Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi J. D. na bezczynność Dyrektora [...] w B. w przedmiocie udostępnienia dokumentacji medycznej oddala skargę.

Pismem z 22 listopada 2017r. skarżący J. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach "skargę na niewydanie i niesprostowanie dokumentacji medycznej leczenia żony D. D. osobie upoważnionej."

W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że jako osoba upoważniona zwrócił się do ,,A’’ (zwanym dalej szpital ,,A’’) z pismem z 22 września 2017 r. oraz pismem z 4 października 2017 r. o wydanie mu całości dokumentacji medycznej potwierdzonej za zgodność z oryginałem dotyczącej leczenia zmarłej żony D. D., ze wszystkich oddziałów szpitalnych na których przebywała. Mimo, że szpital w regulaminie wewnętrznym ma termin siedem dni roboczych na wydanie tej dokumentacji, całości dokumentacji nie otrzymał. W tej sytuacji dwukrotnie wystąpił z pismami do Dyrektora szpitala z prośbą o wydanie mu brakującej dokumentacji medycznej oraz z prośbą o dokonanie sprostowania ewidentnych błędów w otrzymanej dokumentacji. Te dwie prośby pozostały bez odpowiedzi.

Stanowisku Dyrektora szpitala skarżący zarzucił naruszenie przepisów Rozporządzenia Ministra Zdrowia z 9 listopada 2015 r. w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania (Dz. U. 2015 poz. 2069).

Na tej podstawie wniósł o:

1. Zobowiązanie Dyrektora szpitala do sprostowania i wydania mu sprostowanej dokumentacji medycznej z leczenia D. D., potwierdzonej za zgodność z oryginałem według przedstawionego w skardze wykazu:

• Sprostowanie Karty Informacyjnej Leczenia Szpitalnego poprzez wpisanie do Karty wszystkich konsultacji chirurgicznych z podaniem daty, nazwiska lekarza, treści konsultacji, oraz nazwiska osoby która kierowała na konsultację, z okresu pobytu żony od 11.01.2017 r. do 18.01.2017 r. w Oddziale Onkologicznym. Jeśli jakaś konsultacja chirurgiczna miała miejsce podczas wcześniejszego pobytu żony w szpitalu to oczywiście sprostowanie Karty Informacyjnej Leczenia Szpitalnego za wcześniejszy pobyt w szpitalu.

Ewentualnie,

jeśli konsultacje faktycznie nie miały miejsca, dokonanie odpowiednich sprostowań zapisów w Karcie Informacyjnej Leczenia Szpitalnego z Oddziału Onkologicznego wystawionej za okres pobytu żony w szpitalu w okresie od 11.01.2017r. do 18.01.2017 r.,

• Sprostowanie Karty Informacyjnej Leczenia Szpitalnego z okresu pobytu żony od 11.01.2017 r. do 18.01.2017 r. w Oddziale Onkologicznym poprzez wpisanie prawidłowego roku w dacie podania chemioterapii oraz wykonania badania kontrolnego CT. Są daty: 14-01-2016 i 16-01-2016 a powinny być 14-01-2017 oraz 16- 01-2017.

• Sprostowanie Karty Informacyjnej Leczenia Szpitalnego z okresu pobytu żony od 6.05.2017 r. do 8.05.2017 r. poprzez skreślenie treści TK - wykonanego w dniu 19.05.2017 r.

• Sprostowanie Karty Informacyjnej Leczenia Szpitalnego z okresu pobytu żony od 23.06.2017 r. do 29.06.2017 r. w Oddziale Onkologicznym poprzez umieszczenie w Karcie opisu przeprowadzonego badania tomografii komputerowej w dniu 19.05.2017r. Wynik tego badania żona otrzymała na osobnej kartce z umieszczoną na badaniu datą 26.06.2017 r.

2. Zobowiązanie Dyrektora szpitala do wydania mu dokumentacji medycznej z leczenia żony D. D., potwierdzonej za zgodność z oryginałem według poniższego wykazu.

• Protokół z konsylium, które odbyło się w dniu 15.12.2016 r.

• Skierowanie do Poradni Specjalistycznej, wystawionego przez konsylium w dniu 15.12.2016 r.

• Raport pielęgniarski dzienny i nocny (wersja papierowa) za okres pobytu żony w dniach od 17.07.2017 r. do dnia 25.07.2017 r. w ,,A’’ szpital przy ul. [...].

3. Zobowiązanie Dyrektora szpitala do wydania mu dokumentacji medycznej z leczenia żony D. D. ze sprostowaniem oczywistych błędów i potwierdzonej za zgodność z oryginałem według poniższego wykazu.

• "Indywidualnej Karty Zleceń Lekarskich" za czas pobytu w szpitalu od 13.07.2017 r. do 17.07.2017 r. w Oddziale Onkologicznym, bez zakrytych miejsc.

• Sprostowanie "Karty Indywidualnej Pielęgnacji" za czas pobytu w szpitalu od 13.07.2017 r. do 17.07.2017 r. na Oddziale Onkologicznym.

• Sprostowanie poprzez skreślenie i dokonanie odpowiedniego zapisu, sfałszowanego dokumentu (Skierowania? Konsultacji Ginekologicznej? Konsultacji chirurgicznej? ) wystawionego w dniu 16.12.2016 r. przez Dr D. J. (pisownia oryginalna – przyp. Sądu).

4. Zobowiązanie Dyrektora szpitala do umieszczenia w historii choroby żony D. D. wszystkich wyników badań i treści konsultacji wykonanych poza szpitalem ,,A’’, a które niezwłocznie były lekarzom szpitala dostarczane, oraz wydanie mu historii choroby z uwzględnieniem tych badań i konsultacji według poniższego wykazu.

• Wynik Konsultacji Preparatów nr: 3004 wykonany w dniu 2.03.2017 r. przez ,,B’’.

• Badanie kolonoskopii wykonane prywatnie, odpłatnie, w dniu 15.03.2017 r. w NZOZ ,,C’’ w J.

• Wyniku płatnego badania próbek, przez ,,A’’ w B., pobranych podczas badania kolonoskopii w J.

• Konsultacja onkologiczna dokonana przez Prof. dr hab. n med. P. W. w dniu 29 marca 2017 r. w K.

• Wynik Konsultacji Preparatów nr: 3056 wykonany w dniu 5.04.2017 r. przez ,,B’’.

• Wyników prywatnego badania krwi na markery CEA i CA-125, wykonane w dniu 29.05.2017 r. w ,,D’’ sp. z o.o. w P.

• Konsultacja onkologiczna dokonana przez Prof. dr hab. n med. P.W. w dniu 31 maja 2017 r. w K.

5. Ustalenie przez Sąd, która z trzech wersji Karty Informacyjnej Leczenia Szpitalnego z Oddziału Onkologicznego jakie posiada skarżący jest faktycznie zgodna z oryginałem.

6. Zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu powołał się na wyrok składu siedmiu Sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r. w sprawie o sygn. akt OSA 1/03, wydany w czasie obowiązywania ustawy o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91 poz. 408 ze zm.), według którego pacjent

publicznego zakładu opieki zdrowotnej ma uprawnienie do udostępnienia mu dokumentacji medycznej zbiorczej prowadzonej przez zakład, w zakresie dotyczącym jego osoby, wynikające z art. 18 ust. 3 pkt 1 tej ustawy, a w razie odmowy uznania tego uprawnienia przez zakład, może zaskarżyć czynność zakładu do sądu administracyjnego (wyrok NSA w sprawie o sygn. akt OSA 1/03).

Zaznaczył, że zgodnie z orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygnaturze akt I OSK 601/05, jeśli przepisy nie stawiają dodatkowych warunków do wniesienia skargi na bezczynność w zakresie udostępniania dokumentacji medycznej pacjenta, skarga taka może być wniesiona bez żadnych dodatkowych warunków. Skarga taka jest zatem dopuszczalna bez konieczności wezwania do usunięcia naruszenia prawa organu, który nie udostępnił dokumentacji medycznej.

W dalszej części uzasadnienia strona kwestionuje fakt przeprowadzenia co najmniej dwóch konsultacji, a w Karcie Informacyjnej Leczenia Szpitalnego nie ma informacji kto przeprowadzał pierwszą konsultację (nazwisko lekarza), brak dat obu konsultacji jak również nie ma żadnej treści tych dwóch konsultacji chirurgicznych.

On zaś twierdzi, że żadnych konsultacji nie było, a w czasie spotkania żony z chirurgiem chciał on jedynie "osobiście zobaczyć żonę, przekazał informacje że jest decyzja o jej niezwłocznej operacji, poinformował o ewentualnych możliwościach przebiegu operacji i chciał uzyskać zgodę żony na tą operację."

W przypadku gdyby okazało się, że konsultacji nie było, strona domaga się sprostowania zapisów w Karcie Informacyjnej Leczenia Szpitalnego i "podania daty rozmowy chirurga dr D. J. z żoną oraz treści tej rozmowy."

W dokumentacji zawarto tez informację o badaniach przeprowadzonych 16-01-2016, podczas gdy faktycznie były one wykonane 16-01-2017r.

Podniósł, że w Karcie Informacyjnej Leczenia Szpitalnego za okres 6.05.2017 r. do 8.05.2017 r. wydanej i potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez Kierownika Działu Obsługi Klienta na stronie 26 jest umieszczony wynik badania TK z dnia 19.05.2017 r. i wyraża wątpliwość czy lekarze znają przyszłość i około dwa tygodnie przed wykonaniem badania znali już wyniki badania i opisali je w Karcie Informacyjnej Leczenia Szpitalnego.

W dniu 19 maja 2017 r. żona skarżącego miała zrobioną tomografię komputerową, lecz z jej wynikiem żona zapoznała się dopiero 26 czerwca 2017 r., co uznał za skandaliczne.

Ad 2 skargi.

Otrzymany przez niego protokół z odbytego konsylium jest dziwny. Nie jest podany skład lekarzy i ich specjalizacja. Brak planu leczenia. Brak ustalenia rodzajów terapii, które będą stosowane. Brak w końcu kwalifikacji pacjenta do leczenia zabiegowego, chemioterapii lub radioterapii. Brak było na konsylium lekarza ze specjalizacją chirurgia. Uważa, że szpital ,,A’’ z jakichś powodów nie chce mu wydać prawdziwego protokołu z konsylium.

Podniósł dalej, że Szpital prowadzi w formie papierowej raporty dzienne i nocne pielęgniarek. Ze wszystkich oddziałów szpitalnych kopie tych raportów otrzymał poza ,,A’’ przy ul. [...] gdzie żona (zmarła) przebywała od 17.07.2017 r. do 25.07.2017 r. w celu ustalenia leczenia bólu.

Ad. 3 skargi.

Za okres od 13.07.2017 r. do 17.07.2017 r. pobytu żony na Oddziale Onkologicznym szpitala otrzymał dwie strony dokumentacji medycznej potwierdzone za zgodność z oryginałem przez panią ordynator o nazwie "Indywidualna Karta Zleceń Lekarskich". Na jednej ze stron widać w dwóch miejscach zakrytą treść wpisów, co uznał za niedopuszczalne. W/w rozporządzenie Ministra Zdrowia nie dopuszcza usuwania, zakrywania, skreślania (bez możliwości odczytu skreślonego miejsca), wszelkiej manipulacji w dokumentacji medycznej.

Dalej opisuje nieścisłości, jakie – ego zdaniem – zachodzą w dokumentacji medycznej w związku z podaniem chorej [...] w okresie pobytu od 13.07.2017 r. do 17.07.2017 r. na Oddziale Onkologicznym.

Pośród otrzymanej dokumentacji medycznej z pobytu żony na Oddziale Chirurgii Onkologicznej i Ogólnej w dniach od 15.12.2016 r. do 20.12.2016 r. skarżący otrzymał również dokument, co do którego nie wie jak określić jego charakter: skierowanie na badania(?), Konsultacja Ginekologiczna(?), prośba o konsultację ginekologiczną(?), konsultacja chirurgiczna(?), z datą wystawienia 16.12.2016 r. i podpisaną przez ordynatora. Uważa, że ten dokument jest sfałszowany i tego fałszerstwa dokonano po skardze z dnia 16 stycznia 2017 r. złożonej dyrektorowi medycznemu. Zdaniem skarżącego ten dokument stworzony został w celu uchronienia lekarza oraz szpitala przed konsekwencjami za to, że "lekarz z premedytacją chciała doprowadzić do zgonu mojej żony poprzez zaniechanie leczenia i zaniechanie zgłoszenia tragicznego stanu żony chirurgom, oraz po to aby choć częściowo zniwelować skandalicznie przeprowadzone konsylium w dniu 15.12.2016 r. w przypadku gdybym w styczniu 2017 r. zgłosił sprawę do prokuratury."

Dalej zarzuca, że lekarz nie miał prawa dokonywać konsultacji chirurgicznej na pacjentce przebywającej aktualnie na oddziale, którego był ordynatorem ani dokonywać konsultacji ginekologicznej, skoro jest specjalistą chirurgii onkologicznej i ogólnej. Opinia wyrażona w tym piśmie nie znalazła się w Karcie Informacyjnej Leczenia Szpitalnego. Jest natomiast w Karcie Informacyjnej Leczenia Szpitalnego za ten okres opisana szczegółowo konsultacja ginekologiczna i konsultacja onkologiczna. Podnosi, że żona została zoperowana dopiero w styczniu 2017 r. po jego interwencji u dyrektora medycznego, kiedy to chirurg wyciął guz, który miał średnicę 50 cm.

Zarzuca, że mimo ciężkiego stanu lekarze podawali żonie chemioterapię zamiast niezwłocznie operować.

Stwierdza, że "To ewidentnie sfałszowany dokument spreparowany po faktach aby zatuszować skandalicznie przeprowadzone konsylium, skandaliczne zaniechania i skandaliczne działania lekarzy."

Ad. 4 skargi.

Odnośnie tego punktu skargi, skarżący wyjaśnia, że umieszczenie w historii choroby wszystkich badań i konsultacji dokonanych poza szpitalem przez pacjenta to obowiązek szpitala wynikający z § 15 pkt. 4 podpunkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 9 listopada 2015r. w sprawie rodzajów, zakresu i wzorów dokumentacji medycznej oraz sposobu jej przetwarzania (Dz. U. 2015 poz. 2069).

Natomiast szpital nie umieścił w historii choroby wyników badań i konsultacji wykonanych poza szpitalem, a udostępnionych przez żonę.

Ad. 5 skargi.

W tym zakresie stwierdził, że posiada trzy wersje Karty Informacyjnej Leczenia Szpitalnego żony, które różnią się objętością – dwie z nich liczą 44 a jedna – 48 stron. Zdaniem skarżącego różnica prawie 10% w ilości wydanych stron zgodnych z oryginałem może świadczyć o manipulacji dokumentacją medyczną. Usuwać z dokumentacji nic nie można według rozporządzenia Ministra Zdrowia. Dopisywać chyba również nie.

W odpowiedzi na skargę szpital wniósł o odrzucenie skargi w zakresie, w jakim obejmuje kwestie nienależące do właściwości sądu administracyjnego i oddalenie skargi w pozostałym zakresie.

Odnośnie żądania 1 i 3 tj. zobowiązania Dyrektora Szpitala do sprostowania i wydania sprostowanej dokumentacji medycznej wskazał, że żądanie sprostowania dokumentacji medycznej nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

W kwestii wskazanej w pkt. 2., tj. wydania dokumentacji według wykazu zawartego w skardze wskazał, że całość sporządzonej i posiadanej przez Szpital dokumentacji została wydana skarżącemu na jego żądanie zawarte w pismach z 22 września 2017 r. oraz 04 października 2017 r. Odbiór dokumentacji został potwierdzony przez stronę na wskazanych pismach, a w aktach sprawy znajdują się potwierdzenia odbioru żądanych dokumentów oraz wykonania ich fotokopii przez skarżącego.

W zakresie żądania zawartego w pkt 4. skargi tj. żądania zobowiązania Dyrektora Szpitala do umieszczenia w historii choroby D. D. wszystkich wyników badań i treści konsultacji wykonanych poza Szpitalem, wskazał, że rozpoznanie takiego żądania również nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Jednocześnie stwierdził, że kopie tych dokumentów - wbrew twierdzeniom skarżącego - znajdują się w dokumentacji medycznej D. D. i stały się częścią jej historii choroby.

W przedmiocie trzech wersji Karty Informacyjnej, które różnią się objętością, szpital wyjaśnił, że dokumentacja medyczna była generowana na różnych komputerach, różniących się interfejsem, wobec czego te same dane pobrane z systemu na różnych komputerach zajmują różną ilość stron.

W ostatnim punkcie szpital podniósł brak zasadności wniosku o zasądzenie kosztów postępowania.

W piśmie z 4.04.2018r. skarżący poinformował, że złożył do tut. Sądu trzy skargi: z 22 listopada 2017r., 12 stycznia 2018r. i 7 lutego 2018r. Wyjaśnił, że jedną ze skarg (z 22 listopada 2017r. ) złożył bezpośrednio do Sądu i ta została przesłana do Szpitala, inne w tym samym przedmiocie składał w Szpitalu (z 2 stycznia 2018r.), a następnie – po jej wycofaniu ze szpitala - także bezpośrednio w Sądzie, następnie pismem z 12 stycznia 2018r. bezpośrednio w WSA po raz kolejny złożył skargę o identycznej treści jak skarga z 2 stycznia 2018r. złożona w szpitalu, a następnie wycofana. Składał do Sądu za pośrednictwem Szpitala kilka pism, część z nich następnie wycofał, wreszcie 7 lutego 2018r. złożył trzecią skargę – jak stwierdza sam skarżący - w tej samej sprawie. Jednocześnie stwierdził, że działania dyrektora szpitala mają na celu "jak najwięcej namieszać, zagmatwać, stworzyć pozory totalnego chaosu, aby maksymalnie utrudnić lub wręcz uniemożliwić rzetelne rozpatrzenie (jego) trzech skarg," bo to czego się domaga "będzie dowodem przestępstwa popełnionego przez lekarzy."

Następnie w piśmie z 19 kwietnia 2018r. dokonał modyfikacji skargi.

Wniósł o nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności, orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa i zwrotu kosztów postepowania w kwocie 183,37 zł, na którą składa się wpis od skargi, koszty listów poleconych do Sądu, koszty dojazdów strony do Sądu i opłat parkingowych. Jednocześnie wycofał część spośród wniosków skargi.

Po dokonaniu tej modyfikacji skarżący wnosił o:

1. Zobowiązanie Dyrektora szpitala do sprostowania i wydania mu sprostowanej dokumentacji medycznej.

Sprostowanie Karty Informacyjnej Leczenia Szpitalnego poprzez wpisanie do Karty wszystkich konsultacji chirurgicznych z podaniem daty, nazwiska lekarza, treści konsultacji, oraz nazwiska osoby która kierowała na konsultację, z okresu pobytu żony od 11.01.2017 r. do 18.01.2017 r. w Oddziale Onkologicznym. Jeśli jakaś konsultacja chirurgiczna miała miejsce podczas wcześniejszego pobytu żony w szpitalu to oczywiście sprostowanie Karty Informacyjnej Leczenia Szpitalnego za wcześniejszy pobyt w szpitalu.

Ewentualnie,

jeśli konsultacje faktycznie nie miały miejsca, dokonanie odpowiednich sprostowań zapisów w Karcie Informacyjnej Leczenia Szpitalnego z Oddziału Onkologicznego wystawionej za okres pobytu jego żony w szpitalu w okresie od 11.01.2017 r. do 18.01.2017 r.;

2. Zobowiązanie Dyrektora szpitala do wydania mu dokumentacji medycznej z leczenia żony potwierdzonej za zgodność z oryginałem według poniższego wykazu.

• Protokół z konsylium, które odbyło się w dniu 15.12.2016 r.

• Skierowanie do Poradni Specjalistycznej, wystawionego przez konsylium w dniu 15.12.2016 r.

• Raport pielęgniarski dzienny i nocny (wersja papierowa) za okres pobytu żony w dniach od 17.07.2017 r. do dnia 25.07.2017 r. w ,,A’’ przy ul. [...].

3. Zobowiązanie Dyrektora szpitala do wydania mu dokumentacji medycznej z leczenia żony ze sprostowaniem oczywistych błędów i potwierdzonej za zgodność z oryginałem według poniższego wykazu.

• "Indywidualnej Karty Zleceń Lekarskich" za czas pobytu w szpitalu od 13.07.2017 r. do 17.07.2017 r. w Oddziale Onkologicznym, bez zakrytych miejsc.

• Sprostowanie "Karty Indywidualnej Pielęgnacji" za czas pobytu w szpitalu od 13.07.2017 r. do 17.07.2017 r. na Oddziale Onkologicznym.

4. Zobowiązanie Dyrektora szpitala do umieszczenia w historii choroby żony wszystkich wyników badań i treści konsultacji wykonanych poza szpitalem ,,A’’, oraz wydanie mu historii choroby z uwzględnieniem tych badań i konsultacji według poniższego wykazu (tutaj w 7 punktach wskazał, o jakie konsultacje i badania chodzi).

Podtrzymał też żądania wyrażone w pkt 5 i 6 skargi, tj. ustalenie która z trzech wersji Karty informacyjnej leczenia szpitalnego jest faktycznie zgodna z oryginałem wobec różnic w ich objętości, a także zasądzenie kosztów postępowania.

Po raz kolejny powielił relację z leczenia żony w szpitalu i swoje co do tego zastrzeżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie Sąd przyjął, że strona skarży się na bezczynność w wydaniu mu dokumentacji medycznej dotyczącej leczenia jego żony o treści żądanej przez niego. Wniosek taki wynika z treści skargi po jej modyfikacji i pisma procesowego strony z 19 kwietnia 2018r. (karta 109), gdzie strona domaga się "orzeczenia czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa."

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a P.p.s.a., a zatem w sytuacjach, gdy organy administracji nie wydają decyzji, postanowień, aktów albo nie dokonują czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa bądź nie wydają pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.

Z powyższego wynika, że na wstępie konieczne jest ustalenie, czy sprawa, w której została wniesiona skarga, należy do katalogu przewidzianego w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Następnie Sąd winien rozważyć, czy dopuszczalność skargi zleży od uprzedniego zachowania określonego trybu warunkującego skuteczne wniesienie skargi, a jeśli tak, to czy taki tryb przed wniesieniem skargi został wyczerpany. Dopiero w sytuacji, gdy ocena w dwóch pierwszych kwestiach będzie wskazywać na dopuszczalność skargi, może przystąpić do merytorycznego badania sprawy tj. ustalenia, czy istotnie organowi można przypisać bezczynność w dokonaniu czynności, do jakich jest zobowiązany, a polegających na konieczności wydania decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.

Oceny dopuszczalności skargi na bezczynność w udostępnieniu dokumentacji medycznej należy dokonywać w oparciu o art. 26 ust. 1 ustawy z 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2016r., poz. 186 j.t.), zgodnie z którym podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych udostępnia dokumentację medyczną pacjentowi lub jego przedstawicielowi ustawowemu, bądź osobie upoważnionej przez pacjenta.

W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zakład opieki zdrowotnej jest zakładem administracyjnym, który w określonym zakresie wykonuje funkcje z zakresu administracji publicznej. (Tak NSA w postanowieniu z 8 listopada 2012 r., II OZ 958/12).

Nadto – stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z powyższego wynika, że działania placówki medycznej w sprawie udostępniania dokumentacji medycznej podlegają kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., a w konsekwencji podlegają także kontroli w zakresie bezczynności w udostępnieniu tej dokumentacji na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. To zaś prowadzi do wniosku, że została spełniona przesłanka pierwsza.

Odnośnie wyczerpania trybu warunkującego wniesienie skargi Sąd – za Naczelnym Sądem Administracyjnym - wyraża pogląd, że skarga na niepodjęcie czynności w zakresie wydania dokumentacji medycznej jako czynności materialno-technicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej i nie wymaga uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. argumentacja powołana w wyroku NSA z 15 lipca 2011 r. sygn. I OSK 667/11).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarga na bezczynność Szpitala w udostępnieniu dokumentacji medycznej była dopuszczalna i to bez konieczności wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wobec tego stwierdzić należy, że spełniona została również przesłanka druga, a Sąd mógł przystąpić do jej merytorycznego rozpoznania.

To zaś merytoryczne rozpoznanie doprowadziło Sąd orzekający do wniosku, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie można się w działaniach ,,A’’ dopatrzyć naruszenia prawa polegającego na bezczynności w załatwieniu wniosku strony.

Z akt sprawy wynika, że skarżący pismami z 22 września 2017r. i 4 października 2017r. zwrócił się do ,,A’’ o wydanie mu całości dokumentacji medycznej z leczenia żony. Jako złączniki do skargi przedłożył dokumentację medyczną opisaną szczegółowo w 17 punktach (19 załączników – 2 pisma własne strony). Skoro zaś tą dokumentacją dysponuje, to potwierdza to stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę, że dokumentację tę otrzymał. O tym, że otrzymał ją od organu świadczy nie tylko fakt, że jest w jej posiadaniu, ale także okoliczność, że została ona potwierdzona "za zgodność z oryginałem" przez D. M., specjalistę onkologii klinicznej albo H. K., Kierownika Działu Obsługi Pacjenta czyli pracowników zaskarżonego szpitala. Nadto w aktach administracyjnej sprawy znajdują się kserokopie wniosków strony z 22 września 2017r. i 4 października 2017r., na których osobiście potwierdził odbiór dokumentacji, a na wniosku z 22 września 2017r. dodatkowo znajduje się adnotacja podpisana "K." o wykonaniu przez skarżącego zdjęć raportów pielęgniarskich z całego pobytu. Wreszcie sam skarżący stwierdza, że posiada trzy komplety dokumentacji medycznej, wydanej na jego wniosek.

W takim zaś przypadku zarzut bezczynności w udostępnieniu dokumentacji medycznej nie jest uzasadniony, a zatem skarga zasługuje na oddalenie.

Odnośnie różnicy w objętości dokumentacji pomiędzy jej poszczególnymi egzemplarzami Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienie organu, że jest to spowodowane innym interfejsem dokumentów, wygenerowanych z elektronicznych zapisów dokumentacji medycznej, tym bardziej, że skarżący nie zarzucał rozbieżności w ich treści. Wręcz przeciwnie – na str. 5 pisma z 19 kwietnia 2018r. wskazał, że "ja nie neguję poszczególnych zapisów, słów, zdań, określeń. Zwracam uwagę na objętość, ale objętość tekstu." Rację ma skarżący twierdząc, że "interfejs nie jest programem edytującym tekst." Tym niemniej faktem notoryjnym jest, że w sytuacji użycia innej czcionki lub innego rozmiaru marginesów lub odstępów między wersami, objętość tekstu może się różnić mimo treściowej tożsamości.

Sąd nie uwzględnił wniosku strony zaskarżonej o odrzucenie skargi.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Odnosząc powołany przepis do stanu faktycznego sprawy zauważyć należy, że niniejsze postępowanie zostało zainicjowane skargą osobistą, i nie wynika z niej, aby skarżący posiadał wykształcenie prawnicze. W związku z tym należało treść skargi odczytać w sposób oddający prawdopodobne intencje strony i umożlwiający jej merytoryczne rozpoznanie. Natomiast jak wynika z przedstawionych wcześniej wywodów, sprawa bezczynności w wydaniu dokumentacji medycznej należy do właściwości sądu administracyjnego, zatem – w ocenie Sądu – nie zachodziły przesłanki do odrzucenia skargi.

Faktem natomiast jest, że – stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. - Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności.

Z powyższego wynika, że nawet uznając skargę za zasadną (czego w niniejszej sprawie nie stwierdzono) Sąd może jedynie zobowiązać organ do dokonania czynności lub wydania aktu jako takiego, a nie wydania aktu określonej treści, gdyż to skutkowałoby naruszeniem przez Sąd kompetencji organu administracji, a zatem naruszeniem zasady trójpodziału władzy oddzielającej władzę sądowniczą od władzy wykonawczej. Skutkowałoby to naruszeniem art. 10 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowiącego, że:

1. Ustrój Rzeczypospolitej Polskiej opiera się na podziale i równowadze władzy ustawodawczej, władzy wykonawczej i władzy sądowniczej.

2. Władzę ustawodawczą sprawują Sejm i Senat, władzę wykonawczą Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej i Rada Ministrów, a władzę sądowniczą sądy i trybunały.

Z uwagi na powyższe, wnioski skarżącego o zobowiązanie szpitala do sprostowania dokumentacji medycznej – jako pozostające poza zakresem właściwości Sądu - nie mogły być rozpatrzone.

Z pism strony skarżącej wynika, że kwestionuje ona pośrednio także prawidłowość postępowania medycznego (zarzuty dotyczące wadliwego przeprowadzenia konsylium lekarskiego, wadliwego leczenia, podawania niewłaściwych leków w czasie hospitalizacji paliatywnej), jednak również ten aspekt sprawy pozostaje poza zakresem kognicji Sądu administracyjnego.

Sąd nie uwzględnił także wniosku skarżącego o zasądzenie kosztów procesu, gdyż – stosownie do art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Z powyższego a contrario wynika, że w sytuacji, gdy skarga nie została uwzględniona, zwrot kosztów nie przysługuje.

Z tych względów, uznając skargę za niezasadną, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Sąd oddalił skargę.