Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E.K. i W.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 217/17 o zawieszeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi E.K. i W.J. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w sprawie uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 24 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 217/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi E.J. i W.J. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w sprawie uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta [...].

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że ww. uchwała była już przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2015 r. II SA/Kr 1548/14 oddalił skargi. Zaś wniesione od tego orzeczenia skargi kasacyjne (zarejestrowane pod sygn. II OSK 2298/15) nie zostały jeszcze przez Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznane.

Następnie Sąd wskazał na normę art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", i wyjaśnił, że w jego ocenie rozstrzygnięcie sprawy niniejszej zależy od wyniku toczącego się przed Sądem odwoławczym postępowania w sprawie II OSK 2298/15. Dalej Sąd podał, że przedmiotem skargi w obu sprawach jest ta sama uchwała, a wydając wyrok w sprawie II SA/Kr 1548/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał już kontroli poprawności zachowania procedury uchwałodawczej w całości. Jeżeli wyrok ten stanie się prawomocny, to w zakresie oceny prawidłowości procedury uchwalenia zaskarżonej uchwały będzie on wiązał Sąd również w niniejszej sprawie. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia jest istotne z punktu widzenia realizacji celu niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. A brak zawieszenia niniejszego postępowania mógłby doprowadzić do wydania sprzecznych ze sobą prawomocnych wyroków dotyczących tej samej zaskarżonej uchwały.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia od organu na ich rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

Zakwestionowanemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na zawieszeniu postępowania w sprawie II SA/Kr 217/17, mimo że brak jest podstaw ku takiemu rozstrzygnięciu.

W ocenie skarżących nie sposób zgodzić się z twierdzeniem Sądu, że od wyniku postępowania w sprawie II OSK 2298/15 zależy wynik niniejszego postępowania. Sąd nie wykazał bezpośredniego wpływu rozstrzygnięcia w sprawie II OSK 2298/15 na rozstrzygnięcie tej sprawy. Zakres zaskarżonej uchwały w tej sprawie dotyczy jedynie działki nr [...], obręb [...]. A wyrok Sądu w sprawie II SA/Kr 1548/14 dotyczy uchwały jako całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Regulacja powyższego przepisu dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jednakże zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej (M. Niezgódka-Medek w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer 2011, uw. 3 do art. 125).

Zawieszenie postępowania określone w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny, bowiem ocena jego zasadności pozostawiona została uznaniu sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy. Fakultatywność zawieszenia nie oznacza jednak dowolności działania sądu w tej mierze. Omawiany przepis ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. Dla sądu administracyjnego kwestią wstępną może być wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne, aby sformułować wypowiedź czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem. Brak jest podstaw do zawieszenia postępowania w sytuacji, gdy sąd jest w stanie samodzielnie dokonać koniecznych do rozstrzygnięcia sprawy ustaleń (zobacz: wyrok NSA z dnia 8 maja 2007 r. II OSK 694/06, wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2006 r. I FSK 845/05, dostępne orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie zwrócił uwagę, że zakwestionowana w tej sprawie uchwała Rady Miasta [...] w sprawie uchwalenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta [...] stanowiła już przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2014 r. w sprawie o sygnaturze akt II SA/Kr 1548/14, oddalił wniesione na tą uchwałę skargi. Wyrok ten w dacie wydawania postanowienia o zawieszeniu postępowania był nieprawomocny, gdyż zostały od niego wywiedzione skargi kasacyjne. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wynik postępowania wszczętego wskazanymi skargami kasacyjnymi będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej, bowiem ewentualne orzeczenie co do prawidłowości i legalności zaskarżonego aktu rzutować będzie na ocenę tego aktu dokonywaną w kolejnych postępowaniach jego dotyczących. Na okoliczność tę nie ma wpływu fakt, że strony w niniejszej sprawie skarżą uchwałę w zakresie swojego indywidualnego interesu prawnego. Mając powyższe na względzie, uznać należy, że wynik postępowania zainicjowanego skargą kasacyjną od wyroku o sygn. II SA/Kr 1548/14, w którym była dokonywana ocena legalności zaskarżonego aktu, będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Dlatego też zasadnie Sąd pierwszej instancji postępowanie sądowe zawiesił.

Na marginesie wskazać należy, że skargi kasacyjne od wyroku w sprawie II SA/Kr 1548/14 zostały rozpoznane. Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w składzie rozpoznającym niniejszej zażalenie z urzędu wiadomo jest, że w sprawie II OSK 2298/15 w dniu 31 maja 2017 r. został wydany wyrok.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.