Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Mirosław Bator (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. T. na bezczynność [...] Kuratora Oświaty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje [...] Kuratora Oświaty do wydania aktu lub dokonania czynności w sprawie dotyczącej wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2021r.; II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. w pozostałym zakresie skargę oddala; IV. zasądza od [...] Kuratora Oświaty na rzecz P. T. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego

Pismem z dnia 17 listopada 2021 r. P. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność [...] Kuratora Oświaty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Organowi zarzucił naruszenie art. 61 ust. 1 i 4 Konstytucji RP oraz przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W skardze podano, że w wypowiedzi z dnia 4 listopada 2021 r. na portalu [...] – Kurator Oświaty B. N. poinformowała, że jedna z [...] szkół zamówiła flagę Polski, a otrzymała dwie flagi – polską i niemiecką. W związku z tym skarżący zwrócił się o informację, która konkretnie była to szkoła. Pismem z dnia 16 listopada 2021 r. organ poinformował wnioskodawcę, że nie został upoważniony do ujawnienia w jakiej szkole miało to miejsce. W ocenie skarżącego przedmiotowa informacja będąca przecież informacją na temat dokonanego przez szkołę (organ administracji publicznej) zakupu oraz nabytego majątku w postaci flag stanowi informację publiczna i to informację prostą. W związku z powyższym skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udostępnienia informacji publicznej oraz stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności.

W odpowiedzi na skargę Kurator Oświaty wniósł o jej oddalenie. Organ podniósł, że w dniu 5 listopada 2021 r. skarżący przesłał na adres poczty elektronicznej organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej udzielenia przez [...] Kuratora Oświaty odpowiedzi, której konkretnie [...] szkoły dotyczyła wypowiedź B. N. z 4 listopada 2021 r. z godziny [...] na portalu [...] W dniu 16 listopada 2021 r. organ przesłał na adres poczty elektronicznej wnioskodawcy odpowiedź, w której wskazano, że Kurator Oświaty nie został upoważniony do ujawnienia, w której szkole miało to miejsce. W nawiązaniu do powyższego pisma skarżący emailami z 17 listopada 2021 r. zwrócił się do organu o udzielenie odpowiedzi w zakresie padanie danych osoby, która nie upoważniła kuratora do ujawnienia informacji, z podaniem imienia i nazwiska oraz organu, który ta osoba reprezentuje, lub organ, w którym jest zatrudniona oraz do kogo kurator zwracał się o "upoważnienie" w tej sprawie, z prośbą o padanie imienia i nazwiska oraz organu, który ta osoba reprezentuje, lub organ, w którym jest zatrudniona. W drugiej wiadomości email skarżący poinformował o złożeniu skargi na bezczynności organu za pośrednictwem systemu ePUAP, w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W dniu 19 listopada 2021 r., nawiązując do korespondencji z dnia 17 listopada 2021 r. oraz z zachowaniem terminu zakreślonego w art. 13 ust. l ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej organ uzupełnił odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 5 listopada 2021 r. i wskazał, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej. W odpowiedzi udzielonej skarżącemu w dniu 19 listopada 2021 r. wyjaśniono, że informacje, o które się zwrócił nie stanowią informacji publicznych gdyż nie zostały przez organ administracyjny w żaden sposób utrwalone. Wskazano również, że informacja, aby mieć charakter informacji publicznej musi istnieć i być w posiadaniu organu. Obie te przesłanki muszą wystąpić łącznie. Informacja nie może istnieć jedynie w pamięci osoby sprawującej funkcję publiczną, lecz musi zostać zmaterializowana, aby w sposób nie budzący wątpliwości można było odczytać jej treść. Organ administracyjny udzielił skarżącemu, z zachowaniem terminu określonego w art. 13 ust. l ustawy o dostępie do informacji publicznej pełnej odpowiedzi, w szczególności uzupełniając ją pismem z 19 listopada 2021 r., w którym wskazano, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej. W stanie faktycznym mniejszej sprawy nie doszło do zmaterializowania informacji, albowiem pozostała ona jedynie w pamięci B. N., która ponadto zamieszczając ww. wypowiedź w serwisie [...] działała jako osoba prywatna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W świetle art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej powoływanej jako "P.p.s.a.") w zw. z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądowa kontrola administracji publicznej, dokonywana w oparciu o kryterium legalności, obejmuje m.in. orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na bezczynność. Pojęcie bezczynności wiąże się z sytuacją, gdy organ będąc właściwym i zobowiązanym do załatwienia sprawy, nie czyni tego w terminie określonym przepisami prawa. Dla stwierdzenia tego stanu rzeczy nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana. W tym zakresie nie jest zatem istotne, czy bezczynność organu była przez organ zawiniona, czy też wynikała ona jedynie z błędnego jego przekonania co do sposobu załatwienia danej sprawy.

W kontrolowanej sprawie skarżący domagał się udostępnienia informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ustawa ta reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania u.d.i.p., jak i procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej.

W sprawie nie wzbudził wątpliwości Sądu zakres podmiotowy zastosowania u.d.i.p. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są bowiem, zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Przy czym organami władzy publicznej w rozumieniu powołanego przepisu są też organy samorządu terytorialnego, a więc organy gminy, powiatu i województwa (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka – Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., str. 94). Nie budzi wątpliwości, że Kurator Oświaty jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej - jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Oceniając aspekt przedmiotowy tzn. czy żądana informacja stanowi informację publiczną wskazać należy, że pojęcie informacji publicznej określone jest w art. 1 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Katalog rodzajów informacji publicznej, został przykładowo wymieniony w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. Z analizy wskazanych przepisów wynika ogólny wniosek, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Przy wykładni przepisów powołanej ustawy należy mieć także na uwadze konstytucyjne prawo dostępu obywatela do wiadomości na temat funkcjonowania organów władzy publicznej (art. 61 Konstytucji RP). Pojęcie informacji publicznej odnosi się zatem do wszelkich faktów dotyczących spraw publicznych i tych, które odnoszą się do publicznej sfery działalności. W świetle powyższego oczywistym jest, że każda informacja dotycząca zasad funkcjonowania podmiotu wykonującego zadanie publicznie, a w szczególności gospodarowanie środkami publicznymi stanowi informację publiczną. Uprawnione było więc stanowisko skarżącego, że informacje odnoszące się do kwestii zakupu flag stanowią informację publiczną. Poza zakresem kontroli organu, jak również sądu pozostają motywacja skarżącego do wystąpienia z wnioskiem.

Odnosząc się do argumentacji organu, że Kurator Oświaty zamieścił swoją wypowiedź na prywatnym profilu na portalu [...] stwierdzić należy, że istnienie przedmiotowego profilu w medium społecznościowym zaliczyć należy do szeroko rozumianej sfery działalności organu. Osoba prowadząca ten profil nie wątpliwie pełni funkcję publiczną. Nie było zatem podstaw do podzielenia stanowiska organu, że żądana przez skarżącego informacja nie jest informacją publiczną – informacją tą będzie informacja o majątku podmiotów publicznych, a jej charakteru nie zmienia sposób w który skarżący dowiedział się o zaistnieniu takiego faktu. W przypadku, gdy żądana informacja stanowi informację publiczną, a organ, do którego zostało skierowane żądanie jest właściwy i kompetentny w sprawie udostępnienia informacji publicznej, posiada żądaną informację oraz ma środki techniczne umożliwiające mu udostępnienie wnioskowanej informacji w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, to powinien on zareagować na wniosek o udostępnienie informacji publicznej bądź przez udostępnienie w terminie 14 dni żądanej informacji (czynność materialno-techniczna) w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, bądź przez wydanie stosownej decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej (z uwagi na ograniczenia z art. 5 u.d.i.p. lub w przypadku informacji przetworzonej - ze względu na brak szczególnie istotnego interesu publicznego) lub o umorzeniu postępowania (w przypadku określonym w art. 14 u.d.i.p.). Powyższe wynika z uregulowań art. 13 u.d.i.p. i art. 16 u.d.i.p.

W rozpoznawanej sprawie organ nie udostępnił skarżącemu żądanej informacji publicznej ani też nie odmówił jej udostępnienia w formie decyzji administracyjnej, mimo że stanowiła ona informację publiczną. Poinformował za to skarżącego na piśmie, że nie udzieli mu wnioskowanej informacji, mylnie przyjmując, że nie podlega ona udostępnieniu. Tym samym przedmiotową skargę w sprawie bezczynności organu należało uznać za uzasadnioną, albowiem organ, jako podmiot zobowiązany, nie podjął w sprawie wniosku skarżącego działań przewidzianych przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pozostaje on zatem w bezczynności w załatwieniu wniosku skarżącego, z tym wszakże ustaleniem, że niniejsza bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Nie sposób dopatrzyć się ze strony organu lekceważenia wnioskodawcy, czy też celowego wprowadzania go w błąd – organ bez znacznej zwłoki odpowiedział na wniosek skarżącego, uzasadniając słuszne w swojej ocenie przyczyny odmowy pozytywnego ustosunkowania się do tego wniosku.

Podkreślić należy, że będąc zobowiązanym do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, organ może na podstawie przepisów ustawy, udostępnić tę informację, odmówić jej udostępnienia ze względu na ograniczenia wskazane w art. 5 u.d.i.p. lub też umorzyć postępowanie na podstawie art. 14 ust. 2 u.d.i.p.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 149 § 1 i 1a P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. W pozostałym zakresie skargę oddalono (pkt 3 sentencji wyroku). O kosztach postępowania orzeczono, na mocy art. 200 P.p.s.a. i art. 205 § 2 P.p.s.a., jak w punkcie 4 sentencji wyroku.