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
|
|
|||
|
2025-04-04 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie | |||
|
Agnieszka Dauter-Kozłowska. /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
II GZ 18/26 - Postanowienie NSA z 2026-02-18 | |||
|
Minister Obrony Narodowej | |||
|
Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2024 poz 935 art. 3 § 2 pkt 1-9, art. 3 § 3, Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Dz.U. 2024 poz 572 art. 76 § 2 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.) |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Agnieszka Dauter-Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na orzeczenie lekarskie Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w W. z dnia [...] stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę |
||||
|
Uzasadnienie
M. M. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na orzeczenie lekarskie Wojskowego Instytutu Medycyny Lotniczej w W. z 31 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami określonymi w kategorii: AM, A1, A2, A, B1, B, B+E, T. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, bowiem przedmiot skargi nie jest objęty kontrolą działalności administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego k.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W ocenie Sądu, zaskarżone orzeczenie lekarskie w przedmiocie stwierdzenia przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami nie mieści się w katalogu spraw, o których mowa w powołanym art. 3 § 2 pkt 1-9 oraz art. 3 § 3 p.p.s.a., objętych właściwością sądów administracyjnych. Zaskarżone orzeczenie nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem administracyjnym ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej. Orzeczenie lekarskie stwierdzające istnienie po stronie skarżącego przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami nie stanowi bowiem rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej. Dokument ten jest środkiem dowodowym, o którym mowa w art. 76 § 2 k.p.a., który podlega ocenie organu administracji publicznej jak każdy inny środek dowodowy (por. wyrok NSA w Warszawie z 11 stycznia 2007 r., I OSK 251/06). Powyższe oznacza, że nie przysługuje na to orzeczenie skarga do sądu administracyjnego. Przedmiotowe orzeczenie lekarskie będzie mogło być uznane za środek dowodowy w ewentualnym odrębnym postępowaniu administracyjnym prowadzonym w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. |
||||