Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. S. C. Sp. z o.o. w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1131/19 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. Ś., P. Ś. i A. Ś. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Postanowieniem z dnia 4 lipca 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględnił wniosek W. Ś., P. Ś. i A. Ś. i wstrzymał wykonanie decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2019 r., w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek pt. "Izolacyjna przegroda kanału oraz sposób wykonania takiej przegrody" Pat. 230201.

Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem przez uczestnika postępowania D. S. C. Sp. z o.o. w M., która zarzuciła mu naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

- art. 183 § 2 pkt 5 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), poprzez brak doręczenia odpisu skargi wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonalności decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...], przez co uczestnik postępowania został pozbawiony możliwości obrony swoich praw;

- art. 133 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny twierdzeń skarżącego, wnoszącego o wstrzymanie wykonalności decyzji oraz zgromadzonego materiału dowodowego, z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów, co przełożyło się na wadliwe ustalenia faktyczne;

- art. 141 § 4 w zw. art. 166 p.p.s.a. poprzez zbyt ogólne i pobieżne uzasadnienie postanowienia, polegające na braku dostatecznego wyjaśnienia z jakich względów Sąd uznał, że istnieją uzasadnione przesłanki do wstrzymania wykonalności decyzji.

Podnosząc te zarzuty wnosząca zażalenie spółka wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Skarżący W. Ś., P. Ś. i A. Ś., w odpowiedzi na zażalenie wnieśli o jego oddalenie jako oczywiście bezzasadnego oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, albowiem trafny i zarazem skuteczny jest zarzut postawiony w tiret pierwszym petitum zażalenia.

Uczestnik postępowania, spółka D. S. C. w ramach wymienionego zarzutu wytknęła, że został pozbawiona możliwości obrony swoich praw w ramach postępowania wpadkowego, którego przedmiotem było rozpoznanie sformułowanego w skardze stron wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu mocą której unieważniony został patent na wynalazek pt. "Izolacyjna przegroda kanału oraz sposób wykonania takiej przegrody" w części objęte zastrzeżeniami od 1 do 9.

Na tle przepisu art. 183 § 2 pakt 5 p.p.s.a., na który wskazuje uczestnik postępowania, w orzecznictwie ugruntowało się stanowisko, że o pozbawieniu możności działania można mówić jedynie wówczas, gdy z powodu naruszenia przez Sąd lub stronę przeciwną określonych przepisów lub zasad procedury, strona nie mogła brać i nie brała udziału w postępowaniu lub istotnej jego części i nie miała możliwości usunięcia skutków tych uchybień na następnych rozprawach poprzedzających wydanie orzeczenia kończącego postępowanie w danej instancji (por. postanowienia NSA z: 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 936/17; 15 grudnia 2017 r., sygn. akt II FSK 2744/17; 19 grudnia 2018 r., sygn. akt II FSK 425/18).

Podniesiona w ramach omawianego zarzutu argumentacja oraz analiza akt sądowoadminisracyjnych sprawy wskazuje, że istotnie w sprawie doszło do naruszenia prawa uczestnika do obrony jego praw poprzez pozbawienie go możliwości wypowiedzenia się, zajęcia stanowiska, w związku ze sformułowanym w skardze wnioskiem o wstrzymanie wykonania wymienionej decyzji Urzędu Patentowego RP.

Jak już wskazano, w skardze W. Ś., P. Ś. i A. Ś., sformułowany został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji unieważniającej patent na wymieniony wynalazek, który to wniosek został szczegółowo umotywowany (str. 4 – 14 skargi).

Jak wynika ze spisu załączników zawartego na stronie 34 i 35 skargi, strona załączyła jej dwa odpisy, która to okoliczność znalazła potwierdzenie w odpowiedzi organu na skargę (k:130).

Dalsza analiza akt sądowy, nie wykazał jednak aby odpis skargi został doręczony uczestnikowi postępowania - spółce D. S. C. lub jej pełnomocnikowi, który wezwany został do potwierdzenia reprezentacji tejże spółki i ewentualnego, w przypadku odpowiedzi twierdzącej, nadesłania stosowanych dokumentów mających wykazać skuteczność umocowania do występowania przed sądami administracyjnymi w zawisłej sprawie.

Skoro zatem uczestnikowi postępowania nie doręczono odpisu skargi zawierającej wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, przed rozpoznaniem tego wniosku, nie można stwierdzić, że Sąd rozpoznając wniosek miał na uwadze wszystkie okoliczności tej sprawy, w tym także interes uczestnika postępowania. Brak doręczenia skargi spowodował, że prawo uczestnika postępowania odniesienia się do argumentacji skarżących domagających się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zostało naruszone. Jedynie po prawidłowym doręczeniu skargi i wniosków o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe było wydanie postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, po rozważeniu argumentów skarżących, jak i uczestnika postępowania mającego odmienne od skarżących stanowisko. Dopiero po umożliwieniu odniesienia się do argumentów wniosków o wstrzymanie wykonania objętej skargą w niniejszej sprawie decyzji możliwe będzie rozważenie podstaw wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i podjęcie postanowienia w tym zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2008 r., sygn. akt II OSK 133/08).

W takim stanie sprawy objęte zażaleniem postanowienie podlega uchylenia na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny, z przyczyn opisanych powyżej nie odnosił się do pozostałych zarzutów zażalenia albowiem ich ocena w aspekcie motywów postanowienia Sądu I instancji byłaby przedwczesna.