Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta R. z dnia [...]r., nr [...], znak [...] nakazującą skarżącemu M.K. rozbiórkę obiektu kontenerowego o powierzchni zabudowy około [...] m2, położonego w północno-wschodniej części działki nr [...] przy ul. [...] w R..

W powyższym postępowaniu administracyjnym poza skarżącym brało udział jeszcze sześć innych osób. Do skargi wniesionej przez pełnomocnika skarżącego został załączony jednak tylko jeden jej odpis, a wśród załączników nie znalazło się pełnomocnictwo ani jego wierzytelny odpis wykazujący umocowanie do reprezentowania skarżącego.

Z uwagi na to w dniu 22 stycznia 2018 r. Przewodniczący Wydziału II w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez:

1) nadesłanie pięciu dodatkowych odpisów skargi dla doręczenia uczestnikom postępowania oraz

2) złożenie pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

W wezwaniu tym zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zostało ono doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 lutego 2018 r. i dotychczas nie spotkało z żadną jego reakcją.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z powodu niewykonania wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych.

Należy bowiem mieć na względzie, że zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl natomiast art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Jednocześnie niezbędne staje się odnotowanie, że do pisma strony, a więc także do skargi, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.), a niespełnienie tego wymogu skutkuje niemożnością nadania skardze prawidłowego biegu (zob. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13; dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Nie mniej istotne jest również to, że stosownie do art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona działa przed sądem przez pełnomocnika, to jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. O obowiązku tym stanowi również art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma, a więc także do skargi, należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Jest przy tym niewątpliwe, że niedołączenie tego dokumentu do skargi uniemożliwia zweryfikowanie, czy osoba, która skargę podpisała, była do tego upoważniona i stanowi brak formalny tego pisma.

Mając na względzie powyższe, zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.

W rozpatrywanej sprawie wezwanie takie skierowano do pełnomocnika skarżącego i nie zostało wykonane. Biorąc pod uwagę czas jego doręczenia, uznać trzeba było, że termin do dokonania tej czynności bezskutecznie upłynął z dniem 15 lutego 2018 r. Tym samym wniesioną skargę należało odrzucić, co też uczyniono na podstawie wyżej powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.