drukuj    zapisz    Powrót do listy

6192 Funkcjonariusze Policji, Inne, Komendant Policji, Oddalono zażalenie, I OZ 1257/18 - Postanowienie NSA z 2019-01-18, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

I OZ 1257/18 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2019-01-18 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-12-17
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Czesława Nowak-Kolczyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III SA/Kr 534/17 - Wyrok WSA w Krakowie z 2018-05-17
I OZ 1728/17 - Postanowienie NSA z 2017-12-01
I OZ 183/18 - Postanowienie NSA z 2018-03-09
I OZ 1258/18 - Postanowienie NSA z 2019-01-18
I OZ 1259/18 - Postanowienie NSA z 2019-01-18
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302 art. 157 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 czerwca 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 534/17 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 maja 2018 r. w sprawie ze skargi K.J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 20 czerwca 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 534/17, odmówił uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 534/17 o oddaleniu skargi K.J. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia treści żądanej.

W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że uzupełnienie wyroku, zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.") może dotyczyć sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, a więc nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które Sąd winien zamieścić z urzędu. W niniejszej sprawie Sąd oddalił skargę, a zatem w sposób zupełny rozstrzygnął o całości skargi. Brak przy tym było podstaw do zamieszczania jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Z tych też względów wniosek strony o uzupełnienie wyroku nie mógł zostać uwzględniony.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K.J.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Wskazać należy, że uzupełnienie orzeczenia ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W konsekwencji przyjąć należy, że nie można wnioskować o uzupełnienie treści uzasadnienia rozstrzygnięcia, albowiem wniosek zgłoszony w trybie art. 157 P.p.s.a. może dotyczyć jedynie sentencji wyroku sądu, a nie jego uzasadnienia.

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 17 maja 2018 r. oddalił skargę skarżącego. Sąd I instancji orzekł zatem o całości sprawy. Powyższy wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy. W niniejszej sprawie nie zachodził również przypadek konieczności zamieszczenia w wyroku dodatkowego orzeczenia.

Z tych względów, uznając postanowienie Sądu I instancji za prawidłowe i zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt