drukuj    zapisz    Powrót do listy

6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz, Budowlane prawo, Inspektor Nadzoru Budowlanego, Oddalono skargę kasacyjną, II OSK 413/21 - Wyrok NSA z 2021-10-20, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II OSK 413/21 - Wyrok NSA

Data orzeczenia
2021-10-20 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-02-24
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Czerwiński
Jerzy Stankowski /sprawozdawca/
Wojciech Mazur /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II SA/Kr 16/20 - Wyrok WSA w Krakowie z 2020-07-07
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325 art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2018 poz 2096 art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 105 § 1, art. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur Sędziowie: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 lipca 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 16/20 w sprawie ze skargi M.L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2019 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 7 lipca 2020 r. sygn akt II SA/Kr 16/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M.L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] października 2019 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania.

Zaskarżony wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym.

Decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...], znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] - Powiat Grodzki (zwany dalej: PINB) na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018r., poz. 2096, zwanej dalej: k.p.a.) umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie budowy napowietrznej dwutorowej linii wysokiego napięcia 110kV.

Po rozpoznaniu odwołania M. L., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (zwany dalej: WINB) decyzją z dnia [...] października 2019 r., nr [...], znak [...] utrzymał w mocy ww. decyzję PINB.

WINB wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji, że przedmiotem postępowania jest inwestycja polegająca na budowie napowietrznej dwutorowej linii wysokiego napięcia tj. słupa energetycznego posadowionego na działce ewidencyjnej nr [...] obr. [...][...], zlokalizowanej przy ul. [...] w [...]. Słup zlokalizowany jest bezpośrednio przy granicy z działką ewidencyjną nr [...], a obecnym jego właścicielem jest [...] S.A. w [...]. Przedmiotowy słup stanowi element sieci elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV EC [...], która została zrealizowana na początku lat 80. XX w. Dalej WINB wyjaśnił, że zgodnie z obowiązujący w dacie budowy przedmiotowego obiektu art. 28 ust 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 1974 r. Nr 38 poz. 229 zwanej dalej: p.b. z 1974 r.), roboty budowlane, z wyjątkiem rozbiórek można rozpocząć po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Wyłączenia od tego obowiązku zostały przewidziane w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlane (Dz.U. z 1975 r. Nr 8 poz. 48). Zatem budowa przedmiotowego obiektu wymagała pozwolenia na budowę. Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane nie ustanawiała obowiązku przechowywania dokumentacji robót budowlanych w sposób, jaki na dzień dzisiejszy określa go art. 63 obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (jednolity tekst Dz. U. z 2019r., poz. 1186 zwanej dalej: p.b.), co uzasadnia fakt, że w przedmiotowej sprawie mimo dochowania należytej staranności przez PINB nie odnaleziono całości dokumentacji dla przedmiotowego obiektu.

WINB wyjaśnił, że linia elektroenergetyczna 110 kV EC [...] była realizowana na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę znak [...] z dnia [...] grudnia 1982 r. wydanej przez Naczelnika Dzielnicy [...]. Zgodnie z zasadami logiki należy więc, wobec braku zachowania całości dokumentacji przyjąć, że data wydania wyżej wymienionej decyzji świadczy o tym, że wszystkie wcześniejsze czynności związane z zatwierdzeniem i uzgodnieniem nowej lokalizacji słupów nr 5 i nr 8 były znane organowi wydającemu powyższą decyzję z urzędu, a co za tym idzie wzięte pod uwagę w procedurze wydawania pozwolenia na budowę. Powyższe oznacza, że zezwolenie z dnia [...] kwietnia 1982 r. nr [...] wydane przez Zastępcę Naczelnika Dzielnicy [...] było w istocie jednym z dokumentów w procedurze wydania pozwolenia na budowę napowietrznej dwutorowej linii energetycznej wysokiego napięcia 110 kV [...]. Wobec powyższego WINB uznał, że postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek M. L. jest bezprzedmiotowe.

Odnosząc się do stanowiska M. L., iż lokalizacja słupów I, V i VIII jest niezgodna z pozwoleniem na budowę, jak i poprzedzającą je decyzją o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji i zatwierdzeniu planu realizacyjnego WINB stwierdził, że skoro przeprowadzone wyczerpująco postępowanie wyjaśniającego nie doprowadziło do niewątpliwego ustalenia, iż sporny budynek został - wzniesiony bez pozwolenia na budowę, to postępowanie w sprawie legalności tego obiektu należało uznać za bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 k.p.a., a to z uwagi na niemożność stwierdzenia stanu samowoli budowlanej.

Wskazanym na wstępie wyrokiem z dnia 7 lipca 2020 r. sygn. akt II SA/Kr 16/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. L. na ww. decyzję WINB z dnia 22 października 2019 r.

Sąd I instancji zaznaczył, że sporna w sprawie pozostaje lokalizacja słupa nr VIII. Ze zgromadzonego przez organy materiału dowodowego wynika, że w dniu [...] grudnia 1982 r. zostało wydane przez Naczelnika Dzielnicy [...] pozwolenie na budowę znak [...] dla inwestycji linia elektroenergetyczna 110 kV EC [...], "zgodnie z planem realizacyjnym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] stycznia 1982 r. znak: [...]". W decyzji tej wskazano również, że "przy wykonywaniu robót budowlanych należy zachować następujące warunki: budowa powinna być prowadzona zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją, zaleceniami zawartymi w uzgodnieniach oraz przepisami branżowymi". Wobec powyższego Sąd I instancji uznał, że już tylko na podstawie tego dokumentu ustalić można niespornie, że budowa linii elektroenergetycznej relacji [...] jako całego przedsięwzięcia nie była samowolą budowlaną.

Natomiast na podstawie pozostałych zgromadzonych przez organy dokumentów, Sąd I instancji uznał, że można ustalić również, iż lokalizacja słupa nr VIII (8) nie była samowolnie zmieniona w trakcie realizacji inwestycji. Nie zachowała się kompletna dokumentacja, albowiem w czasie gdy decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana (1982r.), ówcześnie obowiązujące przepisy nie nakazywały jej przechowywania. Niemniej na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego można poczynić szereg ustaleń jakie akty i czynności poprzedzały wydanie pozwolenia na budowę. W dniu [...] stycznia 1982 r. została wydana przez Biuro Planowania Przestrzennego, Architektury i Nadzoru Budowlanego decyzja nr [...] o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji i zatwierdzeniu planu realizacyjnego linii elektroenergetycznej 110kV EC [...], na którą powołuje się pozwolenie na budowę z [...] grudnia 1982 r. W decyzji tej organ zobowiązał jednocześnie inwestora do zmiany stanowiska słupa nr 4. Jak zaznaczył organ: "zmianę powyższą uzgodnioną z ZUDP należy przedłożyć przy wystąpieniu z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę". W dniu [...] marca 1982 r. Zespól Uzgadniania Dokumentacji Projektowej (ZUDP) uzgodnił protokołem nr [...] lokalizację słupa nr I. W protokole tym wskazano, że: "na podstawie niniejszej dokumentacji zamiennej Zespół anuluje uzgodnienie odcinka 4-7 linii napowietrznej 110kV dokonane protokołem nr [...] z dnia 29.10.80 r.". W dniu [...] kwietnia 1982 r. została wydane przez Naczelnika Dzielnicy [...] decyzja nr [...], w której zezwolono [...] wybudowanie spornej linii oraz zobowiązano Zakład do "ustalenia odszkodowania dla poszczególnych obywateli". Decyzja ta została wydana na podstawie art. 35 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz.U. z 1961 r., Nr 18. poz. 94, z późn. zm.), który przewidywał organy administracji państwowej, instytucje i przedsiębiorstwa państwowe mogą za zezwoleniem [...] zakładać i przeprowadzać na nieruchomościach - zgodnie z zatwierdzoną lokalizacją szczegółową - ciągi drenażowe, przewody służące do przesyłania płynów, pary, gazów, elektryczności oraz urządzenia techniczne łączności i sygnalizacji, a także inne podziemne lub nadziemne urządzenia techniczne niezbędne do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Tym samym decyzja ta co do zasady stanowiła zezwolenie na wykonanie określonej kategorii obiektów budowlanych na konkretnej nieruchomości przede wszystkim w tym znaczeniu, że była tytułem prawnym dla przedsiębiorcy przesyłowego do stałego korzystania z wymienionej w tej decyzji nieruchomości w tym w celu ubiegania się pozwolenie na budowę. Decyzja wydana w trybie art. 35 ustawy o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości nie była zatem równoznaczna z udzieleniem inwestorowi pozwolenia na budowę wymienionej w niej inwestycji. Na skutek odwołania J.K. i S.Z., w dniu [...] lipca 1982 r. wydana została przez Prezydenta Miasta [...] decyzja reformatoryjna i orzeczono "w przypadku ob. [...] - przesunięcie słupa nr 8 wzdłuż prostej o 11 m w kierunku działki nr 58". W dniu [...] września 1982 r. Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej uzgodnił protokołem nr [...] nową lokalizację słupów anulując dotychczasową lokalizację słupa nr I, V i VIII uzgodnioną protokołami z dnia [...] października 1980 r. oraz [...] marca 1982 r. W załączniku graficznym (mapa) do tego uzgodnienia przedstawiono nową i starą lokalizację słupa nr 8. Decyzja z dnia [...] grudnia 1982 r o pozwoleniu na budowę, wydana przez Naczelnika Dzielnicy [...] znak [...], oparta została na art. 29 p.b. z 1974 r. oraz § 20 rozporządzenie Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego (Dz. U. Nr 8, poz. 48 z późn. zm.). Decyzja o pozwoleniu na budowę z [...] grudnia 1982 r. w swoim rozstrzygnięciu odwoływała się do planu realizacyjnego zatwierdzonego decyzją z dnia [...] stycznia 1982 r. Decyzja o zatwierdzeniu planu realizacyjnego prawdopodobnie nie została zmieniona (a przynajmniej nie wynika to z akt sprawy), pomimo że zmieniano lokalizację różnych słupów: odcinka 4-7 linii ([...] marca 1982 r.) oraz słupów nr I, V i VIII ([...]września 1982 r.). Niemniej jednak już w decyzji [...] stycznia 1982 r. o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji i zatwierdzeniu planu realizacyjnego, organ z jednej strony zatwierdził określony plan realizacyjny, jednak jednocześnie zobowiązał inwestora do zmiany stanowiska słupa nr 4, nakazując te zmianę uzgodnić z ZUDP i przedłożyć przy wystąpieniu z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę. Organ zatwierdzający plan realizacyjny nie nakazał zmiany dokumentów, które zatwierdzał, stosownie do zmiany lokalizacji słupa nr 4, ale nakazał zmianę tę uzgodnić z ZUDP i uwzględnić w dokumentach składanych wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Natomiast w samej decyzji o pozwoleniu na budowę wskazano, że budowa ma być realizowana nie tylko zgodnie z zatwierdzonym planem realizacyjnym, ale wskazano również, że budowa powinna być prowadzona zgodnie z zatwierdzona dokumentacją, zaleceniami zawartymi w uzgodnieniach oraz przepisami branżowymi. Innymi słowy, stwierdzenie organu zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a kwestionowane w skardze, że "zgodnie z zasadami logiki należy więc, wobec braku zachowania całości dokumentacji przyjąć, że data wydania wyżej wymienionej decyzji świadczy o tym, że wszystkie wcześniejsze czynności związane z zatwierdzeniem i uzgodnieniem nowej lokalizacji słupów nr 5 i nr 8 były znane organowi wydającemu powyższą decyzję z urzędu, a co za tym idzie wzięte pod uwagę w procedurze wydawania pozwolenia na budowę." - jest zdaniem Sądu I instancji uzasadnione.

Jak wskazał Sad I instancji ze zgromadzonego materiału dowodowego oraz zasad logiki właśnie wynika, że wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę Zakład Energetyczny [...] przedłożył dokumentację zmiany lokalizacji nie tylko słupa nr 4, ale też dokumentację wszystkich innych zmian, które zostały uzgodnione z ZUDP po wydaniu decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny, w tym także lokalizacji słupa nr 8. Samowoli budowlanej czy to całkowitej czy to polegającej na odstępstwach od projektu nie można domniemywać, zwłaszcza po niemal 30 latach od wydania decyzji i zrealizowaniu inwestycji, niewątpliwie określanej dziś mianem inwestycji celu publicznego. W tej sytuacji organ prawidłowo umorzył postępowanie administracyjne.

W skardze kasacyjnej M. L., zaskarżyła ww. wyrok w całości zarzucając mu naruszenie:

1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie i niedostrzeżenie przez Sąd I instancji, że organ II instancji nie dokonał niezbędnych i wyczerpujących ustaleń faktycznych w zakresie zbadania zgodności faktycznie wykonanej inwestycji z pozwoleniem na budowę, przewidującym inną jej lokalizację, a także nie dokonał kompleksowej i prawidłowej oceny stanu faktycznego i zgromadzonego materiału dowodowego oraz dokonał ustaleń sprzecznych z tymże materiałem dowodowym;

2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a., poprzez niewłaściwe zastosowanie i niedostrzeżenie Sąd I instancji, że bezprzedmiotowość postępowania została stwierdzona bezpodstawnie z uwagi na to, że faktycznie wykonana inwestycja narusza postanowienia udzielonego pozwolenia na budowę.

Skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazała, że od początku postępowania podkreślała, iż sekwencja zdarzeń w zakresie lokalizacji i budowy przedmiotowej linii była następująca:

1. w dniu [...] października 1980 r. Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej uzgodnił protokołem nr [...] lokalizację słupa nr V i VIII;

2. w dniu [...] stycznia 1982 r. została wydana przez Biuro Planowania Przestrzennego, Architektury i Nadzoru Budowlanego decyzja nr [...] o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji i zatwierdzeniu planu realizacyjnego;

3. w dniu [...] marca 1982 r. Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej uzgodnił protokołem nr [...] lokalizację słupa nr I;

4. w dniu [...] kwietnia 1982 r. zostało wydane przez Naczelnika Dzielnicy [...] zezwolenie nr [...] na budowę napowietrznej linii energetycznej 110 kV;

5. w dniu [...] września 1982 r. została wydana przez Prezydenta Miasta [...] decyzja nr [...] utrzymująca w mocy zezwolenie na budowę z dnia [...] kwietnia 1982 r.

6. w dniu [...] września 1982 r. Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej uzgodnił protokołem nr [...] nową lokalizację słupów anulując dotychczasową lokalizację słupa nr I, V i VIII uzgodnioną protokołami z dnia [...] października 1980 r. oraz [...] marca1982 r.

7. w dniu [...] grudnia 1982 r. zostało wydane przez Naczelnika Dzielnicy [...] pozwolenie na budowę znak [...] dla inwestycji linia elektroenergetyczna 110 kV EC [...].

Twierdzenia Sądu I instancji, iż zmiana lokalizacja słupów byłą znana organowi udzielającemu pozwolenia n budowę, pozostają w sprzeczności z treścią wydanej w dniu [...] grudnia 1982 r. decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenie na budowę znak [...] dla inwestycji linia elektroenergetyczna 110 kV [...].

Obowiązkiem organów nadzoru budowlanego było ustalenie, czy zmiana lokalizacji została rzeczywiście wzięta pod uwagę, a nie opieranie się na domniemaniach, przypuszczeniach i zaufaniu do działania organu jakie miało miejsce w 1982 r. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, że zmiana lokalizacji słupa nr VIII nie została wzięta pod uwagę w pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 1982 r. i nie została w żaden prawny sposób usankcjonowana. Z treści pozwolenia na budowę z dnia [...] grudnia 1982 r. wynika, że zostało ono wydane na podstawie wniosku inwestora z dnia [...] października 1982 r. zgodnie z planem realizacyjnym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] stycznia 1982 r, nr [...], czyli planem zatwierdzonym przed zmianą lokalizacji słupów, co miało miejsce dopiero w dniu [...] września 1982 r., kiedy to Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej uzgodnił protokołem nr [...] nową lokalizację słupów anulując dotychczasową lokalizację słupa nr I, V i VIII uzgodnioną protokołami z dnia [...] października 1980 r. oraz [...] marca 1982 r.

Ustalenia w zakresie obecnej lokalizacji linii, tożsamej z wytycznymi Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej zawartymi w protokole nr [...] z dnia [...].09.1982 r., pozostają w sprzeczności z lokalizacją wynikającą z protokołu nr [...] z dnia [...] października 1980 r., decyzji z dnia [...] stycznia 1982 r., decyzji z [...] kwietnia 1982 r. oraz decyzji z dnia [...] grudnia 1982 r. Przedmiotowa linia elektroenergetyczna 110 kV wykonana została ostatecznie zgodnie z wytycznymi Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej zawartymi w protokole nr [...] z dnia [...] września 1982 r. Jednak lokalizacja ustalona tym protokołem nie została zatwierdzona ani decyzją o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji i zatwierdzeniu planu realizacyjnego, ani decyzją w przedmiocie pozwolenia na budowę napowietrznej linii energetycznej 110 kV. Pozwolenie na budowę z dnia [...] grudnia 1982 r. obejmuje inwestycję określoną planem realizacyjnym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] stycznia 1982 r., a w dniu wydania tej ostatniej decyzji nie była znana zmiana lokalizacji słupa nr I, V i VIII wynikająca z protokołu nr [...] z dnia [...] września 1982 r. Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej. W konsekwencji należy uznać, że lokalizacja słupów I, V i VIII jest niezgodna z pozwoleniem na budowę, jak i poprzedzającą je decyzją o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji i zatwierdzeniu planu realizacyjnego.

Z treści decyzji z dnia [...] lipca 1982 r., wydanej w wyniku odwołania, wynika, że posadowienie słupa nr VIII uległo zmianie o 11 metrów w kierunku działki nr [...]. Protokołem z dnia [...] września 1982 r. Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej wyłącznie anulował lokalizację słupa: nr V i VIII oraz nr I, a w załączniku graficznym do ww. protokołu słup nr VIII został niewłaściwie usytuowany czyli niezgodnie z ww. decyzją z dnia [...] lipca 1982 r. i z ustaleniami poczynionymi na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] lipca 1982 r. W przypadku prawidłowego posadowienia słupa nr VIII tj. zgodnie z decyzją z dnia [...] lipca 1982 r. lub według pierwotnego załącznika, wybudowana napowietrzna linia wysokiego napięcia nie powodowałaby braku możliwości zabudowy budynkiem mieszkalnym działki nr [...].

Decyzja z dnia [...] stycznia 1982 r. przewidywała zmianę lokalizacji słupa nr IV, co nie wymagało zmiany zatwierdzonych dokumentów, a jedynie uzgodnienie z ZUDP i przedłożenie przy wystąpieniu z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Samo zawarcie w decyzji takiego upoważnienia wskazuje na to, że zmiana lokalizacji słupów planowanej linii energetycznej miało istotne znaczenie. Co więcej, upoważnienie dotyczy wyłącznie słupa nr IV, a nie słupów nr I, V i VIII, co do których takiego upoważnienia zawartego w decyzji nie ma. Gdyby ustawodawca chciał uzgodnieniom ZUDP przyznać pierwszorzędne znaczenie, to nie wprowadzałby wymogu wydania decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny. Uzgodnienia ZUDP pełniły natomiast służebną rolę w stosunku do decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Mając na uwadze, że w rozpoznawanej sprawie skarżący kasacyjnie zrzekł się rozprawy, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności postępowania, w którym wydano zaskarżony wyrok.

Niezasadny okazał się zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. stanowi podstawę uwzględnienia skargi z uwagi na naruszenie przez organy przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z kolei z przywołanych w skardze kasacyjnej przepisów k.p.a. wynika, że organy administracji publicznej w toku postępowania stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ponadto organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, a motywy jakimi się kierował powinny zostać wyjaśnione w uzasadnieniu decyzji.

Zdaniem skarżącej kasacyjnie, Sąd I instancji miał dopuścić się naruszenia wskazanych powyżej przepisów poprzez błędną ocenę, iż organy nadzoru budowlanego dokonały niezbędnych i wyczerpujących ustaleń faktycznych w zakresie zbadania zgodności faktycznie wykonanej inwestycji z pozwoleniem na budowę, przewidującym inną jej lokalizację, a także nie dokonały kompleksowej i prawidłowej oceny stanu faktycznego i zgromadzonego materiału dowodowego.

Zasadnicze znaczenie z punktu widzenia omawianego zarzutu miało ustalenie zgodności z prawem posadowienia na nieruchomości będącej własnością skarżącej kasacyjnie, słupa nr VIII.

W toku postępowania organy nadzoru budowlanego ustaliły, że sporna inwestycja realizowana była na podstawie pozwolenia na budowę udzielonego decyzją z [...] grudnia 1982 r. znak [...], udzielonego przez Naczelnika Dzielnicy [...]. Z ustaleń organów wynika również, że ww. decyzja udzielająca pozwolenie na budowę, jak wynika z jej streści, wydana została zgodnie z planem realizacyjnym zatwierdzonym decyzją z dnia [...] stycznia 1982 r. znak: [...]. Ponadto w decyzji wskazano, że "przy wykonywaniu robót budowlanych należy zachować następujące warunki: budowa powinna być prowadzona zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją, zaleceniami zawartymi w uzgodnieniach oraz przepisami branżowymi".

Organy nadzoru budowlanego ustaliły ponadto, że w dniu [...] stycznia 1982 r. została wydana przez Biuro Planowania Przestrzennego, Architektury i Nadzoru Budowlanego decyzja nr [...] o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji i zatwierdzeniu planu realizacyjnego linii elektroenergetycznej 110kV EC [...], na którą powołuje się ww. decyzja udzielająca pozwolenie na budowę z [...] grudnia 1982 r. W decyzji z [...] stycznia 1982 r. organ zobowiązał inwestora do zmiany stanowiska słupa nr 4. W dniu [...] marca 1982 r. Zespól Uzgadniania Dokumentacji Projektowej uzgodnił protokołem nr [...] lokalizację słupa nr I. Dodatkowo w protokole tym wskazano, że: "na podstawie niniejszej dokumentacji zamiennej Zespół anuluje uzgodnienie odcinka 4-7 linii napowietrznej 110kV dokonane protokołem nr [...] z dnia [...].10.80 r." Organy nadzoru budowlanego ustaliły także, że w dniu [...] kwietnia 1982 r. została wydana przez Naczelnika Dzielnicy [...] decyzja nr [...], w której zezwolono Zakładowi Energetycznemu [...] wybudowanie spornej linii oraz zobowiązano Zakład do "ustalenia odszkodowania dla poszczególnych obywateli". W dniu [...] lipca 1982 r. wydana została przez Prezydenta Miasta [...] decyzja, w której orzeczono o przesunięciu słupa nr 8 wzdłuż prostej o 11 m w kierunku działki nr [...]. Następnie w dniu [...] września 1982 r. Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej uzgodnił protokołem nr [...] nową lokalizację słupów anulując dotychczasową lokalizację słupa nr I, V i VIII uzgodnioną protokołami z dnia [...] października 1980 r. oraz [...] marca 1982 r. Istotnym jest, że w załączniku graficznym do tego uzgodnienia oznaczono nową i starą lokalizację słupa nr 8.

Mając na uwadze przedstawiony powyżej ciąg wydarzeń, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie sposób podważyć stanowiska Sądu I instancji, że organ udzielający pozwolenia na budowę posiadał informację na temat całej dokumentacji związanej z posadowieniem słupa nr 8, w tym o jego zmienionej lokalizacji. Przywołana w skardze kasacyjnej okoliczność dokonania zmiany lokalizacji słupa nr 8, już po wydaniu decyzji o zatwierdzeniu planu realizacyjnego, nie przesądza o realizacji inwestycji niezgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. Dostrzec trzeba, że w decyzji udzielającej pozwolenia na budowę wskazano, że budowa ma być realizowana nie tylko zgodnie z zatwierdzonym planem realizacyjnym, ale wskazano również, że budowa powinna być prowadzona zgodnie z zatwierdzona dokumentacją, zaleceniami zawartymi w uzgodnieniach oraz przepisami branżowymi. Wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę Zakład Energetyczny [...] przedłożył natomiast dokumentację zmiany lokalizacji nie tylko słupa nr 4, ale też dokumentację wszystkich innych zmian, które zostały uzgodnione przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej po wydaniu decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny, w tym także lokalizacji słupa nr 8.

Podzielając dokonaną przez Sad I instancji ocenę materiału dowodowego zebranego przez organy nadzoru budowlanego, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organy te prawidłowo orzekły o umorzeniu postępowania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt