drukuj    zapisz    Powrót do listy

6168 Weterynaria i ochrona zwierząt, Ochrona zwierząt, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, oddalono skargę, II SA/Kr 1031/22 - Wyrok WSA w Krakowie z 2023-06-29, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Kr 1031/22 - Wyrok WSA w Krakowie

Data orzeczenia
2023-06-29 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jacek Bursa
Magda Froncisz /sprawozdawca/
Mirosław Bator /przewodniczący/
Symbol z opisem
6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne
Ochrona zwierząt
Sygn. powiązane
I OZ 606/22 - Postanowienie NSA z 2022-12-20
I OZ 189/23 - Postanowienie NSA z 2023-06-06
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168 art 7 , art 77 , art 107
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia WSA Magda Froncisz (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi S. K. zastępowanego przez opiekuna prawnego – A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 11 lipca 2022 r. nr SKO.SW/4101/65/2022 w przedmiocie obciążenia kosztami utrzymania odebranego zwierzęcia oddala skargę.

Uzasadnienie

Wójt Gminy Z. decyzją z 25 kwietnia 2022 r., znak: GR.6140.58.2018 obciążył S. K., reprezentowanego przez opiekuna prawnego A. M., kwotą 38.530,36 zł z tytułu kosztów utrzymania jednej gniadej klaczy kuca o imieniu [...]", odebranej czasowo właścicielowi 17 sierpnia 2018 r., na mocy art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz.U. z 2022 r., poz. 572 ze zm.), dalej: "u.o.z.", w związku z interwencją fundacji "[...]" Fundacja Dla Zwierząt - Interwencje i Adopcje, przeprowadzonej w asyście Policji w miejscowości W. , a która przebywała do 15 września 2021 r. w gospodarstwie rolnym zlokalizowanym w W. i została zwrócona A. M. - opiekunowi prawnemu całkowicie ubezwłasnowolnionego S. K., za protokołem z 15 września 2021 r.

Organ I instancji zobowiązał również S. K. do uiszczenia ww. kwoty na konto Gminy Z. w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna.

Jako podstawę prawną decyzji organ I instancji wskazał art. 7 ust. 1 i ust. 4 u.o.z.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił stan faktyczny oraz przywołał przepisy mające zastosowanie w sprawie. Wskazał, że na wniosek ww. fundacji 17 sierpnia 2018 r. nastąpiło odebranie jednej klaczy gniadej kuca (...), stanowiącej własność S. K..

Organ decyzją z 26 lutego 2019 r. znak: GR.6140.58.2018, na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2, 1a, 1b, 2, 2a oraz ust. 3 u.o.z., orzekł o czasowym odbiorze właścicielowi – S. K. jednej klaczy gniadej kuca (...). Przedmiotowa decyzja stała się ostateczna 9 kwietnia 2019 r. Przedmiotowe zwierzę od 17 sierpnia 2018 r. przebywało w gospodarstwie rolnym M. W., z którym Gmina Z. posiadała zawartą umowę dotyczącą zapewnienia opieki nad źle traktowanymi zwierzętami gospodarskimi. Koszty jego utrzymania oraz obsługi weterynaryjnej i kowalskiej ponosiła Gmina Z..

Prokuratura Rejonowa Kraków Prądnik Biały postanowieniem z 17 czerwca 2019 r. sygn. akt PR Ds. 1271.2018 umorzyła postępowanie przeciwko S. K. z uwagi na brak znamion czynu zabronionego.

W związku z powyższym pismami z 13 lutego 2020 r. oraz 1 kwietnia 2020 r. Wójt zwrócił się do właściciela zwierzęcia – S. K. – o stawienie się do odbioru pisma w siedzibie urzędu celem dokonania zwrotu przedmiotowej klaczy. Pisma nie zostały podjęte. Dnia 6 maja 2020 r. pracownicy urzędu uzyskali informację, że S. K. przebywa obecnie w Domu Pomocy Społecznej.

W pismach z 8 maja 2020 r. oraz 20 października 2020 r. organ zwracał się do właściciela zwierzęcia o ustalenie terminu zwrotu przedmiotowej klaczy. Właściciel zwierzęcia nie wyznaczył pełnomocnika oraz sam nie zgłosił się do urzędu w wyznaczonym terminie.

Sąd Okręgowy dla Krakowa XI Wydział Cywilny Rodzinny poinformował pismem z 9 lutego 2021 r. sygn. [...], że postępowanie w sprawie ubezwłasnowolnienia właściciela zwierzęcia trwa i nie zakończyło się.

W dniu 16 sierpnia 2021 r. do urzędu wpłynęło pismo od A. M. informujące o ustanowieniu jego osoby opiekunem prawnym całkowicie ubezwłasnowolnionego S. K..

Organ pismem z 3 września 2021 r. zwrócił się do A. M. o stawienie się w urzędzie celem odbioru 1 sztuki klaczy (...). Dnia 15 września 2021r. nastąpiło przekazanie A. M. ww. zwierzęcia.

Zawiadomieniem z 29 listopada 2021 r. organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji obciążającej kosztami utrzymania jednej gniadej klaczy (...), odebranej czasowo właścicielowi - 17 sierpnia 2018 r., która została zwrócona 15 września 2021 r. Zawiadomienie zostało doręczone A. M. - opiekunowi prawnemu strony - 3 grudnia 2011 r. Opiekun prawny 6 grudnia 2021 r. zapoznał się z aktami sprawy w siedzibie urzędu i nie wniósł uwag.

A. M. 5 stycznia 2022 r. zapoznał się z aktami sprawy i wniósł uwagę o treści cyt.: "Po zapoznaniu się z aktami sprawy, a w szczególności z kwotą do zapłaty w wysokości 38.530,36 zł wnoszę o jej umorzenie, z uwagi na sytuację osobistą mojego podopiecznego tj. S. K.".

Organ I instancji odnosząc się do powyższego wniosku stwierdził, że na tym etapie postępowania nie może on być rozpoznany, jako przedwcześnie złożony, przed uostatecznieniem się decyzji o obciążeniu kwotą z tytułu kosztów utrzymania. Wniosek o umorzenie należności strona winna złożyć dopiero w momencie, gdy przedmiotowa decyzja będzie ostateczna.

Organ I instancji podsumował, że w okresie od 17 sierpnia 2018 r. do 15 września 2021 r. odebrana właścicielowi gniada klacz kuca o imieniu [...]" przebywała w gospodarstwie rolnym w W. , a należności za jej utrzymanie w tym opiekę i obsługę kowalską oraz leczenie weterynaryjne regulował Wójt Gminy Z. , zgodnie z wystawianymi fakturami oraz rachunkami. Koszty utrzymania poniesione przez Wójta Gminy Z. zostały ujęte w uzasadnieniu decyzji w tabeli mającej 56 pozycji.

Opisana na wstępie decyzja I instancji została podpisana przez Zastępcę Wójta Z. mgr A. K., w zastępstwie Wójta i doręczona A. M. - opiekunowi prawnemu właściciela zwierzęcia.

A. M. wniósł od ww. decyzji odwołanie, zaskarżając ją i wnosząc o jej uchylenie w całości wraz z równoczesnym przekazaniem przedmiotowej sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Odwołujący wskazał, iż w pierwszej kolejności ustalić należy, czy w tym przypadku nie zachodzi przypadek tzw. "nie-aktu", czyli aktu wydanego przez nieuprawniony do tego podmiot. Odwołujący zakwestionował zakres umocowania do podpisania decyzji przez zastępcę wójta, w aktach sprawy nie było bowiem takiego upoważnienia. Odwołujący podniósł też, że organ I instancji nie odniósł się w sentencji swojego rozstrzygnięcia do złożonego wniosku o umorzenie kwoty w wysokości 38.530,36 zł. Przy czym odwołujący nie zgadza się ze stwierdzeniem, iż orzeczenie w tym zakresie byłoby przedwczesne.

W ocenie odwołującego istnieje konieczność weryfikacji, czy organ I instancji w sposób prawidłowy uzasadnił wybór swojego rozstrzygnięcia, ponieważ podniesione przez niego okoliczności prowadzą do wręcz przeciwnego wniosku w tym zakresie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z 11 lipca 2022 r. znak SKO.SW/4101/65/2022, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021, poz. 735 ze zm.), dalej "K.p.a." oraz art. 7 ust. 1 i ust. 4 u.o.z., utrzymało w mocy decyzję I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy opisał przebieg postępowania i wskazał, że materialnoprawną podstawę wydanej decyzji stanowią przepisy u.o.z. Zgodnie z art. 6 ust. 1a tej ustawy zabronione jest znęcanie się nad zwierzętami. Przez znęcanie się nad zwierzętami należy rozumieć zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień (art. 6 ust. 2 u.o.z.), w szczególności w sposoby wymienione w tym ustępie. W myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2, który definiuje znęcanie się nad zwierzętami, może być czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane: (1) schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne, lub (2) gospodarstwu rolnemu wskazanemu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jeżeli jest to zwierzę gospodarskie, lub (3) ogrodowi zoologicznemu lub schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę wykorzystywane do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych lub utrzymywane w ogrodach zoologicznych.

W myśl art. 7 ust. 3 tej ustawy w przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera mu zwierzę, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia. Na podstawie art. 7 ust. 4 w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna.

Wnioskiem fundacji "[...]" z 20 sierpnia 2018 r. o wydanie decyzji o czasowym odbiorze zwierząt, organ I instancji został poinformowany, że 17 sierpnia 2018 r. nastąpiło odebranie jednej gniadej klaczy kuca na mocy art. 7 ust. 3 u.o.z., stanowiącej własność S. K. (odbiór interwencyjny).

Decyzją z 26 lutego 2019 r., znak: GR.6140.58.2018 potwierdzono powyższe orzekając o czasowym odbiorze S. K., 1 sztuki klaczy kuca - gniadej i przekazaniu klaczy do gospodarstwa rolnego M. W.. Ww. decyzja stała się ostateczna 9 kwietnia 2019 r.

Zwierzę od 17 sierpnia 2018 r. do 15 września 2021 r. przebywało w gospodarstwie rolnym M. W., z którym Gmina Z. posiadała zawartą umowę dotyczącą zapewnienia opieki nad źle traktowanymi zwierzętami gospodarskimi. Koszty jego utrzymania oraz obsługi weterynaryjnej i kowalskiej ponosiła Gmina Z.. W aktach sprawy znajdują się kserokopie m.in. kolejnych umów zleceń.

Organ I instancji pismem z 3 września 2021 r., znak: GR.6140.58.2018 zwrócił się do A. M. o stawienie się w ciągu 7 dni od dnia doręczenia pisma w urzędzie w celu dokonania odbioru 1 sztuki klaczy kuca - gniadej o imieniu [...]".

W dniu 15 września 2021 r. w gospodarstwie rolnym w W. nastąpiło przekazanie A. M. klaczy w obecności pracownika Urzędu Gminy Z. oraz opiekuna zwierzęcia.

Wobec powyższego nie ulega wątpliwości organu odwoławczego, że przesłanki zastosowania cytowanego wyżej ust. 4 zostały w tej sprawie spełnione. Mianowicie, nastąpiło interwencyjne odebranie zwierzęcia w trybie art. 7 ust. 3 oraz umieszczenie go w gospodarstwie rolnym M. W. przy ul. [...] nr [...], [...], z którym Gmina Z. miała zawartą umowę dotyczącą zapewnienia opieki nad źle traktowanymi zwierzętami gospodarskimi (następnie z E. W. od 1 kwietnia 2021 r.). W rozpoznawanej sprawie nie było sporne, że skarżący był właścicielem odebranego zwierzęcia. Co istotne, w toku postępowania dotyczącego obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranego zwierzęcia nie ocenia się zasadności odebrania zwierzęcia, gdyż decyzja zapadła w tej sprawie była przedmiotem innego postępowania, a wobec jej niezaskarżenia stała się ostateczna.

Kluczową w sprawie jest kwestia zasadności obciążenia skarżącego kosztami w łącznej kwocie 38.530,36 zł.

Ustawa nie pozostawia jakiejkolwiek swobody organowi w zakresie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia, które zostało czasowo odebrane. Ustawodawca wręcz obliguje właściwy organ do wydania rozstrzygnięcia o kosztach transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia, w sytuacji gdy zwierzę traktowane było w sposób określony w art. 6 ust. 2 ustawy, co spowodowało jego czasowe odebranie. Innymi słowy, jeżeli decyzja o odebraniu zwierząt jest ostateczna i wykonana to organ administracji ma obowiązek orzec o obciążeniu kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia -dotychczasowego właściciela lub opiekuna tego zwierzęcia. Kolegium wyjaśniło, że obciążający dotychczasowego właściciela lub opiekuna zwierzęcia obowiązek uiszczenia kosztów transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia ma charakter publicznoprawny. Natomiast wysokość poniesionych kosztów wynika z umów zlecenia zawartych przez Gminę Z..

Kolegium podzieliło stanowisko prezentowane w judykaturze, że z treści art. 7 ust. 4 u.o.z. wynika jednoznacznie, iż decyzja wydana na podstawie tego przepisu musi ustalić konkretne, określone kwotowo koszty, które obowiązany jest uiścić właściciel lub dotychczasowy opiekun zwierząt.

Oceniając prawidłowość ustalenia kosztów, o których mowa w art. 7 ust. 4 u.o.z. organ II instancji wskazał, że w aktach sprawy znajduje się zestawienie dotyczące kosztów utrzymania przedmiotowej klaczy w okresie od 17 sierpnia 2018 r. do 15 września 2021 r. wraz z fakturami, ewidencją godzin czasu pracy, wystawionymi zgodnie z postanowieniami zawartych umów zlecenia. Kolegium dokonało weryfikacji powyższych dokumentów i stwierdziło zasadność i prawidłowość dokonanych wyliczeń.

W niniejszej sprawie w toku postępowania właściciel odebranego zwierzęcia został całkowicie ubezwłasnowolniony, a jego opiekunem prawnym został A. M. (zaświadczenie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z 8 lipca 2021 r., sygn. akt [...] - w aktach sprawy).

Kolegium wyjaśniło, że ocena zdolności do działania w postępowaniu administracyjnym następuje według przepisów prawa cywilnego. Przepisy prawa administracyjnego mogą w tym zakresie wprowadzać rozwiązania szczególne, co dotyczy to przede wszystkim państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych. Zdolność do czynności prawnych oznacza zdolność do samodzielnego działania w obrocie prawnym. Na gruncie procedury cywilnej i sądowoadministracyjnej odpowiada mu pojęcie zdolności procesowej, która jest zdolnością podmiotów postępowania do samodzielnego podejmowania czynności procesowych, a zatem czynności, których charakter i treść określają normy prawa procesowego. Gdy chodzi o osoby fizyczne, to ich zdolność do czynności prawnych zdefiniowana jest w art. 11-13, 15 Kodeksu cywilnego. Zdolność do czynności prawnych osób fizycznych jest "stopniowalna". Stopniowalna jest zatem także ich zdolność do dokonywania czynności w toczącym się postępowaniu. Pełną zdolność do czynności prawnych mają osoby fizyczne pełnoletnie i nieubezwłasnowolnione (art. 11 i 12 K.c.) oraz osoby małoletnie, które zawarły związek małżeński (art. 10 K.c.). Te osoby we wszystkich rodzajach postępowań administracyjnych mogą samodzielnie dokonywać czynności procesowych. Ograniczona zdolność do czynności prawnych przysługuje osobom niepełnoletnim między 13 a 18 rokiem życia oraz osobom częściowo ubezwłasnowolnionym (art. 15 K.c.), a także tym osobom, dla których w toku postępowania o ubezwłasnowolnienie ustanowiony został doradca tymczasowy (art. 549 Kodeksu postepowania cywilnego). Osoba pozbawiona zdolności do czynności prawnych nie może sama w postępowaniu administracyjnym podejmować żadnych czynności prawnych, ponieważ nie wywierają one skutku procesowego. Osobę ubezwłasnowolnioną reprezentuje opiekun.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Kolegium wyjaśniło, że nie zasługują one na uwzględnienie, bowiem zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, oświadczenie woli w imieniu gminy w zakresie zarządu mieniem składa jednoosobowo wójt albo działający na podstawie jego upoważnienia zastępca wójta samodzielnie albo wraz z inną upoważnioną przez wójta osobą. Natomiast zgodnie z art. 33 ust. 4, art. 39 ust. 2, art. 46 ust. 1 ww. ustawy wójt może powierzyć zastępcy wójta prowadzenie określonych spraw gminy w swoim imieniu, a także upoważnić do wydawania decyzji administracyjnych, w imieniu wójta. Również działając w zakresie zarządu mieniem gminy zastępca wójta składa oświadczenia woli działający na podstawie upoważnienia wójta. Zatem we wszystkich sytuacjach zastępca wójta działa z upoważnienia wójta. Co do zasady dotyczy to zarówno sytuacji, gdy wójt wykonuje swoje kompetencje, jak i czasu jego nieobecności.

W niniejszej sprawie decyzja została podpisana z adnotacją "w z. Wójta mgr A. K. Zastępca Wójta", tj. w zastępstwie, stąd też, w ocenie Kolegium, bezzasadny jest zarzut braku umocowania do podpisania decyzji przez zastępcę wójta, z uwagi na brak upoważnienia w aktach sprawy.

Kolegium podzieliło również stanowisko organu I instancji, że na tym etapie postępowania administracyjnego nie może być rozpoznany wniosek o umorzenie należności z uwagi na fakt jego przedwczesnego złożenia, bowiem dopiero ostateczność decyzji określającej wysokość należności umożliwia rozpoznanie wniosku o umorzenie należności i rozeznaniu sytuacji osobistej i majątkowej osoby zobowiązanej.

A. M., działając jako opiekun prawny całkowicie ubezwłasnowolnionego S. K., wniósł na powyższą decyzję Kolegium z 11 lipca 2022 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego mających istotny wpływ na treść zapadłego w tej sprawie rozstrzygnięcia, a mianowicie art. 33 ust. 4, w zw. z art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że Zastępca Wójta Gminy Z. A. K. posiadał 25 kwietnia 2022 r. stosowne upoważnienie Wójta Gminy, podczas gdy ich prawidłowa interpretacji prowadzi do wręcz przeciwnego wniosku.

W konsekwencji tego faktu skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu zarzutów skarżący podniósł, że co prawda zgodnie z art. 33 ust. 4, w związku z art. 39 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, wójt może powierzyć prowadzenie określonej sprawy gminy w swoim imieniu swojemu zastępcy przy jednoczesnym upoważnieniu go do wydawania decyzji w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej w swoim własnym imieniu, przy czym w przekonaniu skarżącego okoliczność ta w niczym nie zwalnia od obowiązku zalegania w aktach danej sprawy stosownego upoważnienia w tym zakresie, którego w tym konkretnym przypadku brak.

Kolegium w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując wywody zawarte w zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu Wójt Gminy Z. ki przesłał 3 marca 2023r. informację, że upoważnienie dla A. K. – Zastępcy Wójta - do wydawania decyzji administracyjnych, zostało udzielone w § 3 ust. 4 zarządzenia Wójta z 23 listopada 2018 r. nr 288/2018. Załączono do pisma potwierdzoną za zgodność kopię ww. zarządzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem w piśmie procesowym z 19 września 2022 r. wnoszący skargę wniósł o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a organ nie wniósł o przeprowadzenie rozprawy.

Zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259) - dalej "P.p.s.a." sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 120 P.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 145 § 1 P.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami Sąd stwierdził, że nie ma podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego, bowiem odpowiada ona prawu.

Uzasadnienie zaskarżonej decyzji czyni zadość wymogom art. 107 § 3 K.p.a. Zaskarżona decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Organ II instancji odniósł się także do zarzutów odwołania.

Jak słusznie wskazał organ II instancji, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 u.o.z. - zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 (który definiuje znęcanie się nad zwierzętami) może być czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne. W myśl art. 7 ust. 3 tej ustawy w przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera mu zwierzę, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia. Na podstawie art. 7 ust. 4 w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna.

Nie ulega wątpliwości i nie było sporne w niniejszej sprawie, że przesłanki zastosowania cytowanego wyżej ust. 4 zostały w tej sprawie spełnione. Nastąpiło interwencyjne odebranie właścicielowi 17 sierpnia 2018 r. klaczy w trybie art. 7 ust. 3 i umieszczenie jej do 15 września 2021 r. w gospodarstwie rolnym, z którego właścicielem - M. W., a następnie od 1 kwietnia 2021 r. - E. W., Gmina Z. posiadała zawartą umowę dotyczącą zapewnienia opieki nad źle traktowanymi zwierzętami gospodarskimi.

Powyższe potwierdzono decyzją Wójta Gminy Z. z 26 lutego 2019 r. znak: GR.6140.58.2018, która nie została zaskarżona odwołaniem i uzyskała przymiot ostateczności.

Bezsporne było również, że koszty utrzymania oraz obsługi weterynaryjnej i kowalskiej klaczy poniosła Gmina Z..

Jedynymi zarzutami skarżącego było po pierwsze, że zastępca wójta nie miał uprawnień do wydania decyzji I instancji z 25 kwietnia 2022 r., po drugie, że nie rozpatrzono wniosku opiekuna o umorzenie należności w wysokości 38.530,36 zł z uwagi na sytuację osobistą podopiecznego.

Sąd wskazuje, że powyższe zarzuty okazały się bezzasadne i nie mogły skutkować uchyleniem decyzji.

Odnosząc się do pierwszego z zarzutów Kolegium trafnie wyjaśniło, że zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (obecnie Dz.U. z 2023 r., poz. 40), oświadczenie woli w imieniu gminy w zakresie zarządu mieniem składa jednoosobowo wójt albo działający na podstawie jego upoważnienia zastępca wójta samodzielnie albo wraz z inną upoważnioną przez wójta osobą. Natomiast zgodnie z art. 33 ust. 4, art. 39 ust. 2 i art. 46 ust. 1 ww. ustawy wójt może powierzyć zastępcy wójta prowadzenie określonych spraw gminy w swoim imieniu, a także upoważnić do wydawania decyzji administracyjnych w imieniu wójta.

Przedstawione Sądowi zarządzenie Wójta nr [...] z 23 listopada 2018 r. upoważnia w § 3 ust. 4 A. K. – Zastępcę Wójta, do wydawania decyzji administracyjnych. Niewątpliwie zatem kwestionowana decyzja I instancji została wydana i podpisana przez prawidłowo umocowaną osobę reprezentującą uprawniony organ. Decyzja ta nie jest nieaktem.

Jakkolwiek akta administracyjne sprawy nie zawierały ww. upoważnienia, to jednak brak umieszczenia tego upoważnienia w aktach administracyjnych należy uznać za uchybienie nie mające wpływu na wynik sprawy, tym bardziej, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu Wójt Gminy Z. przesłał 3 marca 2023r. informację, że upoważnienie dla A. K. – Zastępcy Wójta - do wydawania decyzji administracyjnych, zostało udzielone w § 3 ust. 4 zarządzenia Wójta z 23 listopada 2018 r. nr 288/2018. Załączono do pisma potwierdzoną za zgodność kopię ww. zarządzenia.

Należy zauważyć przy tym, że jak słusznie wskazał organ odwoławczy, u.o.z. nie pozostawia w przedmiotowym zakresie jakiejkolwiek swobody organowi, obligując go do wydania rozstrzygnięcia o obciążeniu, w sytuacji gdy zwierzę traktowane było w sposób określony w art. 6 ust. 2 ustawy, co spowodowało jego czasowe odebranie. Z treści ww. ust. 4 art. 7 u.o.z. wynika też jednoznacznie, że decyzja wydana na podstawie tego przepisu musi ustalić konkretne, określone kwotowo koszty, które obowiązany jest uiścić właściciel lub dotychczasowy opiekun zwierząt.

Oceniając prawidłowość ustalenia kosztów, o których mowa w art. 7 ust. 4, nie budzi wątpliwości Sądu, że wysokość poniesionych kosztów, którymi następnie obciążono właściciela, wynika po pierwsze z umów zlecenia zawartych przez Gminę Z. z M. W., a następnie od 1 kwietnia 2021 r. z E. W., po drugie z zalegających w aktach administracyjnych rachunków i faktur stanowiących zestawienie kosztów utrzymania przedmiotowej klaczy w okresie od 17 sierpnia 2018 r. do 15 września 2021 r., wraz z ewidencją godzin czasu pracy.

Słusznie zatem Kolegium, weryfikując powyższe dokumenty, stwierdziło zasadność i prawidłowość dokonanych wyliczeń.

Przechodząc do kwestii drugiego z zarzutów, Sąd całkowicie podziela stanowisko organów obu instancji, że wniosek o umorzenie należności złożony przez opiekuna prawnego właściciela zwierzęcia można było i należało rozpoznać dopiero po uzyskaniu przymiotu ostateczności przez decyzję w przedmiocie obciążenia kosztami, to jest w niniejszej sprawie – po doręczeniu i wejściu do obrotu prawnego decyzji Kolegium z 11 lipca 2022 r.

Powyższe nie zmienia faktu, że nie ma żadnych przeszkód, by np. ponownie złożony wniosek o umorzenie należności, rozpoznać na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2023 r., poz. 1270) lub też działu III rozdziału 7a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2022 r., poz. 2651) i w razie zaistnienia przewidzianych przepisami przesłanek, należność umorzyć w całości lub w części.

Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a Sąd, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, nie dostrzegł uchybień uzasadniających wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja została wydana w zgodzie z przepisami prawa. Stan faktyczny sprawy został niewątpliwie ustalony, a dowody zostały adekwatnie rozważone i ocenione, co znalazło wyraz w uzasadnieniach decyzji organów obu instancji.

Sąd uchyla zaskarżony akt na podstawie art. 145 P.p.s.a. tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub w razie naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego orzekł jak w sentencji oddalając skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.



Powered by SoftProdukt