Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 31 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej D. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2015 r. o sygn. akt III SA/Wa 1468/14 w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2010 r. oraz I kwartał 2011 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną

Postanowieniem z dnia 5 lutego 2015 r. o sygn. akt III SA/Wa 1468/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi Skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2010 r. oraz I kwartał 2011 r., odrzucił skargę Skarżącego.

Odpis powyższego orzeczenia doręczono Skarżącemu w dniu 11 lutego 2015 r. Sekretariat WSA w Warszawie, w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 5 lutego 2015 r. pouczył Skarżącego o sposobie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej.

Pismem z dnia 7 marca 2015 r., nadanym na poczcie 10 marca 2015 r., Skarżący osobiście złożył skargę kasacyjną na powyższe postanowienie WSA w Warszawie (z zachowaniem terminu), zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a", wojewódzki sąd administracyjny dokonuje wstępnej kontroli skargi kasacyjnej. Kontrola ta obejmuje zbadanie zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalność oraz dochowanie wymogów formalnych.

W myśl art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Z kolei z art. 175 § 2 p.p.s.a. wynika, że tzw. przymus adwokacki nie obowiązuje w sytuacji, gdy skargę sporządził sędzia, prokurator, notariusz, albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Zgodnie natomiast z art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach zobowiązań podatkowych.

Z cytowanych przepisów wynika zatem jednoznacznie, iż niedopuszczalne jest wnoszenie do sądu skarg kasacyjnych, które nie zostały sporządzone przez osoby mające status zawodowy, o którym mowa w powyższych przepisach.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, iż w niniejszej sprawie Skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście, pomimo pouczenia go, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego ewentualnie sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, a także przez doradcę podatkowego - w sprawach zobowiązań podatkowych.

Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby Skarżący był adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, albo spełniał inne powyżej wskazane kryteria zawodowe. Ponadto na takie okoliczności Skarżący nie powoływał się ani w skardze kasacyjnej, ani w toku postępowania sądowo-administracyjnego.

Tym samym skargę kasacyjną wniesiono z naruszeniem wymogu sporządzenia jej przez profesjonalnego pełnomocnika, zatem jest ona niedopuszczalna. Zgodnie zaś z art. 178 ab initio p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 178 w związku z art. 175 i art. 177 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił o odrzuceniu skargi kasacyjnej.